Ο ανταποκριτής του “Θάρρους” στο ίδιο φύλλο σχολιάζει εύστοχα το κλίμα με τόσους υποψηφίους στους οποίους κανένας δεν… αρνείται ψήφο, ενώ εκφράζει υπεραισιοδοξία για την επιτυχία των ανεξαρτήτων: “Η εν γένει προεκλογική κίνησις οσημέραι καθίσταται ζωηροτέρα. Υποψήφιοι και εκλογείς έρχονται εις καθημερνήν επικοινωνίαν. Εις τας παρακλήεις των υποψηφίων προς υποστήριξίν των σπανίως αντιτάσσεται αρνητική απάντησις. Κατέστη τόσον πολιτικώς αβρόφρων ο κόσμος, ώστε να μη υπάρχη εκλογεύς, όστις να μη λέγει εις τον υποψήφιον το στερεότυπον κοπλιμέντο “μου κακοφαίνεται, αμφιβάλεις ότι θα σας ψηφίσω;”. Την μεγαλειτέραν όμως έντασιν της προεκλογικής ενεργείας έχουν αναπτύξει οι κομματικοί υποψήφιοι επισκεπτόμενοι σπίτια και μαγαζιά και ζητούντες την συνδρομήν φίλων του κόμματος. Η συνολική εν τούτοις εντύπωσις είναι ότι το εκλογικόν δικαίωμα θα ασκηθή ανεπηρρεάστως από παντός κομματικού δεσμού. Το πνεύμα της ανεξαρτησίας εκυριάρχησεν οριστικώς ούτως ώστε να εικάζει τις ως ολοκληρωτικήν την νίκην των ανεξαρτήτων υποψηφίων. Η διάθεσις του λαού τουλάχιστον είναι αυτή, να κτυπήση τον κομματισμόν και να εκλέξη πρόσωπα ουδέν το κοινόν έχοντα με το κόμμα” (“Θάρρος” 2/2/1914).

ΝΕΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ

Οι προεκλογικές ομιλίες μεμονωμένα και συλλογικά συνεχίζονται με επίκεντρο την “οικία του κ. Σιδέρη”: “Το απόγευμα της παρελθούσης Κυριακής ωμίλησαν από του εξώστου της οικίας του κ. Σιδέρη οι υποψήφιοι κ. κ. Καλογερόπουλος ιατρός και Π. Ζαλμάς δικηγόρος, χειροκτηθέντες.
Την 5ην μ. μ. της ιδίας ημέρας ενώπιον πλήθους κόσμου οι δύο υποψήφιοι του “Λαϊκού” συνδυασμού των ανεξαρτήτων κ. κ. Νικολόπουλος και Γούνας.
Πρώτος ωμίλησεν ο κ. Νικολόπουλος, ο λόγος του οποίου αδρός εις επιχειρήματα και εις αληθείας, ηκούσθη μετ’ ενδιαφέροντος και το πέρας αυτού εκάλυψαν παταγώδη χειροκροτήματα. Αμέσως μετά ωμίλησεν επί ημίσειαν ολόκληρον ώραν ο κ. Γούνας επιτεθείς δριμύτατα κατά των κομμάτων και αναπτύξας τα αγαθά των νέων ιδεών υπέρ της επικρατήσεως των οποίων εκάλεσε τους Νησιώτας να πολεμήσωσιν. Τον λόγον του κ. Γούνα το πλήθος εχειροκρότησε ενθουσιωδώς” (“Θάρρος” 7/2/1914).
“Η πολιτική κίνησις εν τη πόλει μας κατά την εβδομάδα ταύτην είνε εις άκρον ζωηρά. Πάντες οι υποψήφιοι εργάζονται δραστηρίως υπέρ της επιτυχίας των, το υπέρ των ανεξαρτήτων δε ρεύμα ογκούται.
Αύριον Σάββατον περί ώραν 5 1/2 μ. μ. θα ομιλήση προς τον Λαόν της κοινότητος Μεσσήνης, ο του συνδυασμού των “Ελευθέρων” υποψήφιος κ. Παν. Καλαμαριώτης” (“Θάρρος” 9/2/1914).

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Τα αποτελέσματα δίνουν έδρες στους ανεξάρτητους αλλά την πλειοψηφία παίρνουν οι “κομματικοί” υποψήφιοι που παρουσιάζονται περισσότερο συμπαγείς: “Καθ’ ά πληροφορούμεθα εκ Μεσσήνης τα αποτελέσματα των κοινοτικών εκλογών ανέδειξαν κοινοτικούς συμβούλους:
1) Εκ των ανεξαρτήτων τους κ. κ. Πάστραν, Χαρ. Μερλόπουλον, Π. Καλαμαριώτην και Θ. Γούναν.
2) Εκ των Μερλοπουλικών τους κ. κ. Π. Κορκονικήταν, Ι. Μουρίκην, Π. Μαρκάκην και Ι. Ζαχαράκην.
3) Εκ των Κουμουνδουρικών τους κ. κ. Εμμ. Φεσσάν, Βασ. Ποτηρόπουλον, Γ. Βαλσαμάκην και Επαμεινώνδαν Λυμπερόπουλος
4) Εκ της ομάδος Βακαλοπούλου τους κ. κ. Φ. Βακαλόπουλον και Ιω. Οικονομάκον.
Την 15ην θέσιν διεκδικούσι οι κ. κ. Αρ. Φωτόπουλος και Ν. Ρούτσης.
Εν γένει οι Νησιώτες εξέλεξαν τα άριστα στοιχεία κατά γενικήν ομολογίαν” (“Θάρρος” 2/12/1914).

ΤΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ

Αμέσως αρχίζει η δημοσίευση των ευχαριστηρίων με πρώτους τον Παν. Καλαμαριώτη και Κων. Πάστρα οι οποίοι γράφουν προς τους ψηφοφόρους: “Επί τη εν τοις πρώτοις εκλογή ημών, ως κοινοτικών συμβούλων της Κοινότητος Μεσσήνης, ήν θέλωμεν να ερμηνέυσωμεν, ως αδράν έκφανσιν της επικρατήσεως των φιλελευθέρων αρχών υπό την σημαίαν των οποίων μετ. Άλλων αντηγωνίσθημεν προς συμπαγείς κομματικάς οργανώσεις εν τω άρτι λήξαντι εκλγικών αγώνι, διαδηλούμεν άπειρον την ευγνωμοσύνην μας τοις συμπολίταις ημών.
Διαβεβαιούμεν δ’ ουδενός θέλομεν αμελήσει, ίνα φανώμεν αντάξιοι της διεκεκριμμένης ατπύτης τιμής, ής ηξίωσεν ημάς ο λαός της Μεσσήνης, το γενικόν συμφέρον του οποίου και μόνον εσταί το αντικείμενον της μερίμνης ημών, ως κοινοτικών συμβούλων” (“Θάρρος” 13/2/1914).

ΠΡΩΤΟΣ Ο ΒΑΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Πρώτος και με διαφορά εξελέγη Κοινοτικός Σύμβουλος ο γιατρός Φώτιος Βακαλόπουλος όπως φαίνεται από σχετικό ευχαριστήριο. Σημαντική προσωπικότητα για το Νησί και την επαρχία, είχε εκλεγεί βουλευτής ως βενιζελικός στις εκλογές του 1910. Και δεν δίσταζε να πάει κόντρα στο ρεύμα καθώς ήταν από τους ελάχιστους που υποστήριξαν εκείνη την εποχή ότι ήταν λάθος η επιλογή κατασκευής λιμανιού στην Μπούκα. Στο ευχαριστήριο σημείωνε τα εξής: “Η δια καταπληκτικής πλειονοψηφίας εκλογή μου ως πρώτου κοινοτικού συμβούλου Μεσσήνης, δι’ ής κατεδείχθη άπαξ ότι η αγάπη και η εκτίμησις δι’ ής, εξακολυθείτε να με περιβάλλητε, μεγάλως με συνεκίνησε.
Σπεύδω όθεν, μετά δύο συνεκλεγέντων συντρόφων μου, ίνα εκφράσω υμόν την άπειρον ευγνομοσύνην μου και να διαδηλώσω την υπεριχείλιζουσαν αγάπην και αφοσίωσίν μου προς υμάς τε και την προσφιλή ημών πατρίδα Μεσσήνη, υπέρ ής θέλω αφιερώση, ως πάντα έπραξα, πάσας μου τας δυνάμεις, όπως και εν τη περιστάσει ταύτη φανώ αντάξιος της εκτιμήσεως και των προσδοκιών υμών (“Θάρρος” 15/2/1914).
Παρατηρούμε ότι ο Βακαλόπουλος αναφέρεται σε άλλους δύο που εξελέγησαν από το συνδυασμό του, ενώ η αρχική πληροφορία ήταν ένας, ίσως ο δεύτερος ήταν ο Βαλσαμάκης που κέρδισε την 15η έδρα.

ΔΕΥΤΕΡΟΣ Ο ΓΟΥΝΑΣ

Η έκπληξη των εκλογών ήταν ο Θόδωρος Γούνας ο οποίος εξελέγη δεύτερος παρότι δεν είχε πολιτική και κομματική προίκα. Ηταν όμως δραστήριος κοινωνικά, εκ των ανανεωτών του καρναβαλιού με αστικά στοιχεία καθώς έγραφε τους λόγους του καρνάβαλου, είχε ασχοληθεί με την ιστορία του τόπου, ενώ δεν δίστασε να συγκρουσθεί δημόσια και σκληρά με τον Παπακοροβέση το 1911 για το όνομα της νεόκτισης εκκλησίας του Αγίου Νικολάου του Νέου, ως μέλος της διοίκησης του ομώνυμου συλλόγου. Ο ίδιος δείχνει ενθουσιασμένος από την επιτυχία και στο ευχαριστήριο εξαπολύει μύδρους κατά των πολιτικών τζακιών δηλώνοντας επαναστάτης και ολίγον… Ροβεσπιέρος: “Λαέ της Μεσσήνης, αι προχθεσιναί εκλογαί σε απέδειξαν νοήμονα και μέγαν. Την ιδέαν που σε εβάρυνε ότι είσαι ο οπισθοδρομικώτερος λαός του Νομού, την εγκρέμισες. Από της προχθές απέδειξες ότι είσαι ο καλλίτερος. Το να εξευτελίσεις δ’ εμού τα κόμματα όλα, το ν΄ απαρνηθής χάριν εμού τα είδωλά σου όλα, το ν’ αρπάσης εμέ – έναν όστις ούτε τίτλους έχει ούτε χρηματοκιβώτια – και να με υψώσεις δια πλειονοφηφίας καταπληκτικής υπεράνω όλων – πλην ενός – των κομματικών, υπεράνω όλων των ανεξαρτήτων, υπεράνω όλων του τόπου μας πολιτευομένων, υπεράνω όλων των υποψηφίων – τούτο, λαέ της Μεσσήνης μαρτυρεί το αλάθητον ένστικτόν σου και την οξείαν σου όσφρησιν εις το ν’ ανακαλύπτης τους γνήσίους επαναστάτας και αφ΄ετέρου αποδεικνύεται ότι απέβαλες όλας τας προλήψεις ενός παρελθόντος σκοτεινού κατά το οποίον η ατομική και διανοητική υπεροχή ουδεμίαν είχε αξίαν, ο λαός ή ο ers τα δε δημόσια λειτουργήματα ήσαν τιμάρια και κτήμα ολίγων προνομιούχων. Λαός δε άνευ προλήψεων τι τούτου ωραιότερον, ευγενέστερον, υψηλότερον; Εδειξες δε ότι δεν πιστεύεις εις την πρόληψιν, ότι οι μεγάλοι κατοικούν εις τα μεγάλ ακαι οι μικροί εις τα μικρά. Εδειξες ότι το ανθρώπινον γένος και ειδικώς η πόλις μας δεν ανληκει εις μιαν πεντάδα σπιτιών. Εδειξες ότι οι άνθρωποι δεν γεννώνται, όπως πολιτευόμενοι τινές νομίζουν, οι μεν φύσει δούλοι, οι δε φύσει δεσπόται. Εδειξες ότι έπαυσες να εγκολπούσαι την υπεροχήν ήτις στηρίζεται επί του πλούτου, την υπεροχήν ήτις στηρίζεται επί των παραδόσεων και των κληρονομικών δικαιωμάτων, την υπεροχήν την ετερόφωτον, ήτις, δια να φανή, έχει ανάγκην στηριγμάτων και “υψηλών προστασιών”, έδειξες ότι απέβαλλες την ανθρωπολατρείαν. Εδειξες ότι δεν αρκεί πλέον να έχη τις εν οιονδήποτε όνομα ή ένα οιοονδήποτε ξηρόν τινλα διπλώματος τίτλον ή ν’ αντιγράφει τα φιγουρίναι του συρμού, δια να θεωρήται ικανός, ως πρότερον, δι’ όλα. Εδειξες ότι δεν πιστεύεις εις τον “μπαμπούλαν” των ονομάτων. Είπες εις τους Πατρικίους και τους Καρλομάγνους του τόπου μας δια της πανηγυρικής μου εκλογής – του δημοψηφίσματος μάλλον – ότι την ευγένειαν την αποτελούν αρεταί καρδιάς και πνεύματος. Εδειξες ότι έπαυσες να θεωρής ως τον καταλληλότερον να σε εκπροσωπή εκείνον όστις τρέχει γρηγορότερον από γραφείου εις γραφείον, ή εκείνον όστις διακρίνεται εν τω σταδίω της δαπάνης. Εδειξες ότι η αρετή δεν έρχεται μετά τα χρήματα, Λαέ της Μεσσήνης. Εσέ βέβαιος ότι ουδέποτε θα μετανοήσης δι΄αυτό. Τουναντίον θα σε αναγκάσω προϊόντος του χρόνου, ο οποίος τα πάντα ως γνωστόν φέρει εις φως, να με εκτιμήσης ακόμη περισσότερον. Τυφλοί οι μη εννοούντες, ότι έχω εις το αίμα μου την επανάστασιν και ότι εν εμοί υπάρχει κάτι από Δαντώνα και Ροβεσπιέρον.
Με μεγάλην εκτίμησιν κ’ ευγνωμοσύνην
Το δημιούργημά σας” (“Θάρρος” 15/2/1914).

ΟΙ ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΙΚΟΙ

Σε κοινό ευχαριστήριο οι Μερλοπουλικοί κοινοτικοί σύμβουλοι Ζαχαράκης Ιωάν, Κορκονικήτας Παναγ., Μαρκάκης Παναγ., Μουρίκης Ιωάν. Αναφέρουν τα εξής: “Επί τη μεγάλη τιμή της εκλογής μας ως κοινοτικών συμβούλων, εκφράζομεν τας εγκαρδίους ευχαριστίας μας, υποσχόμενοι και αύθις ότι θέλομεν εργασθή μετ΄ειλικρινείας και θάρρους υπέρ της προαγωγής και προόδου της αγαπητής ημών πόλεως” (“Θάρρος” 15/2/1914).

ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ

Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων γίνεται γνωστό ότι υποβάλλονται ενστάσεις κατά του κύρους της εκοογής ωρισμένων συμβούλων: “Εις την εφορευτικήν επιτροπήν Μεσσήνης πληροφορούμεθα ότι υπεβλήθησαν ενστάσεις κατά του κύρους της εκλογής των εκλεγέντων Κοινοτικών Συμβούλων της Κοινότητος Μεσσήνης κ. κ. Κ. Πάστρα, Χ. Μερλοπούλου, Εμμ. Δ. Φεσσά, Επ. Λυμπεροπούλου, Γ. Βαλσαμάκη και Αρ. Φωτοπούλιυ.
Και δια μεν τον κ. Πάστραν προεβλήθη η ένστασις, ότι δεν δύναται να διατελή σύμβουλος αφού τυγχάνει και μέλος της Λιμενικής Επιτροπής Μεσσήνης και δεν υπέβαλε παραίτησιν από του αξιώματός του προ της υπό του Νόμου τασσομένης προθεσμίας.
Δια τους κ. κ. Εμμ, Φεσσάν και Επαμ. Λυμπερόπουλο, ότι ο μεν πρώτος τυγχάνει οφειλέτης της Κοινότητος, ως κληρονόμος του πατρός του, ο δε δεύτερος έχει λαμβάνειν παρ΄αυτής εξ ωρισμένης προς αυτόν οφειλής, απαγορεύοντος του Νόμου, να διατελώσι σύμβουλοι είτε οφειλέται και δανεισταί.
Δια τον κ. Γ. Βαλσαμάκην, ότι τυγχάνει οφειλέτης της Κοινότητος εξ εγγυήσεως και δια τους λοιπούς άλλους λόγους οι οποίοι προβάλλονται εις τας ενστάσεις.
Μας μεταδίδεται πληροφορία ότι δια τον εκλεγέντα σύμβουλον της ιδίας Κοινότητος κ. Φωτ. Βακαλόπουλον υποβάλλεται ένστασις κατά του κύρους της εκλογής του.
Επί των υποβληθεισών ενστάσεων θ΄αποφανθή ο Ειρηνιδίκης Παμίσου παρ’ ού κατά τον Νόμον επικυρούνται αι εκλογαί.
Οσον αφορά την ένστασιν κατά του κύρους της εκλογής του συμβούλου κ. Πάστρα, δεν δύναται να επιδράση, κατά την κρατούσαν γνώμην, διότι αιρετόν μέλος τυγχάνων ούτος του Εμπορικού Συλλόγου Μεσσήνης παρά τη Λιμενική Επιτροπή, δεν υποχρεούται εις παραίτησιν” (“Θάρρος” 16/2/1914).
Πληροφορίας για το αποτέλεσμα των ενστάσεων δεν υπάρχουν, φαίνεται όμως ότι κάποιες τουλάχιστον απορρίφθηκαν.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟ

Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν έδωσε πλειοψηφία με αποτέλεσμα για ένα δίμηνο περίπου να μην έχει εκλεγεί πρόεδρος, κάτι το οποίο πληφορορούμαστε έμμεσα: “Το Κοινοτικόν μας Συμβούλιον παρακάμψαν τα ως προσωπικά θεωρούμενα ζητήματα της εκλογής του Προέδρου και αναπληρωτού αυτού, καιρός όπως επιληφθή του βαρέος έργου, όπερ ανέλαβε” (“Θάρρος” 13/4/1914).
Από δημοσιεύματα στη συνέχεια και πάλι έμμεσα, φαίνεται ότι υπήρξε συνεργασία της ομάδας Φεσσά με την ομάδα Βακαλόπουλου ώστε να εκλεγεί ο Εμ. Φεσσάς ως πρόεδρος: “Προχθές συνήλθε το Κοινοτικόν Συμβούλιον Μεσσήνης και συζήτησε επί διαφόρων θεμάτων, κυρίως όμως επί του προϋπολογισμού της Κοινότητος του τρέχοντος έτους 1914. Εν τέλει εξελέγη επιτροπή εκ των κ. κ. Φ. Βακαλοπούλου, Π. Κορκονικήτα και Θ. Γούνα, ήτις μετά του Προέδρου κ. Φεσσά θα μελετήση γενικώς την οικονομικήν κατάστασιν του Δήμου και εντός 5 ημερών θα υποβάλη εις τον ολομέλειαν του συμβουλίου τα πορίσματά της” (“Θάρρος” 22/4/1914).
Ο έλεγχος της επιτροπής την έφερε σε σύγκρουση με το Φεσσά καθώς αυτή έψαχνε για στοιχεία από παρελθούσες χρήσεις: “Η επιτροπή του Κοινοτικού Συμβουλίου Μεσσήνης απαρτιζομένη εξ των συμβούλων Βακαλοπούλου, Γούνα και Κορκονικήτα, ήτις εξελέγη προς καθολικήν εξέτασιν της οικονομικής καταστάσεως της γείτονος ήρχισε τας εργασίας της. Δια την πλήρη όμως εξέτασιν των οικονομικών του Δήμου εθεώφρησαν απαραιτήτους μερικάς επεξηγηματικάς πληροφορίας πηγάζουσας εκ των απολογισμών παρελθόντων ετών, τας οποίας και εζήτησαν από τον πρόεδρον του συμβουλίου κ. Φεσσά.
Ο κ. Φεσσάς παρεχώρησε τας ζητηθείσας πληροφορίας. Πληροφορύμεθα δε ότι κατά την συνεδρίασιν της εν λόγω Επιτροπής, μεταξύ αυτής και του κ. Φεσσά συνέβη λυπηρότατον επεισόδιον, αι διαστάσεις του οποίου υπήρξαν μεγάλαι” (“Θάρρος” 25/4/1914).

ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ

Μια θέση κοινοτικού συμβούλου “αδειάζει” καθώς ο Π. Καλαμαριώτης διορίστηκε δικαστικός πάρεδρος (“Θάρρος” 22/4/1914). Στη συνέχεια όμως αδειάζουν και άλλες με αποτέλεσμα να τεθεί ζήτημα νέων εκλογών για την αναπλήρωσή τους: “Λίαν προσεχώς θα ενεργηθώσιν εις το γειτονικόν Νησίον αναπληρωματικαί εκλογαί προς αντικατάστασιν των αποχωρούντων συμβούλων κ. κ. Καλαμαριώτη όστις μεταβαίνει εις Λάρισαν ένθα διωρίσθη Δικαστής, Λυμπεροπούλου υποβαλλόντος παραίτησιν και Μερλοπούλου ασθενούντος” (“Θάρρος” 15/7/1914).
Η εκρεμμότητα συνεχίζεται μέχρι και το Νοέμβριο όπως φαίνεται από σχετικό δημοσίευμα: “Εις το ημέτερον Κοινοτικόν Συμβούλιον τέσσαρες εν όλω θέσεις μένουν κεναί. Και τούτο καθόσον εκ των μελών του ο μεν κ. Επαμεινώνδας Λυμπερόπουλος δικηγόρος παρητήθη, ο κ. Π. Καλαμαριώτης ηναγκάσθη επίσης να παραιτηθή όπως διορισθή έμμισθος Πρόεδρος, ο κ. Χ. Μερλόπουλος ουδέ καν ενεκαταστάθη και τέλος ο κ. Ιω. Οικονομάκης ανεχώρησε επ. Αδεία προς αποπεράτωσιν των σπουδών του.
Συνεπεία τούτων πολλά δυσχέρειαι παρουσιάσθησαν κατά την διεξαγωγήν τη ςυπηρεσίας και μάλιστα κατά τας συνεδριάσεις του Κοινοτικού Συμβουλίου οπότε κινδυνεύουν να αποτελέσουν απαρτίαν καθόσον εκτός των ανωτέρω πάντοτε θα απουσιάζουν και άλλοι τινές κωλυόμενοι είτε λόγω ασθενείας είτε λόγω εργασίας. Ως εκ τούτου ευχής έργον θα ήτο όπως ο κ. Νομάρχης προεκήρυσσε μίαν επαναληπικήν εκλογήν προς συμπλήρωσιν των κενών τούτων” (“Θάρρος” 2/11/1914).
Τελικά οι αναπληρωματικές εκλογές προκηρύσσονται για τις 21 Δεκεμβρίου και για τρεις θέσεις στην Κοινότητα Μεσσήνης (“Θάρρος” 11/11/1914). Μετά από λίγες ημέρες έγινε και η ανακήρυξη των νέων υποψηφίων για την αναπληρωματική εκλογή που ήταν: Σωτ. Π. Αναγνωστόπουλος, Ι. Κ. Βιγγόπουλος, Κ. Π. Γυφτάκης, Π. Ε. Λαμπρόπουλος, Π. Κ. Μιχαλόπουλος, Λ. Δ. Παπαδόπουλος και Θ. Π. Στυλιανόπουλος (“Θάρρος” 29/11/1914).
Οι “ζυμώσεις” και η αισιοδοξία για τους ανεξαρτήτους επανέρχονται στον ανταποκριτή αλλά μ΄πονον ένας κατεβαίνει υποψήφιος και μόνος του. Η αναφορά σε κόμμα Φεσσά-Βακαλόπουλου επιβεβαιώνει τη συνεργασία στην οποία αναφερθήκαμε ενωρίτερα: “Προεκλογική ζύμωσις αρκετά ζωηρά παρατηρείται εις την πόλιν μας, ως εκ της επικειμένης αντικαταστάσεωφς των παραιτηθέντων Κοινοτικών Συμβούλων Π. Καλαμαριώτου, Ε. Λυμπεροπούλου, Χ. Μερλοπούλου. Και οι επτά υποψήφιοι, ήτοι οι κ. κ. Βιγκόπουλος, Αναγνωστόπουλος, Στυλιανόπουλος του κόμματος Μερλοπούλου, Γυφτάκης, Μιχαλόπουλος, Παπαδόπουλος του κόμματος των κ. κ. Φεσσά Βακαλοπούλου και ο αμοιρών κομματικής χροιάς Ευαγγ. Λαμπρόπουλος, δραστηρίως ενεργούσιν υπέρ της επιτυχίας της κεντριζομένης από την ιδέαν της εξυοηρετήσεψως των συμφερόντων της Κοινότητος.
Νομίζομεν πως δεν αφιστάμεθα της αληθείας, υποστηρίζοντες ότι άνεμος ανεξαρτησίας πνέει και κατ’ ακολουθίαν ότι την 21 Δεκεμβρίου ήτις είνε η ημέρα της εκλογής, θα πρυτανεύση παρά τωλαώ η ιδέα της εκλογής προσώπων παρεχόντων περισσοτέρας ενδείξεις ειλικρινούς εξυπηρετήσεως της κοινότητος. Τούτο άλλως τε όπερ είναι σύμφωνον προς αυτό τούτο το συμφέρον της πόλεώς μας, φαίνεται και άλλως πως εκ της καλής εντυπώσεως ήν παρήγαγε παρά τω λαώ η υποψηφιότης του μόνου ανεξαρτήτου Ε. Λαμπροπούλου, του οποίου η εν τω συμβουλίω παράσταση θεωρηθή απαραιτήτως αναγκαία” (“Θάρρος” 18/12/1914).

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

“Κατά την ενεργηθείσαν προχθές εν τη γειτόνι πόλει αναπληρωματικήν εκλογήν Κοινοτικών Συμβούλων της Κοινπότητος Μεσσήνης εξελέγησαν κατά σειράν επιτυχίας οι εξής: Παν. Στυλιανόπουλος λαβών ψήφους 513, Σωτ. Αναγνωστόπουλος λαβών ψήφους 446, επέλαχον δε οι Κωνστ. Βιγγόπουλος λαβών ψήφους 423, Κ. Μιχαλόπουλος λαβών ψήφους 418, Δημ. Παπαδόπουλος λαβών ψήφους 415 και Ευάγγελος Λαμπρόπουλος λαβών ψήφους 206” (“Θάρρος” 23/12/1914).

ΤΑΡΑΓΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Ακολούθησε μια ταραγμένη περίοδος και πολέμους και διχασμό που είχαν τη δική τους επίδραση στη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων, καθώς οι επόμενες κοινοτικές εκλογές έγιναν μετά από 15 χρόνια, το 1929. Οπως προαναφέρθηκε, Πρόεδρο το 1914 εξελέγη ο Εμμ. Φεσσάς, γιός του πρώην δήμαρχου και βουλευτή Δη, Φεσσά. Εμεινε πρόεδρος μέχρι και το 1915 καθώς στη συνέχεια στρατεύτηκε και πάλι. Φανατικός βασιλόφρονας και αντιβενιζελικός εκτοπίσθηκε από το Βενιζέλο στην Ιθάκη στις αρχές του 1918 και για ένα χρόνο. Εκλέχτηκε βουλευτής Μεσσηνίας με το κόμμα των Ελευθεροφρόνων του Μεταξά το 1926 και το Λαϊκό Κόμμα του Τσαλδάρη το 1935 αλλά και γερουσιαστής το 1932.
Η σύνθεση του κοινοτικού συμβουλίου μεταβαλλόταν με βάση τις πολιτικές αλλαγές που είχαν τα σημάδια του διχασμού και πολλά πρόσωπα πέρασαν από τη θέση του προέδρου.
Πρέπει να σημειωθεί ακόμη ότι από τους εκλεγέντες, ο Ιωάννης Μουρίκης γιατρός, πέθανε το 1917 όταν προσβλήθηκε από τη σπανιόλα γρίππη και άφησε την περιουσία του στον Αγ. Δημήτριο, το σπίτι του στέγασε παλαιότερα το 4ο Δημοτικό Σχολείο.

[Στη φωτογραφία το διοικητικό συμβούλιο της Αδελφότητας Μεσσηνίων “Αγιος Νικόλαος ο Νέος”. Ορθιοι από αριστερά Δ. Μπουφέας, Θ. Γούνας, Γ. Βαλσαμάκης και καθιστοί Σ. Ρούτσης, Π. Κόκκορης, Ηλ. Πουλόπουλος, Π. Δουβόγιαννης και Π. Οικονομόπουλος. Από αυτούς Γούνας και Βαλσαμάκης εξελέγησαν κοινοτικοί σύμβουλοι ενώ υποψήφιος φερόταν και ο Π. Δουβόγιαννης]