Ήταν και τότε Ιούνιος του σχολικού έτους 1967- 68, που μια τριάδα καθηγητών μας( Δρακόπουλος, Βέκιου, Νταλαχάνης) του Λυκείου Μεσσήνης αποφάσισε να αναλάβει τη διοργάνωση και την ευθύνη μιας … τετραήμερης (!) εκδρομής με τα τελειόφοιτα παιδιά του κλασικού και του πρακτικού τμήματος, προς την Ήπειρο και το Ιόνιο Πέλαγος, με επίκεντρο τα Ιωάννινα και την Κέρκυρα! Βέβαια κάτι θα βλέπαμε και από τις ενδιάμεσες πόλεις, Πύργο, Πάτρα, Μεσολόγγι, Αγρίνιο, Άρτα, Ηγουμενίτσα κ.α.

Για πολλά από τα παιδιά που θα συμμετείχαν, αυτό το εκδρομικό ταξίδι ήταν ένα πρωτόγνωρο «πέταγμα» πέρα από τα όρια του Μεσσηνιακού Νομού μας, με νέα θεάματα και νέες εμπειρίες: Για πρώτη φορά διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο, φαγητό σε εστιατόριο ή σε ταβέρνα, πέρασμα θάλασσας με τεράστια για τα μάτια μας πλεούμενα, επίσκεψη σε Μουσείο – καζίνο («Αχίλλειο») και σε άλλους λεγόμενους «τουριστικούς» χώρους, με ελάχιστη κίνηση επισκεπτών…

Τα Ιωάννινα και το Νησάκι της λίμνης Παμβώτιδας ήταν τότε ακόμα τόπος με πολύ εμφανή την παλιά περίτεχνη οικοδομική ιδιαιτερότητα και με πιο δυνατά τα σημάδια της βαριάς Ιστορία τους.

Ήταν ελάχιστα τα νεόκτιστα κτήρια που είδαμε,αυτά με το μπετον- αρμέ και τις «λιτές» μοντέρνες γραμμές….

Είχε εκεί πρόσφατα (1964) ιδρυθεί η Φιλοσοφική Σχολή, ως παράρτημα του Αριστοτελείου Παν/μίου

Θεσ/κης( το 1970 ανεξαρτητοποιήθηκε)και μόλις είχαν αρχίσει να αποχαιρετούν τη Σχολή τους οι πρώτοι της πτυχιούχοι φιλόλογοι!

Από αυτή μας την εκδρομή – «ορόσημο» προέρχονται οι φωτογραφίες που παρατίθενται.

Μας τις προμήθευσε συμμαθητής μας( που είχε τη δυνατότητα, την υπομονή και τη διάθεση να μας προσφέρει φωτογραφικά ενθύμια!

Εγώ είχα απλώς τη «λόξα» της συλλογής παρόμοιων, φθηνών και αντιμαχόμενων τον χρόνο ενθυμίων..