Σπυρόπουλος Νικόλαος . Από τη Μεσσήνη στον Μακεδονικό Αγώνα.

Διαχειριστής

 20 Αυγούστου 2021. 

Σπυρόπουλος Νικόλαος . Από τη Μεσσήνη στον Μακεδονικό Αγώνα.
Γεννημένος στη Μεσσήνη το 1874. Ήταν φοιτητής Ιατρικής Σχολής Αθηνών ακόμη όταν αποφασίζει να λάβει ενεργό δράση στον Μακεδονικό Αγώνα.
Έπειτα από επαφές με το Κομιτάτο Μακεδονομάχων Λάρισας, στις 25 Αυγούστου 1896 μαζί με τον Μεσσήνιο φίλο του – λοχία, Παναγιώτη Καρβελά, στο μοναστήρι του Κορμπόβου, κοντά στα σύνορα Θεσσαλίας-Μακεδονίας, εντάχθηκαν στο αντάρτικο σώμα (42 ενόπλων) του καπετάνιου Γούλα Γκρούτα. Για τη μάχη αυτή και για άλλες πολλές θα γράψει λεπτομέρειες στην εφημερίδα «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ».
Αφιερώθηκε στην επιστήμη της Ιατρικής σε Αθήνα (Οφθαλμιατρείο Αθηνών) και Καλαμάτα.
Απεβίωσε το 1940.
Περισσότερα διαβάστε εδώ:

Μικρές ιστορίες γραμμένες στους δρόμους – Ηλίας Μπιτσάνης

Οδωνυμικά της Μεσσήνης (μέρος 22ο)

ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Μακεδονομάχος, γεννήθηκε στη Μεσσήνη το 1874. Φοιτητής Ιατρικής γνωρίστηκε με το λοχία Καρβελά και ενσωματώθηκαν σε ομάδα που επιχείρησε να φθάσει με πλοίο σε έρημη ακτή της Θεσσαλίας προκειμένου να περάσουν στη Μακεδονία. Το πλοίο έγινε αντιληπτό από τα τουρκικά φυλάκια και μόνον ο καπετάν Βερβέρας με μερικούς άνδρες πρόλαβε να ξεμπαρκάρει. Οι δύο φίλοι άρχισαν πάλι επαφές με το Κομιτάτο Μακεδονομάχων Λάρισας και πληροφορήθηκαν ότι εκείνες τις ημέρες επρόκειτο να μπει στη Μακεδονία με μικρό αντάρτικο σώμα ο καπετάν Γκούλα Γκρούτας. Εντάχθηκαν στη δύναμή του και στις 25 Αυγούστου 1896 συναντήθηκαν 42 άτομα στο μοναστήρι του Κόρμοβου κοντά στα σύνορα Θεσσαλίας-Μακεδονίας. Πέρασαν οι 39 και μετά από δύο ημέρες μπήκαν στο χωριό Πλέσσα όπου συνέλαβαν Τουρκαλβανό φύλακα τον οποίο εκτέλεσαν στο δάσος μετά από σύντομη δίκη. Η ομάδα έγινε αντιληπτή όταν χάθηκαν δύο άνδρες της και εντοπίσθηκαν από Τούρκους στρατιώτες. Πιάνοντας θέση στα ριζά του Μεγάλου Σπηλαίου συγκρούσθηκαν με τις δυνάμεις του εχθρού και τραυματίσθηκε ο καπετάν Γκρούτας. Κατά τη μεταφορά του σε κοντινό χωριό έπεσε σε ενέδρα μαζί με την μικρή δύναμη που τον συνόδευσε, και η ομάδα εξοντώθηκε. Παράλληλα 11 ντόπιοι φοβήθηκαν και λιποτάκτησαν. Μια άλλη ομάδα Τούρκων βγήκε από το χωριό Βρέσθενα και κινήθηκε κατά των Μακεδονομάχων που είχαν απομείνει με αρχηγό πλέον τον λοχία Καρβελά. Κατά τη διάρκεια της ημέρας έφθασαν και άλλες δυνάμεις και μετά από πολύωρη μάχη οι Μακεδονομάχοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τη θέση τους. Ο Σπυρόπουλος με έναν συμπολεμιστή του αποκόπηκαν, χάθηκαν στην συνέχεια μεταξύ τους και άρχισε η περιπλάνηση στα βουνά που κράτησε 15 ημέρες. Με την απειλή του όπλου συνέλαβε χριστιανό της περιοχής και τον υποχρέωσε να τον περάσει στην Ελλάδα κάπου κοντά στην περιοχή της Καλαμπάκας. Επιστρέφοντας ολοκλήρωσε τις σπουδές του και άσκησε την Ιατρική. Αφήγηση για τη σύντομη και ριψοκίνδυνη παραμονή του στα μακεδονικά βουνά, δημοσιεύτηκε στην «Ακρόπολη» στις 23 Οκτωβρίου 1896.

Νικόλαος Σπυρόπουλος (μακεδονομάχος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Νικόλαος Σπυρόπουλος
Nikolaos Spiropoulos Revolutionary.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Νικόλαος Σπυρόπουλος (Ελληνικά)
Όνομα γεννήσεως Νικόλαος Σπυρόπουλος
Γέννηση 1874
Μεσσήνη
Θάνατος 1940
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Ελληνικά
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Σπουδές Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ιατρός
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Νικόλαος Σπυρόπουλος ήταν Μακεδονομάχος που γεννήθηκε στη Μεσσήνη το 1874.

Η καταγωγή του πατέρα του (Σπυρόπουλος Αθανάσιος) ήταν από το Ζιγοβίστι Αρκαδίας ο οποίος εγκαταστάθηκε στην πόλη της Μεσσήνης, έπειτα από την εκεί τοποθέτησή του, ως ειρηνοδίκη, καθώς υπηρετούσε στο δικαστικό σώμα.

Ο Νικόλαος Σπυρόπουλος, ενώ φοιτούσε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών[1], αποφάσισε να συμμετέχει ενεργά στις προσπάθειες αφύπνισης του ελληνικού πληθυσμού και της τότε κυβέρνησης, κατά το πρώιμο στάδιο του Μακεδονικού Αγώνα, για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.

Έπειτα από επαφές με το Κομιτάτο Μακεδονομάχων Λάρισας, στις 25 Αυγούστου 1896[2], μαζί με τον Μεσσήνιο φίλο του – λοχία, Παναγιώτη Καρβελά, στο μοναστήρι του Κορμπόβου, κοντά στα σύνορα Θεσσαλίας-Μακεδονίας, εντάχθηκαν στο αντάρτικο σώμα (42 ενόπλων) του καπετάνιου Γούλα Γκρούτα.

Οχυρώθηκαν στους πρόποδες του Μεγάλου Σπηλαίου, όπου συγκρούσθηκαν με τον εχθρό και κατά τη διεξαγωγή πολύωρης μάχης τραυματίστηκε ο καπετάν Γρούτας.

Εφημερίδα «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» 23-10-1896

Ο Ν. Σπυρόποπυλος παρείχε την ιατρική του φροντίδα στον τραυματισμένο οπλαρχηγό, αλλά κατά τη μεταφορά του σε παραπλήσιο χωριό έπεσαν σε ενέδρα Τούρκων, όπου ο αρχηγός σκοτώθηκε. Την αρχηγία της αντάρτικης ομάδας είχε πλέον αναλάβει ο λοχίας Π. Καρβελάς. Δόθηκε σκληρή μάχη, αλλά η εχθρική δύναμη ενισχύθηκε από Τούρκους στρατιώτες που μετέβησαν εκεί. Ελάχιστοι κατάφεραν να γλιτώσουν και αποκομμένος από τους υπόλοιπους περιπλανήθηκε για δεκαπέντε ημέρες στον ορεινό όγκο της Πίνδου ωσότου να καταφέρει να φτάσει στα σύνορα της Ελλάδος, στην περιοχή της Καλαμπάκας.

Επιστρέφοντας ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε Αθήνα – Παρίσι και αφιερώθηκε στην επιστήμη της Ιατρικής[3] σε Αθήνα (Οφθαλμιατρείο Αθηνών) και Καλαμάτα.

Αφήγηση για το χρονικό των μαχών που συμμετείχε και τη ριψοκίνδυνη παραμονή του στα μακεδονικά βουνά, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ακρόπολις» της εποχής εκείνης[4].

Απεβίωσε το 1940. Το Δημοτικό Συμβούλιο της γενέτειρας πόλης του – Μεσσήνη, αλλά και το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης στην οποία υπηρέτησε το λειτούργημα του ιατρού (οφθαλμίατρος) – Καλαμάτα τον τίμησαν για τη συμβολή του στον απελευθερωτικό αγώνα της Μακεδονίας με την ονοματοδοσία οδών[5] στη μνήμη του ονόματός του.

Νικόλαος Σπυρόπουλος – Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης

Το έτος 1977 το Διοικητικό Συμβούλιο της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, εκτιμώντας την προσφορά της πολεμικής του δράσης[6] για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, αποφάσισε την τοποθέτηση προσωπογραφίας του στην αίθουσα Μακεδονομάχων του Εθνικού – Ιστορικού Μουσείου Αθηνών(η οποία, κατά την ίδρυση του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης, το 1982,μεταφέρθηκε μαζί με άλλα εκθέματα της αίθουσας που τοποθετήθηκαν, έκτοτε, στο νέο μουσείο).

Προβολή Σχολίων