Διαβάζοντας όλα αυτά για την παλιά μεσσήνη είπα να αναφέρω τα παλιά περίπτερα της πόλης που έγραψαν την ιστορία τους και κάποια συνεχίζουν ακόμη.

Περίπτερα λοιπόν στην πόλη μας όπως τα θυμάμαι δεκαετία 50 και 60 υπήρχαν ένα στην παλαιά βρύση στο γεφυράκι του ρυάκα που το είχε κάποιος μάλλον αποστολόπουλος απο τον συνοικισμό και στην συνέχεια ο γερο γκράς (έτσι τον ξέραμε).
Αλλο περίπτερο δεξιά του σιδηροδρομικού σταθμού που το είχε ο κυρ Βασίλης Κεραμίδας.
Τρίτο που υπάρχει ακόμη στη βόρεια γωνία της κεντρικής πλατείας το είχε ο κυρ μανώλης ο ηλιόπουλος (κουτσομανώλης) και μετά ο δημητράκης ο λαμπρόπουλος.
Τέταρτο και κεντρικό απέναντι απο το βενζινάδικο του Πολυδούρη το περίπτερο τοη μπουζούκου
Πέμπτο στη νότια είδοδο τογ πάρκου το περίπτερο του ρούτση (βήτα)
Εκτο στη γωνία της λέσχης που το είχε μια ψηλή ηλικιωμένη μητέρα του χρονόπουλου και είχε μόνο τσιγάρα
Εβδομο πίσω από την ανατολική γωνία της τότε αγροτικής τράπεζας που το είχε ο κυρ σπύρος ο γαλούσης και μετά ο δημητράκης ο πτωχός
Ογδοο στη διασταύρωση καπεταν κρόμπα και οδο προς καλαμάτα διαγώνια απο το ερείπιο σήμερα κτίριο τσερπέ που το είχε ο σταμάτης ο καλογερόπουλος
Και ένατο αν θυμάμαι καλά εκει που ήταν το κουρείο μαρκόπουλου και ρούτση δεξιότερα απο το σημερινό καφενείο του γκουζούνη που το είχε μάλλον κάποιος φραγκάκης;
Αυτό που είναι στο θεατράκι του πάρκου είναι πολύ νεώτερο.
Εδώ να αναφέρουμε ότι τα περίπτερα τότε πουλούσαν τσιγάρα σοκολάτες καραμέλες τσιμπιδάκια και κάτι άλλα ψιλολόγια και όχι όπως τα σημερινά που είναι ολόκληρα super market.
Ενα αλλο που δεν ήταν κανονικό περίπτερο αλλά πούλαγε τσιγάρα μόνο μέσα από ένα παράθυρο ήταν στη γωνία ακριβώς που είναι σήμερα το κατάστημα πτωχού και διαγώνια απο το φαρμακείο κανελλόπουλου και το είχε, ένας ασπρομάλης
με ένα μεγάλο μουστάκι και πάντα γραβατωμένος, ο Ρουσόπουλος που ήταν ανάπηρος πολέμου με μία μαγκούρα και πιτσιρικάς εγώ είχα την απορία απο πού έμπαινε αυτός γιατί δεν είχε πόρτα .
Αυτοί που είχαν τα περίπτερα οι ιδιοκτήτες ήταν ανάπηροι πολέμου.
Οποιος θυμάται κάτι ακόμη ας συμπληρώσει..

• Ηλίας Μπιτσάνης Σταυρος Καλογεροπουλος ναι σωστά θυμάσαι Σταύρο, ήμασταν στην ίδια τάξη στο 3ο Δημοτικό…
  

  Χρήστος Ζουλιάτης Το περίπτερο του Γιώργη Ρούτση ήταν, πλάι στο πάρκο, εκεί που είχαν αφετηρία τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ για τα χωριά μας. Ένας καλοκάγαθος άνθρωπος που μας εξυπηρετούσε παντιοτρόπως. Χαρακτηριστικό ήταν πως, κάθε πρωί το λεωφορείο που ερχόταν απ΄το χωριό μου (Λευκοχώρα-Χάστεμι), ο εισπράκτορας άφηνε τα κατσαρολάκια με το φαγητό που μας έστελναν οι μανάδες μας και ο κυρ Γιώργης τα εβαζε στο περβάζι του περίπτερου. Οι δε μανάδες έβαζαν το καρτελάκι με το όνομά μας επάνω στα σκεπαστά κατσαρολάκια για να ξέρουμε ποιο ήταν δικό μας, αν και το ξεχωριζαμε από μακριά. Δύσκολα μαθητικά χρόνια για εμάς τους »χωριάτες» όπως μας αποκαλούσαν οι Νησιώτες.

  
  

Η Φωτογραφία από το: https://www.pamisos-messini.gr/uncategorized/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af%cf%80%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%bb%ce%b1%cf%84%ce%b5%ce%af%ce%b1-1960/

και αυτή από το: https://www.pamisos-messini.gr/uncategorized/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%af%cf%80%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-%ce%b7%ce%bb%ce%b9%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%85-1968/