Νησώτικη παρέα, Μπούκα, 1973

Ηλίας Μπιτσάνης

5 Ιουνίου 2020

«Οργισμένα νιάτα» πριν από 47 χρόνια. Μαλλί… κάτω από το σβέρκο που δεν μπορεί να… ανεμίσει καθώς είναι μούσκεμα από τις βουτιές. Ξυλορακέτες από τις οποίες έμεινε ως… παράσημο για τα… ένσημα που είχα κολλήσει με τις ώρες, μια ξεγερεμένη περιαρθρίτιδα που με συνοδεύει από τα φοιτητικά χρόνια. Καρέκλες από του «στραβού» με τυλιγμένο νάιλον κορδόνι, εγκαύματα είχαμε πάθει από την υπερέκθεση στον ήλιο. Μπούκα, καλοκαίρι του 1973, η αφεντιά μου δεξιά, ο Προκόπης Μαρκόπουλος στη μέση και αριστερά νομίζω ο Γιώργος Μπαρακάρης. Με τον Προκόπη πηγαίναμε μαζί στο 3ο Δημοτικό αλλά έφυγε για την Αθήνα με την οικογένειά του μετά το τέλος της 5ης τάξης. Τον έχασα από τότε αλλά το φθινόπωρο του 1972 συνέβη το απροσδόκητο: Πρώτη ημέρα στο Πανεπιστήμιο, περιμένοντας έξω από το αμφιθέατρο του Νέου Χημείου να παρακολουθήσουμε πρώτο μάθημα Αναλυτικής Χημείας με το Χατζηϊωάννου, έπεσα πάνω στον Προκόπη. Αγκαλιές, φιλιά, δίπλα στα εργαστήρια λόγω του «Μ» στο επώνυμο, με έσωσε αμέτρητες φορές κάνοντας ουσιαστικά εργαστήριο για λογαριασμό μου τις εποχές που πετάξαμε τη σκούφια. Ο Προκόπης είναι αδερφός του σπουδαίου ποιητή Γιώργου Μαρκόπουλου για όσους δεν τον γνωρίζουν ή δεν είναι Νησιώτες, καλλιτεχνικό ταλέντο και ο ίδιος. Ζωγραφίζει, παίζει μουσική, τότε το μεγάλο του χόμπι ήταν η φωτογραφία. Θυμάμαι στο εργαστήριο όταν είχαμε διαλύματα αργύρου, ο Προκόπης μάζευε τα περισσεύματα για να κάνει… αλχημείες στο εμφανιστήριο. Τον θυμάμαι που έφερνε φωτογραφίες που έπαιρνε καλοκαίρι στη χούντα με τις ουρές έξω από τα θερινά θέατρα τα οποία έπαιζαν επιθεωρήσεις πολύ χαμηλού επιπέδου, για να πιστοποιήσει την «πολιτιστική αποχαύνωση». Με τη δική του μηχανή και στο εμφανιστήριο που είχε σπίτι του, μάλλον έχει τραβηχτεί αυτή η φωτογραφία που διασώθηκε μαζί με άλλες στα σακουλάκια που κουβάλαγε στοις μετακομίσεις η μάνα μου. Τον τρίτο των εικονιζομένων το Γιώργο, τον έχω χάσει από εκείνα τα χρόνια. νομίζω ήταν συγγενής του Προκόπη. Ο χρόνος κυλάει αμείλικτα αλλά έτσι είναι η ζωή, το μόνο που μπορείς να «φυλακίσεις» από αυτήν είναι φωτογραφικές στιγμές και μνήμες….

Προβολή Σχολίων