Μαρίνης Σπυράκης, 1985

Από το παλιό καφενείο και πρακτορείο-στάση των λεωφορείων για Τρίοδο, Λάμπαινα κλπ

στην φωτό της Βασιλικής Καλογεροπούλου, έχει απομείνει μόνο η επιγραφη.
Οποιος γνωρίζει περισσότερα ας συμπληρώσει την ιστορία του!!!

 

Αλεκος Πατσιος Όπως ακριβώς αναφέρεται παντοπωλείο, καφενείο και πώληση ηλεκτρικών συσκευών (τελευταία)
Θεοδωρος Παναγιωτοπουλος αν δεν κανω λαθος τα ταλευταια χρονια τοχε ο γιος του το μαγαζι και μετα εφυγε για αμερικα
Σταυρούλα Σαραντοπούλου Καλημέρα. Εκεί ήταν και η στάση των λεωφορείων,που πήγαιναν στα χωριά και μαζευοντουσαν άνθρωποι γυναίκες άντρες με πάνινες τσάντες και κανένα κοφινι και παιδιά από το γυμνάσιο για να πάρουν τα λεωφορεία προορισμού τους. Πάντα είχε κόσμο άλλοι όρθιοι και άλλοι έπιαναν καρέκλα με τις τσάντες ανάμεσα στα πόδια τους.
Βάγια Χριστοπούλου Μεγάλωσα κοντά στο μπακάλικο του Μαρίνη ή κόκκινου.Θυμάμαι αμυδρά έναν κοκκινομάλη άνδρα με φακίδες
Ηλίας Μπιτσάνης «Του Μαρίνη το παιδί έχει κόκκινο μαλλί» ήταν το… σύνθημα για το σπάνιο χρώμα του. Πήγαινα πιτσιρικάς με ένα καλαθάκι βρέχοντας πολλές φορές να πάρω κάρβουνα για το μαγκάλι, πρέπει να είχε και μπουκάλες πετρογκάζ…
Ελενη Μπουτιέρου-Νικολάκη Ο Μαρίνος όπως τον λέγαμε ,τις μπουκάλες αρχικά τις είχε σε ένα από τα δικά μας μαγαζιά το οποίον πιο παλιά το είχε ως ραφείο ο Καραπατεας , ίσως κάποιοι της ηλικίας μου να το θυμουνται.
Charalampos Vasiladiotis Είχε μπακάλικο και διάφορα άλλα όπως ήταν τότε τα μαγαζιά αυτής της κατηγορίας. Τον θυμάμαι ως ένα εργατικό και ήρεμο άνθρωπο εξαιρετικά συμπαθή. Θυμάμαι ότι έφυγε από την ζωή, ως θύμα αυτοκινητικού δυστυχήματος, που έγινε αμέσως μετά το Καρτερόλι προς Λάμπαινα.
Η φωτό είναι μεταγενέστερη όταν το μαγαζί το χρησιμοποιούσε, ως αποθήκη, ο Σταύρος Πατσαβούρας.

Ελενη Μπουτιέρου-Νικολάκη Ήταν πολύ καλός και πολύ εργατικός,για να ανοίξει αυτό το μπακάλικο τον βοήθησε πάρα πολύ ο Αθανάσιος Τσερπές (πεθερός της αδελφής μου Σιας) όπου εργαζόταν στο μαγαζί τους από πιτσιρικάς…και η κόρη του η Θεοδώρα ουσιαστικά μεγάλωσε στο σπίτι μας, ήταν ένα γλυκύτατο πλασματακι!!! πρέπει να μένει στην αγία τριάδα στη Καλαμάτα και εχει μια πολύ ομορφη οικογένεια.

Ελενη Μπουτιέρου-Νικολάκη Το όνομα της γυναίκας του ήταν Πότα (Παναγιώτα,)

George Argyroiliopoulos Είχε μπακάλικο που ήταν και μικρό καφενείο. Δίπλα ακριβώς είχε και μαγαζί με πετρογκαζ και φιάλες υγραερίου. Κυκλοφορούσε με ένα δίκυκλο μηχανάκι μάρκας Ζουνταπ ή Φλορεττα και πήγαινε στα σπίτια φιάλες υγραερίου. Ήταν κοντός, λίγο παχουλός με μαλλί ξανθό προς κόκκινο και με φακίδες. Πολλές φορές στο μαγαζί ήταν και η γυναίκα του. Δεν θυμάμαι το όνομά της. Εκεί ήταν η στάση των λεωφορείων για Τρίκορφο, Αριστομένη, Βούταινα, Βαλύρα, Πετράλωνα, Ρεματιά. Μαθητές του Γυμνασίου, το πρωί κατεβαιναμε από το λεωφορείο και πηγαιναμε στο Γυμνάσιο. Το μεσημέρι περιμέναμε το λεωφορείο για τα χωριά μας. Μαζευόμασταν έξω από το μαγαζί και καθόμασταν στα τραπεζάκια που είχε στο πεζοδρόμιο. Πολλές φορές όταν έβρεχε ή έκανε κρύο μας έλεγε και μπαίναμε και καθόμασταν μέσα στο μαγαζί. Ήταν φιλικός και καλόψυχος. Εάν είχαμε χαρτζιλίκι αγοράζαμε σοκολάτες, γκοφρέτες, μπισκότα και άλλες λιχουδιές. Πολλές φορές μας κερνούσε και δεν μας έπαιρνε λεφτά. Μας αγαπούσε εμάς τους μαθητές. Τον αγαπούσαμε και εμείς και τον σεβόμασταν. Πολλές φορές όταν περιμέναμε το λεωφορείο, τα μεσημέρια, καθόμασταν μέσα στο μαγαζί και διαβάζαμε τα μαθήματα για την άλλη μέρα. Τότε χαιρόταν και μας πρόσεχε περισσότερο. Ήταν φανατικός οπαδός της ΑΕΚ. Είχε μια μεγάλη αφίσα της ΑΕΚ στον τοίχο. Το σπίτι του νομίζω πως ήταν κάπου στη Σταδίου. Η στάση των λεωφορείων παρέμεινε εκεί μέχρι το 1981.Στη συνέχεια πήγε στην οδό Λοχαγού Πετρουλακη εκεί που είναι σήμερα το πάρκινγκ των αυτοκινήτων, δίπλα από το πάρκο, στο τότε καφενείο Κατσίποδα (παλιά σιδεράδικο) οπότε και σταματήσαμε να συχνάζουμε στο μαγαζί του μπάρμπα Μαρίνη Σπυράκη.

Ελενη Μπουτιέρου-Νικολάκη Ο Μαρίνος όπως τον λέγαμε ,τις μπουκάλες αρχικά τις είχε σε ένα από τα δικά μας μαγαζιά το οποίον πιο παλιά το είχε ως ραφείο ο Καραπατεας ,ίσως κάποιοι της ηλικίας μου να το θυμουνται.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ Βλέπαμε και τηλεόραση τ απόγευμα ή μέσα στο μαγαζί ή δίπλα από τη τζαμαρία

Vasiliki Kalogeropoulou ΗΤΑΝ ΦΙΛΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΘΟΔΩΡΑΚΗΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ….ΜΑΣ ΕΦΕΡΝΕ ΤΗ ΦΙΑΛΗ ΤΟΥ ΥΓΡΑΕΡΙΟΥ, ΤΗΝ ΕΣΦΙΓΓΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΕΡΝΑΓΕ ΤΟ «ΤΣΑΚΟΥΜΑΚΙ» ΤΟΥ ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΤΡΙΓΥΡΩ ΣΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΝΑ ΒΕΒΑΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΔΕ ΧΑΝΕΙ ΑΕΡΙΟ….ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΜΑΣ ΑΓΟΡΑΣΕ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ ΦΟΡΗΤΟ ΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΟ, ΜΑΡΚΑΣ «HITACHI»… ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ Η ΨΥΧΟΥΛΑ ΤΟΥ…ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙ «ΕΦΥΓΕ»….. Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΘΑ ΞΕΡΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ…
Κατερινα Τζωρτζη Ήταν ψυχοπαίδι του παππού μου του Μίμη Οικονομόπουλου Τον λέγαμε κοκκινοτρίχη Μια φορά μας είχε πάει στη Μπούκα με τη σούστα Την είχε καθαρίσει γλυαλίσει στη τρίχα γιατί μετέφερε όλες τις τότε νέες κοπέλες της γειτονιάς( στη Σταδίου) μαζί και εμείς τα πιτσιρίκια Παντρεύτηκε απέκτησε μία κόρη και έναν γιό τον Μίμη και αυτός κοκκινοτρίχης Το σπίτι του ήταν πισω ακριβώς απο του παππού μου στη Σταδίου Στα άγια η ψυχούλα του Ήταν πολύ καλός άνθρωπος
Afroditi Zeppou Ξέρω πως σε εποχές δύσκολες για τον τοπο και την οικογενεια μου συμπεριφέρθηκε με ανθρωπιά. Αργοτερα σαν όνειρο θυμάμαι την Καλλιοπη (γιαγια) να με στέλνει για ψώνια στου Μαρινη, όταν κατεβαίναμε κάτω τα καλοκαίρια. Συγκινήθηκα με την ανάρτησή, μου έφερε παιδικές μνήμες.
Γιώργος Τσοπανάκης Στο μαγαζι του Μαρινη που ηταν μπακαλικο και καφενειο μονιμοι θαμωνες ,ο Τακης Πλαταρος ,ο Χαραλαμπος Μισος και ο Πολιτης …το μικρο ονομα δεν το θυμαμαι
Σταυρος Καλογεροπουλος Γιώργος Τσοπανάκης γιώργο ο δημητράκης ο πολίτης, ο σωτήρης ο παπαζερβέας, ο μπρούμας ο γιώργος, ο νταρίφας ο βασίλης, ο αλευράς, ο πατέρας μου κ.α.
Ο γιός του ο μίμης ο φίλος μου είναι στην αμερική και πολύ καλά αποκατεστημένος.
Γιώργος Τσοπανάκης Σταυρος Καλογεροπουλος Σταυρο ,καλημερα ετσι ειναι. Τωρα που το γραφεις μου ερχονται τα ονοματα και τους θυμαμαι πολυ καλα

Σταυρος Καλογεροπουλος Στη στάση στου μαρίνη για τα χωριά τα μεσημέρια πολλές φορές περίμενε το λεωφορείο ο αρχιμανδρίτης ο μπατζής ο οποίος όταν πολλές φορές με έβλεπε μου μάθανε λέξεις στα αγγλικά.
Επίσης εκεί περίμενε το λεωφορείο και ο παπαγληγοράκης για το βουλκάνο που καθόταν στην καρέκλα και μισοκοιμότανε δεν σήκωνε το κεφάλι του όσα λεωφορεία και να πέρναγαν.
Οταν ερχόταν το λεωφορείο για το βουλκάνο πριν στρίψει στο φούρνο του κομποχόλη ήταν όρθιος έτοιμος να μπει.
Τον παρακολουθούσαμε με το σταύρο τον πατσαβούρα και το μίμη το μαρίνη και δεν μπορούσαμε να εξηγήσουμε πως το καταλαβαίνε…


Προβολή Σχολίων