Μεσσήνη-Νησί, 1929
Μια εικόνα από το Νησί, μάλλον το 1929. Δεσπόζει το κτήριο που στέγαζε το Γυμνάσιο της πόλης το οποίο κατεδαφίστηκε στις αρχές της δεκαετίας 1960-1970 για να κατασκευαστεί το κτήριο του ΟΤΕ. Δυτικά από αυτό ο κινηματογράφος «Πάμισος», η σχετική ευμεγέθης πινακίδα φαίνεται με τη μεγέθυνση της φωτογραφίας. Πίσω από αυτό το κτήριο Δασκαρόλη που κάποτε στγέγαζε την εφορία εξ όσων έχω ακούσει. Ακόμη πιο δυτικά ένα από τα παλαιότερα και σημαντικότερα κτήρια της πόλης που κατεδαφίστηκε, της Μιχαλόπλαινας λέγαμε όταν κάναμε μάθημα στην ισόγεια αποθήκη του όπου λειτουργούσε μια τάξη του 3ου Δημοτικού Σχολείου. Ανατολικά του Γυμνασίου σε ένα από τα κτίσματα λειτουργούσε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1930 περίπου ο ορυζόμυλος Γαλανάκη. Η αλάνα πίσω από τους ευκαλύπτους (που είχαν φυτευτεί ως… αντικουνουπικά) χρησιμοποιήθηκε προπολεμικά ως γήπεδο ποδοσφαίρου, αρχές της δεκαετίας 1960-1970 ανοίχτηκαν θεμέλια για το 3ο Δημοτικό σχολείο αλλά ευτυχώς δεν έγινε εκεί ποτέ καθώς λίγο αργότερα αγοράστηκε το οικόπεδο στο οποίο βρίσκεται το κτήριο που το στεγάζει σήμερα…
Φώτης Σαραντόπουλος Όταν ήμουν νέος, ο κινηματογράφος αυτός ήταν ο θερινός «ΤΙΤΑΝΙΑ», που τον λειτουργούσε ο Παναής Δουβόγιαννης. Στο κτήριο Δασκαρόλη που βρισκόταν βόρεια και κολλητά με τον κινηματογράφο πράγματι στεγαζόταν η εφορία. Η πρόσβαση των πολιτών προς την εφορία γινόταν διαμέσου του κινηματογράφου. Στην αριστερή πλευρά του κινηματογράφου υπήρχαν δύο πόρτες, η μια δίπλα στην άλλη, που η μια ήταν η έξοδος των θαμώνων του κινηματογράφου και η άλλη η είσοδος για την εφορία. Κάθε Κυριακή που ο κινηματογράφος έπαιζε ελληνική ταινία και είχε πολύ κόσμο, όταν τελείωνε η προβολή της, ο Παναής ο Δουβόγιαννης ακουγόταν από το μεγάφωνο να λέει μια και δυο φορές: «Η έξοδος εμπρός και αριστερά, δίπλα από την πόρτα της εφορίας». Όταν καμιά φορά ο Παναής έρχεται στη Μεσσήνη από την Αθήνα οπου διαμένει μόνιμα, του το θυμίζω και γελάμε
Georgia Demet Ετσι ηταν η γειτονιά των παιδικών μου χρόνων! Η αλάνα μπροστά από το Γυμνάσιο και τον θερινό κινηματογράφο του Δουβόγιαννη ,το κτήριο που στέγαζε την εφορία, το Μιχαλοπουλέικο ,που στο υπόγειο κάποιες τάξεις του Γ Δημοτικού έκαναν μάθημα ,και ο Πανουσόπουλος μάζευε όλο το σχολείο και μας πρόβαλε ταινίες Βωβού κινηματογράφου…
Το Νησί του αστικού μετασχηματισμού πριν από 90 χρόνια όπως αποτυπώθηκε ολοκληρωμένα από τον Πέτρο Καλονάρο μέσα από 8 φωτογραφίες. Για τη χρονολόγηση επισημαίνω ότι εμφανίζεται το ρολόι χωρίς… ρολόι (η κατασκευή του κτίσματος τελείωσε τον φθινόπωρο του 1929), όχι όμως και η «Οαση» (εγκαινιάστηκε το χειμώνα του 1930). Μια σημαντική σειρά καρτ ποστάλ που μπορεί να «μιλήσει» επετειακά…
Το κτήριο της Εθνικής Τράπεζας προγραμματιζόταν να τελειώσει στα μέσα του 1928, οι φυτεύσεις στο πάρκο και την πλατεία τελείωσαν στα μέσα του 1928, το κτίσμα του ρολογιού τελείωσε το φθινόπωρο του 1929 και η «Οαση» (που δεν υπάρχει) εγκαινιάστηκε τον Ιανουάριο του 1930. Κάπως έτσι οι φωτογραφίες νομίζω πως… τριγυρίζουν στο 1929