“Εβδομαδιαία αγορά» γράφει η καρτ ποστάλ που απαθανατίζει το πάρκο στη Μεσσήνη (Νησί) με το παζάρι των ζώων γύρω στα 1930. Το παζάρι έχει τις ρίζες του σε βάθος αιώνων, από την εποχή της πρώτης τουρκοκρατίας καθώς η σταθερή περιοδική τέλεση διευκόλυνε τη λειτουργία της τοπικής οικονομίας. Ηδη από το 1691 σε αναφορά του Ενετού Γενικού Προνοητή αναφέρεται ότι ήταν ένα από τα 15 παζάρια που γίνονταν στην Πελοπόννησο και ειδικά στο Νησί κάθε Τετάρτη (Το Σαββάτο γινόταν στην Καλαμάτα και την Κυριακή σε Κορώνη και Μεθώνη. Οπως αναφέρει για τις “αγορές” αυτές “είναι καθιδρυμέναι δια τα συνήθεις χρείας των κατοίκων και ιδίως των απόρων εκ των παρακειμένων χωρίων, οίτινες εκποιούντες τα σιτηρά αυτών και άλλους καρπούς των αγρών πορίζονται κατ’ οίκον τα χρειώδη”. Το παζάρι των ζώων ήταν “ακολούθημα” της αγοράς καθώς ορισμένες φορές ήταν από “τα χρειώδη”. Δεν γνωρίζουμε που γινόταν αλλά είναι πολύ πιθανόν να βρισκόταν έξω από την πόλη αν κρίνουμε από το γεγονός ότι και η ζωοπανήγυρη γινόταν μακρυά από το κέντρο καθώς διαβάζουμε σε ρεπορτάζ της Νησιώτικης εφημερίδας «Δήμος» το 1876 : «Μετά τριήμερον τέλος ασχολίαν των προσελθόντων ίνα εμπορευθώσιν κατ΄την ενταύθα τελουμένην εμποροπανήγυριν, ησύχασεν και η πόλις ημών από τον θόρυβον του προσελθόντος πλήθους και έκαστος καταγίνεται εις το έργον του […] Εν γένει εφέτος καθ όλα τα είδη των εισκομιζομένων εν τη πανηγύρη εγένετο μικρά πώλησις και με τιμάς συγκαταβατικάς, διότι το πλείστον μέρος των Μεσσηνίων δεν επώλησαν τα προϊόντα των. Εάν η πώλησις των ζώων εγένετο εν τοις Αλωνίοις, ως εν τω προηγουμένω φύλλω διελάβομεν, βεβαίως μεγίστη θα επήρχετο ανακούφισις εις τους εν τω συνήθει στενοχώρω τόπω πανηγυριζομένους. Αγνοούμεν τους λόγους οίτινες κωλύουν τον κ. δήμαρχον να πραγματοποιήσει την θέλησιν ου μόνον των δημοτών του αλλά και των προσερχομένων ξένων ως προς τούτο. Καλόν ήθελεν είσθαι ίνα ο κ. Δήμαρχος θέση υπό εβριθή σκέψιν τούτο, και ωφελήση τον δήμον του διττώς». Φαίνεται ότι τελικά κάποια στιγμή υιοθετήθηκε η πρόταση, η ζωοπανήγυρη μεταφέρθηκε στην πλατεία Αλωνίων και έμεινε εκεί μέχρι το 1927. Εκείνη τη χρονιά στην αναγγελία του πανηγυριού στις τοπικές εφημερίδες μαθαίνουμε ότι Κοινοτάρχης και Ηγούμενος «μετέφεραν την εν τη Κεντρική Πλατεία της πόλεώς μας τελουμένην ζωοπανήγυριν εις τον όπισθεν των μπεζεστενίων χώρον». Δεν μεταφέρθηκε όμως και το εβδομαδιαίο παζάρι που συνέχισε να λειτουργεί μέσα στο πάρκο μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Τότε ο Δήμαρχος Σταύρος Τσούσης διαμόρφωσε το πάρκο, το φύτεψε και το περιέφραξε με περίτεχνο τρόπο για την εποχή. Απομάκρυνε το παζάρι στις παρυφές της πόλης εκεί που σήμερα χαρακτηρίζουμε ως “γουρνοπάζαρο”, δίπλα στο σημείο που αργότερα εγκαταστάθηκαν οι υπηρεσίες της Ενωσης Συνεταιρισμών.