Το Νησί (Μεσσήνη) είναι ίσως η πρώτη πόλη που ανάσανε ελεύθερα από τη γερμανική κατοχή. Σαν σήμερα 4 Σεπτεμβρίου του 1944, ένα πλήθος κόσμου υποδέχεται στην πλατεία τους εκπροσώπους του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ και πανηγυρίζει. Οι Γερμανοί οπισθοχωρώντας ανατινάζουν τις γέφυρες για να διασφαλίσουν τα νώτα τους. Φεύγουν συνοδευόμενοι από τους ταγματασφαλίτες που συγκεντρώνονται στην Καλαμάτα για τη μεγάλη μάχη. Οι ανατινάξεις πέρα από την πάγια στρατιωτική πρακτική των Γερμανών με βάση το σχέδιο υποχώρησης, σκοπεύουν να παραλύσουν τις υποδομές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, επιχειρούν να εγκλωβίσουν δυνάμεις του ΕΛΑΣ δυτικά του Παμίσου ή να καθυστερήσουν τη μετακίνησή τους, καθώς από το Μελιγαλά με την μεγάλη ταγματασφαλίτικη βάση ελέγχουν το πέρασμα στη βόρεια πλευρά. Η ανατίναξη αποτέλεσε πλήγμα για την παραγωγή ρυζιού καθώς σε λίγο θα άρχιζε η συγκομιδή. Και γιαυτό όπως μαρτυρεί ο μπάρμπα Στάθης Καναβός και επιβεβαιώνουν δημοσιεύματα της «Ελεύθερης Μεσσηνίας», πρώτη δουλειά των απελευθερωτικών αρχών ήταν η κατασκευή περάσματος προς το βάλτο, που έγινε σε χρόνο ρεκόρ. Ετσι κατασκευάστηκε η ξύλινη γέφυρα που λειτούργησε για περισσότερο από 10 χρόνια συνδέοντας τη Δυτική Μεσσηνία με την Καλαμάτα και τους αγρότες με το βάλτο και τις καλλιέργειες.
Δυστυχώς αυτή την ημέρα κανένας δεν τη θυμάται στο Νησί. Και οι δημοτικές αρχές αποφεύγουν συστηματικά να γιορτάσουν μια σπουδαία ημέρα της τοπικής ιστορίας…