Τα προβαλλόμενα είναι δύο δείγματα από τα διάφορα υφαντά του Μεσσηνιακού Τόπου. Έργα του 1900 περίπου’ δημιουργήματα απ’ αυτά, που χαρακτηρίζουν την «κλειστή κοινωνία» κάθε πεδινής ή ορεινής περιοχής. Στη γένεση τέτοιων έργων συνέβαλλε συνήθως μια εκεί τεχνίτρα ευφάνταστη στα τσαλίμια τής κλωστής,που εμπνεόταν από τη χλωρίδα ή την πανίδα του τόπου της. Ετοίμαζε το εργόχειρο είτε υφαίνοντας είτε κεντώντας είτε πλέκοντας και αυτό επιδοκιμαζόμενο «ξεσηκωνόταν» από τις άλλες γύρω της χειροτέχνισσες. Αντιγραφόταν αυτούσιο ή με παραλλαγές, όπως γίνεται και με άλλα έργα τέχνης γενικά των ανθρώπων.

Τούτα τα υφαντά «φύλλα» είναι απομεινάρια απ’ αυτά που ύφανε κάποτε η γιαγιά μου, η Μαυροματαίισσα Πηνελόπη Λυκούρα.

Πιθανώς τα ίδια ή παραλλαγμένα να βρίσκονται και σε άλλα της περιοχής σπιτικά. Γίνεται η προβολή τους στο Διαδίκτυο κυρίως για παρατήρηση και διάσωση των σχεδίων στη Συλλογική Μνήμη, όπως προφανώς πρέπει να γίνεται και με άλλα αφανή έργα τεχνητών ή τεχνιτριών της Μεσσήνης και των Περιχώρων, αφού δεν επιδιώξαμε ακόμα να τα συλλέξουμε σ’ ένα Λαογραφικό Μουσείο ή να τα αναπαραγάγουμε αυτά και τα παρόμοιά τους σ’ ένα ‘Ιδρυμα Υφαντικής Τέχνης, όπου θα ‘θελαν νέες – και νέοι ! – να καταπιαστούν με στημόνια και υφάδια και να παράξουν έργα με παλιά ή και με πρωτότυπα σχέδια για δημιουργική ευχαρίστηση -κοσμήματα του χώρου τους- ή για ενίσχυση των χρημάτων της τσέπης τους.