Αρχιμανδρίτης Πανάρετος, πρώην Ηγούμενος της Μονής Βουλκάνου, 2018

Η επεξεργασμένη φωτό είναι από τον Αρτέμη Φανό

Νικόλαος Ρούτσης

Λέμε, ότι εμείς οι χριστιανοί, δεν πρέπει να κλαίμε για την κοίμηση ενός δικού μας ανθρώπου αλλά και κάθε ανθρώπου.
Και αυτό το λέμε, γιατί όλοι μας πιστεύουμε ακράδαντα στην Ανάσταση και ότι αυτός ο χωρισμός, είναι ένας σύντομος, πρόσκαιρος αποχωρισμός.
Δέν ξέρω όμως αν είναι σωστό αυτό να πνίγουμε τα δάκρυά μας, αφού και ο ίδιος ο Χριστός μας, χάνοντας τον καλύτερό του φίλο, τον Λάζαρο, έκλαψε και μάλιστα έκλαψε πολύ, όπως αναφέρει και το ευαγγέλιο.
Αφού λοιπόν ένας Θεός έκλαψε για τον αγαπημένο του φίλο, στο άγγελμα του θανάτου του, πως μπορώ εγώ ο ελάχιστος,
των ελαχίστων να πνίξω τα δάκρυά μου, τους λυγμούς μου, την απόλυτη συντριβή μου, στο άκουσμα του θανάτου, του αγαπημένου μου φίλου, του γείτονά μου, του πνευματικού μου αδελφού, του πατέρα Πανάρετου.
Ξεκινήσαμε μαζί τους πνευματικούς αγώνες, αλλά ο Άγιος Θεός μας, γρήγορα τον κάλεσε να τον έχει στο θυσιαστήριό του, τελώντας την αναίμακτη θυσία του, βλέποντας τον ζήλο του και την αγάπη του, για τον μοναχισμό.
Έμεινε με μεγάλη αγάπη στην μονή της μετανοίας του την Ιερά Μονή Βουλκάνου, στην Παναγία την Βουλκανιώτισα και εκεί έδωσε τον αγώνα του.
Η Παναγία μας όμως ήταν δίπλα του και ήταν δίπλα του γιατί με την παρουσία του και την υπομονή του, ένα μοναστήρι που ήταν ήδη προς το τέλος του (φεύγοντας από την ζωή και οι δύο μόνον μοναχοί που υπήρχαν, ο γέροντας Αμβρόσιος και ο γέροντας Νικόδημος) και αναλαμβάνοντας πλέον την ηγουμενία του, άνθισε.
Νέοι μοναχοί εκάρησαν, άνθρωποι μορφωμένοι πλέον έδωσαν νέα ζωή στη μονή της Παναγιάς μας.
Μοναχοί που μέσα απ’αυτούς έχουμε σήμερα μητροπολίτες και άξιους αρχιμανδρίτες να οδηγούν τα αμαρτωλά και κουρασμένα βήματά μας, πρός τήν σωτηρία.
Σ’ ευχαριστούμε πατέρα Πανάρετε, σ’ ευγνωμονούμε πνευματικέ μας αδελφέ, σε συνοδεύουμε στην τελευταία σου κατοικία αγαπημένε μας γείτονα.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗΗ φωτογραφία είναι από την μοναχική του κουρά 29-12-1980,βγαλμένη στην νότια σκάλα του μοναστηριού, που οδηγεί στα κελιά.
Έμπροσθεν ο κυρός μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Θέμελης, εξ αριστερών ο νυν μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ.Ευστάθιος(γραμμένος και αυτός στο μοναχολόγιο της Ι. Μ. Βουλκάνου), ο μακαριστός γέροντας Αμβρόσιος, ο μακαριστός γέροντας Πανάρετος και πιό πίσω ο μακαριστός γέροντας Νικόδημος και ο μακαριστός πατέρας Αναστάσιος.
Στο μέσον δε της φωτογραφίας, η γερόντισα με τα γυαλιά είναι η αείμνηστη μητέρα του Κωνσταντίνα και δίπλα της, ο αείμνηστος πατέρας του Σπυρίδων, ακολουθούν φίλοι και συγγενείς.

 

Προβολή Σχολίων