Ένα «προικοσύμφωνο» του 1928
10 Δεκεμβρίου 2021
Ένα «προικοσύμφωνο» του 1928, που συντάχθηκε στις 19 Φεβρουαρίου, στην περιοχή Κόμποι της Κορώνης και αποτυπώνει γενικά τις γραφικές (ή κάποτε τις σκληρές) συνήθειες της παραχώρησης περιουσιακών στοιχείων στην υποψήφια νύφη και βέβαια δηλώνει, επίσης γενικά, την οικονομική κατάσταση του αγροτικού πληθυσμού στο νομό Μεσσηνίας. Εύλογο είναι -συμμαρτυρούντων και άλλων στοιχείων- ότι αντικατοπτρίζει και τα σχετικά έθιμα και στην περιοχή της Μεσσήνης τα χρόνια αυτά.
Το εν λόγω «προικώο έγγραφο» το έχει περιλάβει στις δημοσιεύσεις της η «εκλιπούσα» φιλόλογος Αναστασία Κατσαπάρα-Φανουρίου, που έλκει την πατρική καταγωγή της από τη Χρυσοκελλαριά Μεσσηνίας.
Στο κείμενο προηγούνται αναφορές που δηλώνουν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις ως θεμέλιο της συζυγίας κι ακολουθούν τα ονόματα προικοδότη και μελλοντικού ζευγαριού, καθώς και η έμμεση αναφορά στη συγκατάθεση των γονιών της νύφης για τον επικείμενο γάμο.
Στη συνέχεια αναφέρονται λεπτομερώς τα «προικιά» αριθμημένα από 1-48.
1. 6 στέματα σταφίδα στη θέση κ.λ.
2. μετρητά 70.000 δρχ.
3. 2 κρεβάτια και ένα μιντέρι*
4. 3 παπλώματα
5. 4 κουβέρτες
6. 3 μπαντανίες
7. 6 γύρους*
8. 20 σεντόνια
9. 2 δωδεκάδες μαξιλάρια
10. 6 τραπεζομάντιλα
11. 2 τραπεζαρίας
12. 3 δωδεκάδες πετσέτες φαγητού
13. 2 πεσκήρια
14. 2 δωδεκάδες πετσέτες προσώπου
15. 2δωδεκάδες εσωφόρια με τα ενδύματά τους
16. 15 υποκάμισα
17. 1 δωδεκάδα μπούστους
18. 1 δωδεκάδα νυχτικιές
19. 4 νυχτικά αντρικά
20. 6 φορέματα διάφορα
21. 1 δωδεκάδα χειρομάντιλα
22. 4 μπαουλοσκεπάσματα
23. 3 εσάλπες
24. 1 δωδεκάδα μαντίλια μεταξωτά
25. 2 δωδεκάδες ζεύγη κάλτσες
26. 2 ζεύγη μαξιλαράκια του καναπέ
27. 2 ζεύγη σκεπάσματα του καναπέ
28. 2 πάντες
29. 1 σταυρό ζωγραφικής
30. 4 πετσετάκια τοίχου
31. 1 δωδεκάδα πετσετάκια του καφέ
32. 1 βουρτσοθήκη
33. 1ωρολογοθήκη
34. 1 κτενοθήκη
35. 1 δίσκο
36. 1 δωδεκάδα κουταλάκια γλυκού
37. 1 δωδεκάδα φλυτζάνια καφέ
38. 3 δωδεκάδες μαχαιροκουταλοπίρουνα
39. 1 κουτάλα σούπας
40. 1 λάμπα
41. 1 μπουφέ
42. 1 μπαούλο
43. 1 καναπέ λαστιχένιο
44. 1 λέβητα*
45. 2 τετζερέδες
46. 1 νταβά
47. 1 ταψί
48. 1 σιδεροστιά μικρή και 1 μεγάλη
Το κείμενο κλείνει με ευχές, με υπογραφές και με σφραγίδα που αφήνει το αποτύπωμα της ελιάς και της σταφίδας.
*Σημειώσεις:
Μιντέρι: (τουρκ. minder=καναπές μη κινητός)= στρώμα
Γύροι: δαντελένια στολίσματα γύρω από το κρεβάτι
Πεσκήρια: υφάσματα για το ζυμάρι στην πινακωτή
Λέβητας: καζάνι
Το συμφωνητικό της προίκας λεγόταν και προικοχάρτι ή κι αρραβωνοχάρτι. Προηγείτο του γάμου κι αυτό δηλώνει η λέξη προίκα [προιξ< προ+ικ- (ικνούμαι= έρχομαι)] π.χ. αφικνούμαι.
Η προίκα (κατοικίες, γη, ζώα, χρήματα, κοσμήματα, ρουχισμός, έπιπλα, σκεύη κ.λ.) ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα των γονιών της νύφης ήταν αναγκαία συμβολή στα βάρη του γάμου. Έπαιζε μεγάλο ρόλο οικονομικό, κοινωνικό… και ελάχιστα συναισθηματικό. Ήταν (είναι) πανανθρώπινη συνήθεια. Κάπου-κάποτε γινόταν (γίνεται) και το αντίστροφο, αλλά αυτό χαρακτηρίζεται «αγοροπωλησία», δηλ. εξαγορά της νύφης.
«Νύμφη άπροικος ουκ έχει παρρησίαν» έλεγε ο κωμωδιογράφος Μένανδρος τον 4ο αι. π.Χ. Η προίκα λεγόταν και φερνή (ρ. φέρω) π.χ. πολύφερνη νύφη λέμε και σήμερα. Πολύφερνος ήταν π.χ. η Ανδρομάχη στην Ιλιάδα του Ομήρου. Η μεγάλη προίκα προσέδιδε σεβασμό από τους άλλους στη νύφη και ελευθεροστομία στην ίδια. Το πιο λυπηρό ήταν όταν στον γάμο το κίνητρο του γαμπρού ήταν η προικοθηρία.
Έδινε κι ο προικολήπτης γαμπρός δώρα στη νύφη συνήθως κοσμήματα, ενδύματα κ.λ. κι αυτά κυρίως λέγονταν έεδνα ή έδνα (ηδύς) (ανάεδνος νύμφη=χωρίς δώρα) και γενικά έδνα λέγονται όλα τα γαμήλια δώρα (οι «χάρες»!). Όλη αυτή η προσφορά δώρων, απ’ όπου κι αν προερχόταν, ήταν βοήθεια και συγχρόνως σταθεροποίηση φιλίας και οικογενειακών σχέσεων.
Οι γονείς των κοριτσιών από τη μικρή τους ηλικία νοιάζονταν για την προίκα τους. Μεγάλη στενοχώρια αυτό για τους φτωχούς, γι’ αυτό και λυπούνταν συνήθως στη γέννηση κοριτσιού κι ονόμαζαν το γεγονός «γραμμάτιο». Ελπίδα τους να παντρέψει τα κορίτσια η ομορφιά τους, η νοικοκυροσύνη τους, η αγνότητά τους και το καλό τους όνομα! Απ’ αυτή τη νοοτροπία προέρχονταν και οι περιορισμοί και η μεγάλη καταπίεση γενικά της κόρης. Νόμιμα η νύφη έπαιρνε «αντιπροίκι» δηλαδή αντιστάθμισμα για την προίκα της, αλλά αυτό ήταν μηδαμινής συνήθως αξίας.
Στα νεότερα χρόνια (1983) καταργήθηκαν τα προικώα έγγραφα. Το ζευγάρι ξεκινά με δικές του οικονομικές δυνατότητες τη νέα, κοινή ζωή. Η εργασία ( επιχειρηματικές δεξιότητες, σπουδές κ.λ.) της νύφης είναι αυτό που λέμε «έχει η νύφη την προίκα στην πλάτη της!». Όμως οι γονείς του ζευγαριού, αν διαθέτουν τα περίσσια, από συναίσθημα και μόνο, δίνουν μικρά ή μεγάλα «δώρα», που νομιμοποιούνται ως «γονική παροχή».
Το εν λόγω «προικώο έγγραφο» το έχει περιλάβει στις δημοσιεύσεις της η «εκλιπούσα» φιλόλογος Αναστασία Κατσαπάρα-Φανουρίου, που έλκει την πατρική καταγωγή της από τη Χρυσοκελλαριά Μεσσηνίας.
Στο κείμενο προηγούνται αναφορές που δηλώνουν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις ως θεμέλιο της συζυγίας κι ακολουθούν τα ονόματα προικοδότη και μελλοντικού ζευγαριού, καθώς και η έμμεση αναφορά στη συγκατάθεση των γονιών της νύφης για τον επικείμενο γάμο.
Στη συνέχεια αναφέρονται λεπτομερώς τα «προικιά» αριθμημένα από 1-48.
1. 6 στέματα σταφίδα στη θέση κ.λ.
2. μετρητά 70.000 δρχ.
3. 2 κρεβάτια και ένα μιντέρι*
4. 3 παπλώματα
5. 4 κουβέρτες
6. 3 μπαντανίες
7. 6 γύρους*
8. 20 σεντόνια
9. 2 δωδεκάδες μαξιλάρια
10. 6 τραπεζομάντιλα
11. 2 τραπεζαρίας
12. 3 δωδεκάδες πετσέτες φαγητού
13. 2 πεσκήρια
14. 2 δωδεκάδες πετσέτες προσώπου
15. 2δωδεκάδες εσωφόρια με τα ενδύματά τους
16. 15 υποκάμισα
17. 1 δωδεκάδα μπούστους
18. 1 δωδεκάδα νυχτικιές
19. 4 νυχτικά αντρικά
20. 6 φορέματα διάφορα
21. 1 δωδεκάδα χειρομάντιλα
22. 4 μπαουλοσκεπάσματα
23. 3 εσάλπες
24. 1 δωδεκάδα μαντίλια μεταξωτά
25. 2 δωδεκάδες ζεύγη κάλτσες
26. 2 ζεύγη μαξιλαράκια του καναπέ
27. 2 ζεύγη σκεπάσματα του καναπέ
28. 2 πάντες
29. 1 σταυρό ζωγραφικής
30. 4 πετσετάκια τοίχου
31. 1 δωδεκάδα πετσετάκια του καφέ
32. 1 βουρτσοθήκη
33. 1ωρολογοθήκη
34. 1 κτενοθήκη
35. 1 δίσκο
36. 1 δωδεκάδα κουταλάκια γλυκού
37. 1 δωδεκάδα φλυτζάνια καφέ
38. 3 δωδεκάδες μαχαιροκουταλοπίρουνα
39. 1 κουτάλα σούπας
40. 1 λάμπα
41. 1 μπουφέ
42. 1 μπαούλο
43. 1 καναπέ λαστιχένιο
44. 1 λέβητα*
45. 2 τετζερέδες
46. 1 νταβά
47. 1 ταψί
48. 1 σιδεροστιά μικρή και 1 μεγάλη
Το κείμενο κλείνει με ευχές, με υπογραφές και με σφραγίδα που αφήνει το αποτύπωμα της ελιάς και της σταφίδας.
*Σημειώσεις:
Μιντέρι: (τουρκ. minder=καναπές μη κινητός)= στρώμα
Γύροι: δαντελένια στολίσματα γύρω από το κρεβάτι
Πεσκήρια: υφάσματα για το ζυμάρι στην πινακωτή
Λέβητας: καζάνι
Το συμφωνητικό της προίκας λεγόταν και προικοχάρτι ή κι αρραβωνοχάρτι. Προηγείτο του γάμου κι αυτό δηλώνει η λέξη προίκα [προιξ< προ+ικ- (ικνούμαι= έρχομαι)] π.χ. αφικνούμαι.
Η προίκα (κατοικίες, γη, ζώα, χρήματα, κοσμήματα, ρουχισμός, έπιπλα, σκεύη κ.λ.) ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα των γονιών της νύφης ήταν αναγκαία συμβολή στα βάρη του γάμου. Έπαιζε μεγάλο ρόλο οικονομικό, κοινωνικό… και ελάχιστα συναισθηματικό. Ήταν (είναι) πανανθρώπινη συνήθεια. Κάπου-κάποτε γινόταν (γίνεται) και το αντίστροφο, αλλά αυτό χαρακτηρίζεται «αγοροπωλησία», δηλ. εξαγορά της νύφης.
«Νύμφη άπροικος ουκ έχει παρρησίαν» έλεγε ο κωμωδιογράφος Μένανδρος τον 4ο αι. π.Χ. Η προίκα λεγόταν και φερνή (ρ. φέρω) π.χ. πολύφερνη νύφη λέμε και σήμερα. Πολύφερνος ήταν π.χ. η Ανδρομάχη στην Ιλιάδα του Ομήρου. Η μεγάλη προίκα προσέδιδε σεβασμό από τους άλλους στη νύφη και ελευθεροστομία στην ίδια. Το πιο λυπηρό ήταν όταν στον γάμο το κίνητρο του γαμπρού ήταν η προικοθηρία.
Έδινε κι ο προικολήπτης γαμπρός δώρα στη νύφη συνήθως κοσμήματα, ενδύματα κ.λ. κι αυτά κυρίως λέγονταν έεδνα ή έδνα (ηδύς) (ανάεδνος νύμφη=χωρίς δώρα) και γενικά έδνα λέγονται όλα τα γαμήλια δώρα (οι «χάρες»!). Όλη αυτή η προσφορά δώρων, απ’ όπου κι αν προερχόταν, ήταν βοήθεια και συγχρόνως σταθεροποίηση φιλίας και οικογενειακών σχέσεων.
Οι γονείς των κοριτσιών από τη μικρή τους ηλικία νοιάζονταν για την προίκα τους. Μεγάλη στενοχώρια αυτό για τους φτωχούς, γι’ αυτό και λυπούνταν συνήθως στη γέννηση κοριτσιού κι ονόμαζαν το γεγονός «γραμμάτιο». Ελπίδα τους να παντρέψει τα κορίτσια η ομορφιά τους, η νοικοκυροσύνη τους, η αγνότητά τους και το καλό τους όνομα! Απ’ αυτή τη νοοτροπία προέρχονταν και οι περιορισμοί και η μεγάλη καταπίεση γενικά της κόρης. Νόμιμα η νύφη έπαιρνε «αντιπροίκι» δηλαδή αντιστάθμισμα για την προίκα της, αλλά αυτό ήταν μηδαμινής συνήθως αξίας.
Στα νεότερα χρόνια (1983) καταργήθηκαν τα προικώα έγγραφα. Το ζευγάρι ξεκινά με δικές του οικονομικές δυνατότητες τη νέα, κοινή ζωή. Η εργασία ( επιχειρηματικές δεξιότητες, σπουδές κ.λ.) της νύφης είναι αυτό που λέμε «έχει η νύφη την προίκα στην πλάτη της!». Όμως οι γονείς του ζευγαριού, αν διαθέτουν τα περίσσια, από συναίσθημα και μόνο, δίνουν μικρά ή μεγάλα «δώρα», που νομιμοποιούνται ως «γονική παροχή».
Συντάκτης
Nikos A. Stasinakis Σε ευχαριστώ,Νίκο, που συμπλήρωσες!
Ναι, έχω εικόνες στο νου από προικιά κι έχω βρεθεί μπροστά σε τέτοιες συμφωνίες ….
Σήμερα… λέγεται «γονική παροχή», ξεκινάει από συναίσθημα κυρίως και περιλαμβάνει πιο δυναμικές παραχωρήσεις !!!
Μπραβο Κικη, μας εφερες χρονια πολλα πισω, με αυτα που περιγραφεις. Θυμαμαι τον μακαριτη τον πατερα μου, που ειχαμε τρεις αδελφες , να λεει , εσεις τα σερνικα να φροντισετε, να με βοηθησετε, να παντρεψουμαι τις αδελφες σας. Τοτε ηταν δυσκολες οι εποχες και οι ανθρωποι εκαναν μεγαλες οικονομιες για τα παιδια τους και τα κοριτσια τους.
Συντάκτης
Panagiotis Diamantakos Σωστά λες, Παναγιώτη! Το βάρος της προίκας το επωμίζονταν και τ’ αδέλφια, βοηθώντας έτσι τους ανήμπορους γονιούς… Μερικές φορές συνέβαινε και τα κορίτσια να «θυσιάζονται»βοηθώντας την κοινωνική και οικονομική ανέλιξη των αγοριών τής οικογένειας. Η αλληλοβοήθεια προσέδιδε τιμή στην οικογένεια’ ήταν θέμα εκπλήρωσης καθηκόντων, που το επικροτούσε
η κοινωνία.
Θυμηθηκα, Κικη, ενα περιστατικο, οταν γινοταν το προξενιο του αδελφου μου, στο σπιτι μου , που εχαν ελθει οι συμπεθεροι με τον προξενητη, και αφου συμφωνησαν για τα μετρητα, ρωτησε ο πατερας μου, το συμπεθερο αν εχει ολα τα ΑΝΑΧΡΙΚΑ ΤΗΣ , η νυφη. Και αρχισε ο πατερας της νυφης να αναφερει ενα, ενα, μεχρι και την σιδερωστια.
Πάντως,στη μεσσηνιακή ενδοχώρα ( και κυρίως στα ηρωικά Κοντοβούνια) , » ο λόγος ηταν συμβόλαιο» ,όχι μόνο για τα ακίνητα και κινητά κατά τη πραγματοποίηση ενός γάμου,αλλά και για τις αγοραπωλησίες κάθε είδους ακινήτου και μεταξύ τριτων ( ακομη και μη συγγενών !!!!!!) και πάντοτε ετηρειτο και » ο λόγος ήταν συμβόλαιο» και ακολουθεί τα οικογενειακά περιουσιακά στοιχεία ( ως εμπράγματο οικογενειακό δίκαιο) στις περισσότερες των περιπτώσεων ακόμη και σήμερα » ως λόγος» τουλάχιστον από γονείς προς παιδιά και ουδείς δικαιούται ( και τελικά δεν μπορεί) σε καμία περίπτωση να αμφισβητήσει ή να προσβάλει!!!!!
Δυστυχώς όμως , τη τελευταία πενταετία ,με πόνο ψυχής διαπιστώνεται η επίθεση αρπαγής τέτοιων ( ακινήτων) περιουσιών από το ίδιο το Ελληνικό κράτος,το οποίο αν και διαθέτει έγγραφα και στοιχεία πως δεν είναι δημόσια γη ( βεβαιώσεις από τη Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου,που μπορεί χωρίς καν να ενοχλήσει τους ιδιώτες να συμβουλευτεί ), δεν αναγνωρίζει αυτά ,ζητώντας συμβόλαια προ του 2000 ,παρεμβαίνει τελείως παράνομα στο Κτηματολόγιο και δηλώνει αυθαίρετα πως είναι » δημόσια έκταση» προσθέτοντας ως αρμοδιότητά του το ότι η έκταση σήμερα πλέον έχει δασική μορφή ,μάλιστα αυτά δηλώνει όχι μόνο στις ιδιωτικές δασωμένες εκτάσεις αλλά και σρ μη δασωμένες ακόμη και καλλιεργούμενες ( σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και ελαιοπεριβολα χωρίς ίχνος ύπαρξης έστω κι ενός άγριου δένδρου,τα έχουν καταχωρησει δασικές εκτάσεις δημόσιες ακόμη και αν ακολουθούνται οι εκτάσεις αυτές με συμβόλαια ως ελαιοπερίβολα εκατονταετίας!!!!!!!
Η επιδρομή του κράτους αρπαγής γης είναι ολοφάνερη και ολοφάνερη η παρά τον οποιοδήποτε νόμο οποιασδήποτε χρονικής περιόδου, ακόμη και επί τουρκοκρΤιας……
Συντάκτης
Bill Theodoropoulos Έθιξες ένα θέμα, Βill, που απασχολεί πολλούς…
Πάντως για τα ηρωικά Κοντοβούνια και για τα αυστηρά ήθη των εκεί χωριών έχει διασώσει αρκετά στοιχεία ο από εκεί προερχόμενος
συγγραφέας Δημ. Κανελλόπουλος…
Συναρπάζει η ανάγνωση των έργων του γύρω απ’ αυτά…
Συντάκτης
μποσινη Σταυρουλα Σταυρούλα, κάποιο πρόβλημα, μαντεύω, που σε στενοχωρεί … Σε κάποια υπόθεση αδικίας σε βρίσκω μπλεγμένη…
Συνηθιζόταν τότε μετά το προικοσύμφωνο η νύφη να υπογράφει «παραίτηση» από την πατρική περιουσία, για να μην έχει δικαίωμα στην κληρονομιά που απέμενε. Όπου δεν γινόταν αυτό, παρουσιάζονταν συνήθως μελλοντικά προβλήματα διεκδίκησης κι άλλου… κομματιού από την οικογενειακή… πίτα !
Συντάκτης
Πετσετάκια του καφέ ( αρ. 31 ):
Μικρές, κεντημένες πετσετούλες ,που έμπαιναν κάτω από το πιατέλο του καφέ ( τσαγιού κλπ ) προσφέροντας χρήση μιας… χαρτοπετσέτας ! π.χ.
Αγαπημένη Κική ,με τι αγάπη και υπομονή μας τα ετοίμαζαν οι γιαγιάδες σε 12καδες για την προίκα μας!? εμείς πάλι τα τιμήσαμε! Τώρα στα συρτάρια για να μας τις θυμίζουν κειμήλια!
Συντάκτης
Αγγελική Κάκαρη Ναι,έχω κι εγώ μπόλικα από μάνα και γιαγιά…
Κρίμα που δεν έχουμε εκεί ένα λαογραφικό Μουσείο…
Κική Πατρίκη Να είμαστε καλά ! Ενθύμια.Κικη μου πολλά φιλιά!
Συντάκτης
Κική Πατρίκη κομψοτεχνήματα!!!
Εχω: σαΐσματα,μπαντανίες,βελέτζες,κειλίμια,λινόπανα ( μαζεύαμε ελιές και τα κάνανε μεγάλο φάκελο και βάζαμε μέσα συνήθως βρώμη και κριθάρι ,το σιτάρι το βάζαμε σε ξύλινα στενομακρα μεγάλα κιβωτια που τα λέγαμε κασόνια!!!!!Μέσα στα κασόνια στο σιτάρι,βάζαμε άγουρες ντομάτες μέχρι τα Χριστούγεννα και σ μια βδομάδα αφ ότου τις βάζαμε ωρίμαζαν .Το σιτάρι ήταν πολύ ζεστό!!!! Επίσης βάζαμε άγουρες αχλάδια που μεσα στο σιτάρι ωρίμαζαν….
Συντάκτης
Bill Theodoropoulos Χαίρομαι,Bill, που έγινε η ανάρτησή μου αφορμή τόσα να θυμηθείς και τόσα σχετικά να αναφέρεις…Ευχαριστώ και για την παράθεση των φωτογραφιών, που διασώζουν προίκες και προικοχάρτια .. Διαπιστώνω ενασχόληση με το θέμα από το παρελθόν!
Και ‘γω συμπληρώνω με δύο φωτογραφίες σχετικού κειμένου μου για τα υφαντά και τη διατήρησή τους από το 1997.
Συντάκτης
Κική πολύ ωραία τα γράφεις, ιδιαίτερα στη μεγάλη βουτιά που κάνεις στο παρελθόν, μάθαμε αρκετά…. Για θυμήσου όμως τις προίκες και τα προικώα την εποχή της δικής μας νιότης …. Συμπεθεριά και διαπραγματεύσεις » μέχρι πτώσεως» , για την προίκα , πόσα από τέτοια χάλασαν την τελευταία στιγμή για μια ελιά και μια νερατζιά… Πάνε αυτά. Θυμάμαι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ΄60 ότι την παραμονή του γάμου ( ίσως και κάποιες μέρες πιο μπροστά ), τα προικιά, ( τα κινητά προφανώς), φορτώνονταν απλωμένα, πάνω σε στολισμένες πεντακάθαρες σούστες, χωρίς να λείπουν τα λουλούδια , τα κουφέτα και τα μεταξωτά λευκά μαντήλια για στόλισμα και τα μετέφεραν από το πατρικό της νύφης στο σπιτικό των νεονύμφων…. Όλα αυτά έχουν περάσει πια στις σελίδες τις λαογραφίας, εσύ ξέρεις από λαογραφία μπορείς κάμποσα να μας γράψεις….. Με την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ( 1983 κάπου εκεί ), καταργήθηκε νομικά ο θεσμός της προίκας σε τροποποίηση του οικογενειακού δικαίου …. Και μετά από εκεί έσβησε η προίκα;;;; Εσύ τι λες ;;;; Η δική μου γνώμη είναι ΟΧΙ… Να κάνουμε μια ημερίδα για το θέμα, ν΄ ακουστούν πολλές απόψεις … Θα έχει ενδιαφέρον, έστω και από λαογραφικής άποψης, άλλωστε τη γενιά μας μπορείς κάλλιστα να την ανακαλύψεις, πλέον, σε νέα λαογραφικά κείμενα…….. ( Εγώ είμαι υπερήφανος γι αυτό, χαχαχαχα!!!!).
Προβολή Σχολίων