Το θεμα των παλιων «κασκων σεσουαρ» στα κομμωτηρια, που αναρτησε ο φιλος Θοδωρος, μου θυμισε μια ιστορια που μας διηγιοταν η μαμα μου τετοιες ημερες και συνεβη ενα μεγαλο Σαββατο στη γειτονια.

Μια γειτονοπουλα, ας την πουμε Βουλα, κοπελα της παντρειας, ειχε παει στο κομμωτηριο πρωϊ Μ. Σαββατου, να σουλουπωσει λιγακι το μαλλι της για τη λειτουργια της Αναστασης, μπας και τη δει και κανενας νεαρος και τη ζητησει σε γαμο, γιατι απο προικα, «μηδεν εις το πηλικον», που λενε. Δυο κομμωτηρια θυμαμαι εγω τοτε, των Κρεμμυδαιων και του Ξυραφα, που χτενιζαν και αυτος και η γυναικα του….

Συνηθιζα να συνοδευω τη μαμα μου παντα οταν πηγαινε στο κομμωτηριο και θυμαμαι οτι γινοταν της τρελλης παραμονες των μεγαλων εορτων, οπως θυμαμαι και τις «κασκες σεσουαρ», που σου επαιρναν το κεφαλι απο το θορυβο.

Εφτασε λοιπον μεσημερι Μ. Σαββατου, αφαντη η Βουλα. Πηγε 2 η ωρα, πηγε 5, πηγε 6, μην την ειδατε τη Βουλα. Αρχισε να σουρουπωνει, τιποτα !!!

Η μαννα της, και τα αδελφια της εβραζαν απο το θυμο τους και ολο κοιταζαν το δρομο ψηλα μηπως και φανει, γιατι σε λιγο επρεπε να ντυθουν για την Ανασταση και την περιμεναν να πανε ολοι μαζι .

Ηρθε λοιπον η ωρα 11 και χτυπησανε οι καμπανες των Τριων Ιεραρχων.

Ο κοσμος απο το συνοικισμο, με τις λαμπαδες στα χερια κατυεθυνοταν προς την εκκλησια, το ιδιο και καποιοι μακρινοτεροι γειτονες.

Μετα απο αρκετη ωρα, να σου την η Βουλα, σειναμενη και κουναμενη με το μαλλι «λαχανο» !!!!!!

Η μαννα της, χειροδυναμη μεροκαματιαρισσα, τσαουσα και αξεστη γυναικα, την αφησε να μπει μεσα και μετα τη βουτηξε απο το «λαχανο» και της το μαδαγε τριχα-τριχα, ενω παραλληλα τη χαστουκιζε και τη χτυπουσε οπου μπορουσε…

Κλαματα, φωνες και οδυρμος στο σπιτι, εγινε χαμος, τοσο για το χαλασμα του «λαχανου», οσο και για το ξυλο, λες και ηταν Μεγαλη Παρασκευη.

Τους ακουσε ολη η γειτονια. Περιττο να σας πω οτι δεν πηγε κανεις τους εκεινη τη χρονια στην Ανασταση.

Δεν εφταιγε ομως η ιδια, οπως καταλαβαν οι γειτονες, αλλα το οτι ηταν αγαθιαρα και βολικη, οποτε στο κομμωτηριο της ελεγαν, οπως τα διηγηθηκε και η ιδια την αλλη μερα κλαιγοντας στη μαμα μου και στη θεια μου, που εκαναν παρεα: «Περιμενε εσυ λιγο Βουλα, να τελειωσουμε τη μια, να τελειωσουμε την αλλη, σε λιγο Βουλα θα χτενισουμε εσενα κ,λ,π.», η Βουλα ντρεποταν να πατησει ποδι για τη σειρα της, να φυγει δε γινοταν γιατι την ειχαν στα «μπικουτι» και ετσι την «περιποιηθηκαν» τελευταια !!!!

Εκεινο το Πασχα θα το διηγηθηκε και του χαρου της, αν εχει πεθανει, η θα το διηγηθει, γιατι δεν ξερω αν ζει !!!