καθηγητές, IV, Γυμνάσιο Μεσσήνης, 1971
Η παρουσίαση της φωτό βρίσκεται στο
http://www.pamisos-messini.gr/uncategorized/%ce%b3%cf%85%ce%bc%ce%bd%ce%ac%cf%83%ce%b9%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%cf%83%cf%83%ce%ae%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%ba%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%ae-1971/
Τα μαθηματικά στο σχολείο είναι μια μεγάλη υπόθεση και στη δική μας εποχή κατά την οποία τα ιδιαίτερα ήταν άγνωστα και τα μαζικά φροντιστήρια μακρυά. Ως εκ τούτου ο καθηγητής ήταν κρίσιμος παράγοντας για την επιτυχία των μαθητών που ακολουθούσαμε την πρακτική κατεύθυνση. Με το “καλημέρα” πέσαμε στο Γιάννη Στρατή, εξαιρετικό μαθηματικό αλλά η φωνή ακουγόταν… μέχρι την πλατεία και έριχνε κανένα αστραπόβολο. Στην πρώτη τάξη είχαμε ένα βιβλίο που πήγαινε… πέντε κιλά και όταν αγρίευε πέταγε κανένα έξω από το παράθυρο. Σε μια περίπτωση πέτυχε στο δόξα πατρί κάποιον που… έβοσκε στο προαύλιο και κόντεψε να τον αφήσει στον τόπο. Με τη χούντα ήταν από τους πρώτους που απολύθηκαν και διάδοχός του ήρθε ο Αιμίλιος Τζανόπουλος, άρτι πτυχιούχος (νομίζω πως δεν είχε πάει φαντάρος) και τρομαγμένος με την τάξη, ανιαρή διδασκαλία, σπρώχναμε για να περάσει η ώρα. Είχα την τύχη τα καλοκαίρια στο χωριό να κάνει φροντιστήρια ένας πολύ καλός μαθηματικός και στενός συγγενής, ο Τάσος Λαμπρόπουλος. Εκεί λοιπόν με έβαζε μαζί με τους μετεξεταστέους της επόμενης τάξης και έτσι έβγαζα από το καλοκαίρι την ύλη. Οπότε και με τον Στρατή δεν είχα κανένα πρόβλημα αλλά και με το Τζανόπουλο δεν μου φάνηκε ιδιαίτερα το χαλαρό του πράγματος. Ακολούθησε ο Κορώνης, για λίγο διάστημα, καλός μαθηματικός και ήπιος άνθρωπος. Εκεί που έγινε όμως η πλήρης ανατροπή ήταν στην τετάρτη, όταν πλέον είμαστε μαθητές σε τμήμα πρακτικής κατεύθυνσης και ανέλαβε να μας ταξιδέψει στο μαγικό κόσμο των μαθηματικών ο Γιώργος Κομπότης. Σπουδαίος μαθηματικός, μεθοδικός δάσκαλος, εξαιρετικός “καλλιεργητής” των μαθηματικών. Ανέβασε πολλά επίπεδα τη διαδασκαλία, βρέθηκε δίπλα στους μαθητές, ενθάρρυνε την προσπάθειά τους. Αυστηρός στην απαίτηση και το προσωπικό στυλ, το μάθημα ήταν ιεροτελεστία και η προετοιμασία υποχρεωτική για όλους προκειμένου να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις. Από τα πρώτα πράγματα που μας γνώρισε ήταν ο “Ευκλείδης”, οι περισσότεροι έγιναν συνδρομητές. Με είχε συμπαθήσει ιδιαίτερα και μεταξύ των άλλων ανέθεσε τη διαχείριση του περιοδικού. Ετσι μπήκα για πρώτη φορά σε… τράπεζα αφού κάθε μήνα ή δίμηνο ερχόταν το περιοδικό, έκανα διανομή, μάζευα τα χρήματα και τα έστελνα στη Μαθηματική Εταιρεία. Ο ίδιος δεν θέλησε ποτέ να μεσολαβήσει για να υπάρχει αυτή η διαφάνεια στη σχέση. Και φυσικά δεν γινόταν μόνον διανομή, αλλά και μελέτη και αποστολή λύσεων σε προτεινόμενες ασκήσεις με “δέλεαρ” την αναγραφή των ονομάτων λυτών κάτω από τις λύσεις στο επόμενο τεύχος. Βοηθήματα δεν υπήρχαν αλλά για δύο τάξεις (τετάρτη και πέμπτη) είχα ξεσκονίσει ό, τι μπορούσα να εντοπίσω με τη δική του ενθάρρυνση από τα περίφημα “τογκάκια” μέχρι γεωμετρικούς τόπους από το βιβλίο των Ιησουϊτών. Τότε έμαθα να δουλεύω με ραδιόφωνο, ατελείωτες νύχτες συντροφιά με το παλιό “Wega” σε πολύ χαμηλή ένταση να παλεύω ασκήσεις άλγεβρας, γεωμετρίας και τριγωνομετρίας. Με την τριγωνομετρία είχα και την πρώτη εμπειρία στη διόρθωση: Οσο και αν φαίνεται περίεργο, ο καθηγητής μου έδωσε ένα βιβλίο τριγωνομετρίας που είχε γράψει, μου ζήτησε να το διαβάσω και να του κάνω παρατηρήσεις. Και όταν το σκέφτομαι τώρα, σχηματίζω την εντύπωση ότι ήθελε να έχει τη “ματιά” του μαθητή στον οποίο και απευθυνόταν. Του είπα κάποιες σκέψεις και τις υιοθέτησε, περισσότερο διευκρινήσεις ήταν, κάποια στιγμή μετά από χρόνια μου είπε ότι εντόπισε ένα αντίτυπο σε βιβλιοθήκη στις Ηνωμένες Πολιτείες αν θυμάμαι καλά. Εφυγε στην τελευταία τάξη και συνεχίσαμε με μια πολύ καλή κυρία που νοιαζόταν τους μαθητές, τη Φωτοπούλου, η οποία είχε να δουλέψει με ένα “δουλεμένο” μαθητικό δυναμικό και πολλές φορές αναζητούσε επιβεβαίωση για την ορθότητα των λύσεων. Η δουλειά που άφησε πίσω του ο Κομπότης όμως ήταν ανεκτίμητη. Αποτυπώθηκε στις σημαντικές επιτυχίες σε σχολές που χρειάζονταν τα μαθηματικά, αλλά και στα πρόσωπα τριών πολύ καλών μαθηματικών που “έβγαλε” η τάξη: Το Γιώργο Ξαρχάκο (προσωπικά τον θεωρούσα ιδιοφυή μαθηματικό) που δυστυχώς έφυγε νωρίς, στην εξαιρετική Βαΐτσα Χριστοπούλου με μακρά θητεία στη δημόσια εκπαίδευση που βρίσκεται χρόνια στη Δρλάμα και τον καλό φίλο Μιχάλη Αλεβίζο που συνταξιοδοτήθηκε μετά από μια πλούσια θητεία σε φροντιστήρια αρχικά και στη δημόσια εκπαίδευση στη συνέχεια. Ο Γιώργος Κομπότης ήταν αυτός που με έπεισε να ακολουθήσω το χημικό, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι υπήρχαν μεγαλύτερες ευκαιρίες επαγγελματικής ενασχόλησης. Φρόντιζε για τους μαθητές του και μετά την αποφοίτηση όπως γνωρίζω και από άλλους φίλους μαθηματικούς. Με σύστησε και έκανα φροντιστήρια στην Καλαμάτα, το Περιστέρι, τη Νέα Σμύρνη και διάφορα σημεία της Αθήνας τα πρώτα χρόνια και θα συνεχιζόταν αυτό για καιρό και με πολύ καλές προοπτικές, αν δεν είχα το νου μου στην… επανάσταση αφήνοντας στην άκρη τις επαγγελματικές ασχολίες. Δραστήριος κοινωνικά και πολιτικά ο Γιώργος Κομπότης έπαιξε σημαντικό ρόλο στις υποθέσεις της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, στην περιοχή που έμενε στη Νέα Σμύρνη και επισκεπτόταν μέχρι πρόσφατα συχνά την Καλαμάτα. Και πάντα με αναζητούσε στο γνωστό στέκι, στο “Λωτό”. Ο Γιώργος (εκ των ιδιοκτητών του καφέ) άλλωστε ήταν ο πρώτος μαθητής μου στην Καλαμάτα που λόγω φιλικής οικογενειακής σχέσης με σύστησε για καλοκαιρινό μάθημα όταν ήμουν πρωτοετής. Από τους καθηγητές και ανθρώπους που δεν ξεχνάς ποτέ και εύχεσαι να έχουν όλοι οι μαθητές την ίδια τύχη με σένα στη σχολική τους διαδρομή…
[Ο Γιώργος Κομπότης στη φωτογραφία μπροστά αριστερά το 1971 σε ημερήσιο σχολικό περίπατο στη Μεσσήνη με μαθήτριες της αμέσως μεγαλύτερης τάξης από τη δική μου – Στη μέση ο φιλόλογος Γιώργος Κωνσταντόπουλος]
-
Μιχαλης Αλεβιζος Ηλια μου συμφωνο απολυτα με το σημειωμα σου για τη μαθηματικη παιδεια που πηραμε στο γυμνασιο Μεσσηνης. Ειδικα ο Γιωργος ο Κομποτης για μενα ηταν ο ΜΕΓΑΛΟΣ δασκαλος αυτος με οδηγησε στη μαθηματικη επιστημη, με βοηθησε αφανταστα, ηταν ο μεντορας μου, πολλες απο τις μεθοδους διδασκαλιας του τις εφαρμοσα και εγω με επιτυχια. Τον συναντουσα πολλες φορες στη μαθηματικη εταιρια αργοτερα και γιναμε φιλοι.Ειχε πολυ καλες αναμνησεις απο τη Μεσσηνη και παντα αναφεροταν σε σενα, σε υπεραγαπουσε. Δασκαλοι σαν τον Κομποτη σπανιζουν, ναναι καλα και κανονισε να βρεθουμε! Ηλια μου σ’ευχαριστω για ολα αυτα που μου θυμησες!
-
Stela Deli Και όμορφος νέος!
-
Yiannis Karvelas «Ευκλείδης»!!! Τι μου θύμησες.. Συντάκτης του, εκτός των άλλων, και ο Δημήτρης Παπαμικρούλης από το Χαρακοποιό.Vasiliki Kalogeropoulou ΗΛΙΑ ΜΟΥ Ο ΤΖΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΗΤΑΝ ΧΗΜΙΚΟΣ…. ΕΜΑΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΧΗΜΕΙΑ… ΖΕΙ Ο κ. ΚΟΜΠΟΤΗΣ ;;;
-
Ηλίας Μπιτσάνης Μαθηματικός ήταν, μπορεί κάποια στιγμή να τον χρέωσαν χημεία. Ο Κομπότης βεβαίως ζει και τον έβλεπα μέχρι πέρυσι το καλοκαίρι συχνά όταν ερχόταν στην Καλαμάτα…
-
-
Vasiliki Kalogeropoulou ΣΤΗΝ 5ΘΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΤΖΑΝΟΠΟΥΛΟ, ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΜΟΝΑΔΑ…ΙΩΑΝΝΙΝΑ ;; ΚΟΜΠΟΤΗΣ, ΤΖΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ, ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ, ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΔΕ ΘΥΜΑΜΑΙ !!!! ΜΕΓΕΝΥΝΕ ΤΗΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΕΙΣ ΚΑΛΑ…. Ο ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ;;; ΞΕΡΕΙΣ ;;;
-
Σταυρούλα Σαραντοπούλου Ηλία καλησπέρα. Για μένα ο Τζανοπουλος ήταν η καταστροφή μου. Επειδή πέρα από το χαρακτήρα του που ήταν σαν φοβισμένος κυρίως με τα κορίτσια έτυχε να μενει και σε σπίτι μιας γνωστής μας. Έχοντας εγώ κατά νου ότι θα έχω μέσο και επειδή Α Γυμνασίου είχαμε και την μούρλια μας πήγαιναν τα αεροπλανάκι σύννεφο. Έτσι εγώ ποτέ δεν διάβασα και πότε δεν έμαθα μαθηματικά. Τετάρτη γυμνασίου μένω μεταξεταστεα πάω το καλοκαίρι φροντιστήριο και έγραψα 18 και πέρασα.
-
Βάγια Χριστοπούλου Είναι ωραίο να θυμόμαστε και να τιμούμε τους σημαντικούς ανθρώπους που μας βοήθησαν και ο Ηλίας το κάνει εξαιρετικά. Ο Γιώργος Κομπότης μας έκανε να αγαπήσουμε τα Μαθηματικά με τον τρόπο, το ήθος του και το περιοδικό Ευκλείδη. Συναντηθήκαμε σε ένα συνέδριο της Μαθ. Εταιρείας, που έγινε στην Καλαμάτα, του αφιερωσα την εισήγησή μου και συγκινήθηκαν όλοι οι σύνεδροι από τη δική μας συγκίνηση, 30 χρόνια μετά το σχολείο. Μου έστειλε μετά ένα εξαιρετικό βιβλίο αναλυτικής γεωμετρίας που είχε γράψει. Ελπίζω να είναι καλά. Πάντως, για να κλείσω, το αστέρι της τάξης ήταν, φυσικά, ο Ηλίας
-
-
Μιχαλης Αλεβιζος Βάγια Χριστοπούλου το τμημα αυτο ειχε πολλα αστερια,μεσα σ’αυτα ησουν και εσυ, ο Ηλιας βεβαια ηταν αρχηγος των αστεριων. Να ησαστε ολοι καλα, σας αγαπω και ελπιζω να βρεθουμε και απο κοντα!
-
-
Βάγια Χριστοπούλου Συμφωνώ Μιχάλη, όλα τα παιδιά του πρακτικού ήταν αστέρια και τα περισσότερα είχαν την τύχη να υλοποιήσουν με το παραπάνω τα όνειρά τους. Θα ξαναβρεθούμε, ελπίζω σύντομα
-
Σταυρούλα Σαραντοπούλου Βάγια Χριστοπούλου βάγια επειδή εγω είχα πολύ φίλη την αδερφή του Ηλία την Βούλα πήγαινα συχνά σπίτι τους. Αυτό που θυμάμαι έντονα ένα απόγευμα ο Ηλίας είχε πονοδοντο και ήταν σε ένα δωμάτιο μόνος του κλεισμένος και έλυνε συνέχεια ασκήσεις για να μην σκέφτεται τον πόνο του. Παράξενα πραγματα για μένα.
-
Μιχαλης Αλεβιζος Βάγια Χριστοπούλου Σε περιμενουμε στη Μεσσηνη να βρεθουμε ολα τα παιδια απο κοντα!
-
Βάγια Χριστοπούλου Αν σκέφτεσαι κάτι άλλο έντονα, ξεγελιέσαι και ξεχνάς τον πόνο.
-
Ηλίας Μπιτσάνης Με κάνετε και… κοκκινίζω, σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια και περιμένω σήμα σας το καλοκαίρι!Ηλίας Μπιτσάνης Εδώ όλοι μαζί, του πρακτικού και του κλασσικού, στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων στην μεγάλη εκδρομή της τελευταίας τάξης
-
Μιχαλης Αλεβιζος Ηλίας Μπιτσάνης Ηλια γραψε βιβλιο με αναμνησεις απο το σχολειο, δεν σου ξεφευγει τιποτα, μπραβο!!!
-
-
ιωαννα γεωργουλοπουλου Τόσο ζωντανή περιγραφή που για λίγο ένιωσα να είμαι εγω η μαθήτρια!
-
Panagiotis Kollias Ηλία, πολύ ωραία η περιγραφή σου για τα μαθητικά μας χρόνια και τους μαθηματικούς που είχαμε στο γυμνάσιο! Είναι έτσι όπως ακριβώς τα γράφεις!!! Εγώ βέβαια μια τάξη πιο πίσω από εσένα, έχω κάποιες διαφορές – παρατηρήσεις που θέλω να προσθέσω!!!Από το «πάφτε να ακούτε» του Αιμίλιου στου οποίου το μάθημα γινόταν η «Χάβρα των Εβραίων» και δεν ακούγαμε τίποτα, περάσαμε στην Β´ τάξη με τον σπουδαίο Κορώνη και τον Κομπότη στην Γ´ που όπως λες ήταν σπουδαίος!!! Όμως εγώ προσωπικά δεν είχα και τις καλύτερες σχέσεις μαζί του. Για τους δικούς του λόγους δεν ήμουν από τους αγαπημένους του!!! Δεν ήμουν άριστος στα μαθηματικά και το ήξερα, αλλά χωρίς βοήθεια με φροντιστήρια κλπ πιστεύω ότι δεν ήμουν και για τα μπάζα!!! Θυμάμαι ότι στην Δ´ Πρακτικό τότε, μου είπε: Εσύ γιατί ήρθες στο πρακτικό; (με ήξερε λίγο από το 1ο τρίμηνο της Γ´ γυμνασίου)! Όπως καταλαβαίνεις δεν τον συμπαθούσα ιδιαίτερα αλλά μπορώ να επιβεβαιώσω την δικαιοσύνη που απέδιδε και άκουγε. Στις εξετάσεις του 1ου εξαμήνου μου είχε μηδενίσει ένα θέμα στην Γεωμετρία, και όταν διαμαρτυρήθηκα γιατί, αφού το είχα λύσει το ξαναείδαμε μαζί και το δέχτηκε σαν σωστό λέγοντάς μου επί λέξει: «Πήγες στην Αθήνα μέσω Θεσσαλονίκης!!! αλλά ευτυχώς δεν χάθηκες» !!! Ακόμη θέλω να πω δυό λόγια για την Μιμίκα την Μητροπούλου, πολύ αγαπητή μου που δεν την ανέφερες και που της χρωστάω πολλά!!! Πάντως ευχαριστώ τον Κομπότη που με απέπεμψε από τα μαθηματικά και στράφηκα στην Ιατρική που υπεραγαπώ!!!! Ευχαριστώ για την υπέροχη αναδρομή 50 χρόνια πριν!!!!!
-
-
Ηλίας Μπιτσάνης Ναι την ξέχασα τη Μητροπούλου, την είχαμε σε μικρή τάξη για ένα διάστημα, είχε και την κόρη μου μαθήτρια στο γυμνάσιο. «Ψαρωτική» τη θυμάμαι, εκπαιδευτικά την είχαμε για μικρό διάστημα ώστε να κρίνω.
-
-
Smirnis Argiris Δάσκαλοι άλλης κοπής!!!
-
‘Εφη Καμπούκου-Κουσουλάκου Τον κ.Κομπότη τον είχα και εγώ στο Μελιγαλά πριν το 1970 ήταν ένας από τους καλύτερους Μαθηματικούς τότε !!!!
-
Kelly Danou Πώς θυμάσαι όλα τα ονόματα;
-
Βάσω Μιχαλοπούλου Ηλία χαίρομαι που έγραψες αυτά για τον Κομπότη ήταν ακριβώς έτσι και ήταν ο μόνος που μας έμαθε μαθηματικά μετά ήρθε ένας κοντοχοντρος που δεν θυμάμαι το όνομά του και ξεχάσαμε και αυτά που ξέραμε. Ευτυχώς ο Κομποτης μας είχε μάθει να διαβάζουμε μόνοι/ες μας.
-
Εκηβόλος Άρτεμις τον Κομπότη τον γνώρισα στα τέλη του ’14, μιλούσε με αγάπη για τους μαθητές του-συνταξιούχος πλεον-κ με καταγωγή από τον Κάμπο Αβίας
