Γυμνάσιο Μεσσήνης, 1980

Στο βάθος της φωτογραφίας το κτήριο του Γυμνασίου στη Μεσσήνη που μας φιλοξένησε για 6 χρόνια. Καινούργιο το 1966 που ξεκίνησα την πρώτη, χωρίς το δεύτερο κτήριο που φαίνεται στη φωτογραφία, το γήπεδο και τους φοίνικες. Με διάταξη σε μήκος ανατολή-δύση, με ένα μεγάλο γήπεδο στη νότια πλευρά εκεί που φαίνονται οι εγκαταστάσεις, με ένα δεύτερο μεγάλο προαύλιο στη βόρεια πλευρά (όπου βρίσκονταν μεγάλες για την εποχή τουαλέτες). Με έδραση σε δύο επίπεδα, η βόρεια πλευρά ήταν πολύ πιο χαμηλή και σχημάτιζε ένα μεγάλο χώρο και ψηλοτάβανο ως «κλειστό γυμναστήριο» στην αρχική πρόβλεψη. Μεγάλες οι αίθουσες στη νότια πλευρά, από τρεις δεξιά και αριστερά της εισόδου (πάνω από την οποία βρισκόταν η αίθουσα των καθηγητών) και στο ισόγειο και στον όροφο. Χώριζαν μεταξύ τους με ξύλινα πετάσματα τα οποία μπορούσαν να απομακρυνθούν και να γίνει ένας πολύ μεγάλος χώρος εκδηλώσεων. Στη βόρεια πλευρά και στο βάθος ανατολικά του διαδρόμου, μικρότερες οι αίθουσες, αυτή του ορόφου φιλοξενούσε ένα σύγχρονο για την εποχή εργαστήριο φυσικοχημείας. Το πρόλαβα μικρός, και επειδή έμενα στη γειτονιά πήγαινα και έβλεπα τα πειράματα που έκανε ένας σπουδαίος φυσικός, ο Γιάννης Κίτσος. Εκεί πήρα και το… χούι της έρευνας και του πειραματισμού ειδικώς και γενικώς. Στη δυτική πλευρά υπήρχε μια σούδα που φιλοξενούσε και κυλικείο και τάξη. Συνήθως στις μικρές αίθουσες στεγάζονταν τα πρακτικά τμήματα καθώς είχαν και τους λιγότερους μαθητές/μαθήτριες ή και τα κλασσικά όταν «έσπαζαν». Στην αυλή πήγαινε η γυμναστική σύννεφο, η τιμωρία περιλάμβανε κάποιες στιγμές εκμάθηση καλαματιανού με τα… σώβρακα και τις συμμαθήτριες να χαζεύουν την εκπαίδευσή μας στο «ένα, δύο, τρία και…». Πρόβες παρελάσεων και σφυρίχτρες, σουηδική γυμναστική, ξυλογαϊδούρες, ολίγη από ομαδικά αθλήματα, «Κρανίου τόπος» η αχανής έκταση, ελάχιστες υποδομές αθλοπαιδιών, γροθάρια και πεύκα. Από τα οποία οικονόμησα και μια αλλεργία στη γύρη καθώς ένα φεγγάρι είχα αναλάβει το… κλάδεμα. Ως… καλός μαθητής που δεν είχε και πολλή ανάγκη παρακολούθησης. Στο χαμηλότερου επιπέδου (από άποψη ύψους και χρήσεων), η θέα από την ταράτσα όταν ανεβαίναμε για την έπαρση σημαίας, ήταν αυτή των… ατμοπλοίων. Χαρμανιασμένοι οι καπνιστές κατέφευγαν εκεί και από την πυκνότητα… κάπνιζαν και οι τσίγκοι. Οταν πετάγαμε καμία πέτρα στους τσίγκους, μπορείτε να φαντασθείτε το θέαμα των… τρομοκρατημένων καπνιστών που πετάγονταν… με τα σώβρακα.
Περιγραφή μεγάλη για ένα εισαγωγικό περιστατικού που σημάδεψε τη γενιά μας. Τελειώναμε το σχολείο το 1972 όταν ένα ανοιξιάτικο πρωινό πηγαίνοντας στο σχολείο είδαμε στις κολώνες της εισόδου συνθήματα με τη λέξη ΑΜΗΛ και αστέρια (πεντάλφες) με μπλε μπογιά. Το είδαν και οι καθηγητές, έπεσε μια αναστάτωση και ένας εξ αυτών (χουντικού… φρονήματος) μετέφρασε το σύνθημα ως Απελευθερωτικό Μέτωπο Η Λευτεριά. Το τι επακολούθησε μπορεί να το καταλάβει ο καθένας, τελικά η μπογιά πρόδωσε κάποιους που έφαγαν το ξύλο της αρκούδας στην αστυνομία. Για να ομολογήσουν τα… ανομολόγητα. Και βεβαίως ισχυρίστηκαν ότι η μετάφραση ήταν Αλητεία Μεσσήνης Η Λετσαρία. Ως νέα έκδοση της παλαιόθεν πασίγνωστης ΣΑΜΗΠ που είχε αφήσει τα αποτυπώματα σε τρένα και παγκάκια κάποια χρόνια ενωρίτερα. Η οποία μεταφραζόταν ως Σεβαστή Αλητεία Μεσσήνης η Πραπαριά. Για να είμαι ειλικρινής, παρότι φίλοι δεν συζητήσαμε ποτέ τι είχε συμβεί. Πάντα είχαμε την εντύπωση πως όλος ο χρόνος είναι δικός μας. Ο Γιώργης έφυγε πολύ νωρίς, με τον Αντώνη χαθήκαμε…

Μπαλιώτης Θεόδωρος Εξεταστικό κέντρο για εμάς των γύρω χωριών το συγκεκριμένο σχολείο. Εκεί έδωσα εισαγωγικές Λυκείου και φυσικά Πανελλαδικές
Τασος Κατσουλης ΟΜΟΡΦΑ ΝΙΑΤΑ ΣΕ. ΑΤΕΛΕΙΟΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΗΣ ΓΗΣ
ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΓΗΣ.
Παναγιώτης Σγούρος Αγαπημένο ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΑΞΕΧΑΣΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΑΚΩΝ ΜΑΣ ΧΡΟΝΩΝ …ΤΟ ΕΠΑΝΩ ΕΚΑΝΕ ΑΓΓΛΙΚΑ Κ ΤΟ ΚΑΤΩ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΗΓΑ ΕΓΩ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΚΗ…ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ Κ ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑ ΓΘΑΠΙ ΜΕ ΚΟΛΩΝΕς (ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΝΟΜΙΖΩ)…ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΠΑΣΚΕΤ…
Mavreas Elias Εκεί πήγα πρώτη γυμνασίου,μία τάξη μόνο, και ύστερα β Αρρένων Καλαμάτας.
Σταυρούλα Σάραντοπουλ Καλημερα. Και στο πλατυσκαλο Ηλια μεταξυ πρωτου και δευτσρου οροφου καθοταν η Κυριαζη η γυμναστρια για να ελεγξει τις μαθητριες. Αν η ποδια ηταν στο σωστο μηκος αν φορουσαμε καλσον η αν τα μαλλια ηταν μαζεμενα σωστα. Χρονια ομορφα που τοτε μας ενοχλουσαν ολα αυτα αλλα τωρα τα θυμομαστε και τα αναπολουμε.
Βασίλειος Χριστόπουλος Να θυμησω η οσοι δεν το γνωριζουν, σε αυτο το χωρο ηταν πριν το γηπεδο και εξακολουθουσε να ειναι το γηπεδο ενω κατασκευαζοταν το γυμνασιο μεχρι το 1960-61 που αποπερατωθηκε και μεταφερθηκε εκει απο το παλαιο κτιριο του γυμνασιου.
Ηλίας Μπιτσάνης Το μεγάλο οικόπεδο του σχολείου είχε αγοραστεί προπολεμικά αλλά κτίστηκε πολύ αργότερα. Ετσι χρησιμοποιήθηκε σαν γήπεδο, ενώ το 1959 αγοράστηκε η έκταση απέναντι από το νεκροταφείο. Το σχετικό απόκομμα από τα «Μεσσηνιακά Νέα» το Δεκέμβριο του 1959…
Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

 

Προβολή Σχολίων