Μαρίνης Σπυράκης, 1985
Από το παλιό καφενείο και πρακτορείο-στάση των λεωφορείων για Τρίοδο, Λάμπαινα κλπ
στην φωτό της Βασιλικής Καλογεροπούλου, έχει απομείνει μόνο η επιγραφη.
Οποιος γνωρίζει περισσότερα ας συμπληρώσει την ιστορία του!!!
Ελενη Μπουτιέρου-Νικολάκη Ο Μαρίνος όπως τον λέγαμε ,τις μπουκάλες αρχικά τις είχε σε ένα από τα δικά μας μαγαζιά το οποίον πιο παλιά το είχε ως ραφείο ο Καραπατεας , ίσως κάποιοι της ηλικίας μου να το θυμουνται.
Η φωτό είναι μεταγενέστερη όταν το μαγαζί το χρησιμοποιούσε, ως αποθήκη, ο Σταύρος Πατσαβούρας.
Ελενη Μπουτιέρου-Νικολάκη Ήταν πολύ καλός και πολύ εργατικός,για να ανοίξει αυτό το μπακάλικο τον βοήθησε πάρα πολύ ο Αθανάσιος Τσερπές (πεθερός της αδελφής μου Σιας) όπου εργαζόταν στο μαγαζί τους από πιτσιρικάς…και η κόρη του η Θεοδώρα ουσιαστικά μεγάλωσε στο σπίτι μας, ήταν ένα γλυκύτατο πλασματακι!!! πρέπει να μένει στην αγία τριάδα στη Καλαμάτα και εχει μια πολύ ομορφη οικογένεια.
George Argyroiliopoulos Είχε μπακάλικο που ήταν και μικρό καφενείο. Δίπλα ακριβώς είχε και μαγαζί με πετρογκαζ και φιάλες υγραερίου. Κυκλοφορούσε με ένα δίκυκλο μηχανάκι μάρκας Ζουνταπ ή Φλορεττα και πήγαινε στα σπίτια φιάλες υγραερίου. Ήταν κοντός, λίγο παχουλός με μαλλί ξανθό προς κόκκινο και με φακίδες. Πολλές φορές στο μαγαζί ήταν και η γυναίκα του. Δεν θυμάμαι το όνομά της. Εκεί ήταν η στάση των λεωφορείων για Τρίκορφο, Αριστομένη, Βούταινα, Βαλύρα, Πετράλωνα, Ρεματιά. Μαθητές του Γυμνασίου, το πρωί κατεβαιναμε από το λεωφορείο και πηγαιναμε στο Γυμνάσιο. Το μεσημέρι περιμέναμε το λεωφορείο για τα χωριά μας. Μαζευόμασταν έξω από το μαγαζί και καθόμασταν στα τραπεζάκια που είχε στο πεζοδρόμιο. Πολλές φορές όταν έβρεχε ή έκανε κρύο μας έλεγε και μπαίναμε και καθόμασταν μέσα στο μαγαζί. Ήταν φιλικός και καλόψυχος. Εάν είχαμε χαρτζιλίκι αγοράζαμε σοκολάτες, γκοφρέτες, μπισκότα και άλλες λιχουδιές. Πολλές φορές μας κερνούσε και δεν μας έπαιρνε λεφτά. Μας αγαπούσε εμάς τους μαθητές. Τον αγαπούσαμε και εμείς και τον σεβόμασταν. Πολλές φορές όταν περιμέναμε το λεωφορείο, τα μεσημέρια, καθόμασταν μέσα στο μαγαζί και διαβάζαμε τα μαθήματα για την άλλη μέρα. Τότε χαιρόταν και μας πρόσεχε περισσότερο. Ήταν φανατικός οπαδός της ΑΕΚ. Είχε μια μεγάλη αφίσα της ΑΕΚ στον τοίχο. Το σπίτι του νομίζω πως ήταν κάπου στη Σταδίου. Η στάση των λεωφορείων παρέμεινε εκεί μέχρι το 1981.Στη συνέχεια πήγε στην οδό Λοχαγού Πετρουλακη εκεί που είναι σήμερα το πάρκινγκ των αυτοκινήτων, δίπλα από το πάρκο, στο τότε καφενείο Κατσίποδα (παλιά σιδεράδικο) οπότε και σταματήσαμε να συχνάζουμε στο μαγαζί του μπάρμπα Μαρίνη Σπυράκη.
Ελενη Μπουτιέρου-Νικολάκη Ο Μαρίνος όπως τον λέγαμε ,τις μπουκάλες αρχικά τις είχε σε ένα από τα δικά μας μαγαζιά το οποίον πιο παλιά το είχε ως ραφείο ο Καραπατεας ,ίσως κάποιοι της ηλικίας μου να το θυμουνται.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ Βλέπαμε και τηλεόραση τ απόγευμα ή μέσα στο μαγαζί ή δίπλα από τη τζαμαρία
Ο γιός του ο μίμης ο φίλος μου είναι στην αμερική και πολύ καλά αποκατεστημένος.
Επίσης εκεί περίμενε το λεωφορείο και ο παπαγληγοράκης για το βουλκάνο που καθόταν στην καρέκλα και μισοκοιμότανε δεν σήκωνε το κεφάλι του όσα λεωφορεία και να πέρναγαν.
Οταν ερχόταν το λεωφορείο για το βουλκάνο πριν στρίψει στο φούρνο του κομποχόλη ήταν όρθιος έτοιμος να μπει.
Τον παρακολουθούσαμε με το σταύρο τον πατσαβούρα και το μίμη το μαρίνη και δεν μπορούσαμε να εξηγήσουμε πως το καταλαβαίνε…