Τραγικά γεγονότα στο Νησί το 1834

3-11-2021
Τραγικά γεγονότα στο Νησί το 1834 περιγράφονται στην εφημερίδα “Αθηνά” και στο φύλλο που κυκλοφόρησε στις 2 Ιανουαρίου 1835. Και κατά πάσα πιθανότητα συνδέονται με την αντιφορολογική εξέγερση στο Νησί το 1840. Σύμφωνα λοιπόν με το δημοσίευμα, σε συνεννόηση ο Βασιλικός έφορος με κάποιον ντόπιο προύχοντα άρπαξαν τα χωράφια φτωχών αγροτών και τα έδωσαν να τα καλλιεργήσουν αγρότες από άλλες περιοχές με συμφωνία να μοιραστούν την παραγωγή. Οι σφετεριστές της περιουσίας των φτωχών καλλιεργητών θεώρησαν ότι τα κτήματα είναι εθνικά και αποφάσισαν να τα αποσπάσουν με τη βια. Οταν οι ιδιοκτήτες πήγαν να εμποδίσουν τους χωρικούς να καλλιεργήσουν τα δικά τους κτήματα, έφαγαν το… ξύλο της αρκούδας. Η εφημερίδα καταγγέλει πολλές ακόμη αυθαιρεσίες και θεωρεί ότι οι πολίτες δεν μπορούν να βρουν το δίκιο τους αφού αρχές και Δικαιοσύνη στρέφονται σε βάρος τους. Η αντιφορολογική εξέγερση μετά από 5 χρόνια που αναστάτωσε τη ζωή της πόλης, είχε ακριβώς τη βάση της στη θεώρηση ότι τα κτήματα των φτωχών αγροτών ήταν εθνικά και ως εκ τούτου έπρεπε να πληρώσουν φόρο διπλοδεκάτης.
Γράφει λοιπόν η “Αθηνά” στην αυγή του 1835: “Ενα συμβάν άξιον περιεργείας, και όχι ολίγον λυπηρόν, το οποίο πρότινων ημερών συνέβη πραγματικώς εις το Νησίον της Καλαμάτας μας δίσει αιτίαν να το δημοσιεύσωμεν εις το κοινόν, πληροφορηθέντες επί τούτου θετικώτατα.
Των πολιτών τινές εκεί είχον προ αμνημονεύτων χρόνων χωράφια τινά λογιζόμενα ως ιδιόκτητά των, τα οποία εκαλλιέργουν και επορίζοντο εξ αυτών τα προς το ζην αναγκαία, επιεδή δε κατά τύχην δεν είχον εφέτος ζευγάρια ιδικά των να τα σπείρωσιν, ηγόρασαν σπόρον, δια να ενοικιάσωσι και ζευγάρια προς καλλιέργειαν των χωραφίων αυτών.
Αλλ’ ο κύριος Βασιλικός έφορος μετά τινος προύχοντος, μετά του επιστάτη του και του Τοποτηρητού Καλαμών, συνεννοηθέντες ως στενοί συγγενείς, καταθέσαντες μυστικώς τον φόρον, ως λέγουσι, έφερον χωρικούς έξωθεν δια να καλλιεργήσωσι τα χωράφια των ρηθέντων πτωχών και εν καιρώ των καρπών να μερισθώσιν αυτοί εξ ημισείας τον καρπόν, αποξενούντες όλως διόλου τους πτωχούς κατόχους των χωραφίων τούτων, μ’ απειλάς ότι είναι και θέλουν να τα κάμουν εθνικά, θέλοντες ίσως να βαδίσουν τα ίχνη των προκατόχων των, και επροτίμησαν οι κύριοι ούτοι ν’ αποσπάσωσι τον άρτον από τα στόματα των πτωχών αυτών και να τα φάγουν εκείνοι.
Οι πτωχοί ούτοι κάτοχοι των χωραφίων, βλέπόντες το αδίκημα τούτο, υπήγον εις τον κάμπον δια να εμποδίσωσι τους παρά των ρηθέντων κυρίων αποσταλέντας ξένους γεωργούς, και αύτοθι όχι μόνον εξυλίσθησαν, αλλά και λαβόντες πληγάς κατά της κεφαλής των και καθ’ άλλα μέρη, όλοι αιματωμένοι και ξεσχισμένοι, προσέτρεξαν εις την αρχήν δια να παραπονεθώσιν. Αλλά πόθεν έπρεπε να λάβωσι το δίκαιό των, ενώ αι αρχαί συμμετέχωσιν εις τα τοιαύτα; Πόθεν έπρεπε να λάβωσιν την ικανοποίησίν των, ότε οι κινούντες την πλάστιγγα της Δικαιοσύνης είναι εις την εσχάτην ιδιοτέλειαν κυλιόμενοι; Ποίοι να εξετάσωσι τας τοιαύτας αδικίας και ν’ αποδώσωσι το δικαίωμα του πολίτου; Αλλοίμονον! ΟΙ αναφερθέντες καταδικάζονται, διώκονται και αποβάλλονται ως μη έχοντες κανένα δικαίωμα, και αιματωμένοι, καταπληγωμένοι επιστρέφουν άπρακτοι και ηδικημένοι.
Δεν είναι πολλά ημέραι ότε ο επιστάτης του Βασιλικού εφόρου εις τα εκεί αλώνια εφόνευσε ένα αγαθόν πολίτην, τώρα πληγώνονται και άλλοι. Και Κύριος Οίδε πόσα και άλλα κακά θέλουν ακολούθως προκύψει εκ της ιδιοτελείας των αρχών αυτών. Η γυνή του προφονευθέντος αν και ανεφέρθη προς την Σεβαστην κυβέρνησιν προλαβόντως και λεγραψαν και αι αρχαί, άχρις ώρας απάντησιν δεν έλαβεν η δυστυχής χήρα. Τοιαύτα και άλλα πολλά παρόμοια δυστυχήματα και αδικίαι συμβαίνουν καθ’ ημέραν, πηγάζοντα από εις αρχάς διωρισμένα υποκείμενα, των οποίων ούτε η προλαβούσα διαγωγή εξετάζεται ποσώς, ούτε αι ενστώσαι καταχρήσεις ερευνώνται”.
* Την πληροφορία εντόπισε καλή φίλη ψάχνοντας για άλλο θέμα και μου την έστειλε. Θερμές ευχαριστίες…
Προβολή Σχολίων