Νησιώτικο πανηγύρι, 1936
22-9-2021
Από τις εκτενέστερες και πλέον χαρακτηριστικές περιγραφές του Νησιώτικου πανηγυριού, είναι αυτές του 1936. Σε ρεπορτάζ της εφημερίδας “Θάρρος” αναφέρεται ότι έξω από τα μπεζεστένια και σε καθορισμένους χώρους έστηναν τέντες “οι παλαιοπώλες, οι λουριτζήδες, οι καλαντζήδες, οι σαραφιτζήδες και αι γυναίκες πωλήτριαι όλων των ειδών αργαλειού”. Στις παράγκες στο μπεζεστένι στεγάζονταν “οι έμποροι, οι πιλοποιοί, οι πωληταί ανδρικών ειδών και οι υαλοπώλαι” και τις έπαιρναν μετά από πλειστηριασμό. Στον υπόλοιπον χώρο γύρω από το μπεζεστένι “καταφεύγουν όλοι οι ζωοπωληταί από τους… “μανιάτες” μέχρις τους θρυλικούς “γύφτους”. Κατά πλειονότητα μεταξύ των ζωοπωλών δεν γίνεται αγοραπωλησία, αλλά ανταλλαγή (τράμπα). Στο ρεπορτάζ το οποίο υπογράφει ο Γιώργος Περσόπουλος μετέπειται αρχισυντάκτης της εφημερίδας, υπάρχουν και ονόματα εμπόρων Νησιωτών, καλαματιανών αλλά και Αθηναίων.
Αναλυτικά το ρεπορτάζ του Γιώργου Περσόπουλου αναφέρει τα εξής:
“Η πρώτη ημέρα της εμποροζωοπανηγύρεως Μεσσήνης (Νησιού) διήλθε με την τελετήν της καθόδου της εικόνος, η οποία εκράτησε καθ’ όλην την πρωΐαν και με την ενοικίασιν των εντός του “Μπεζεστενίου” παραγκών και των εκτός αυτού χώρων, από τους μικροπωλητάς και τους μεγαλοεπαγγελματίας, η οποία εκράτησε μέχρις της νυκτός της προχθεσινής ημέρας, επανελήφθη δε και χθες.
Η ΕΝΟΙΚΙΑΣΙΣ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ
Η ενοικίασις όπως και κάθε έτος εγένετο δια πλειστηριασμού των “παραγκών” και δια μιάς εκ των προτέρων κανονισθείσης τιμής των χώρων. Εις τους χώρους κυρίως στεγάζονται κάτω από “τέντες” τας οποίας “στήνουν” οι ίδιοι, οι παλαιοπώλαι, οι λουρητζήδες, οι καλαντζήδες, οι σαραφιτζήδες, και αι γυναίκες πωλήτριαι όλων των ειδών αργαλιού.
Εξ άλλου εις την υπόλοιπον γύρω του “Μπεζεστενίου” έκτασιν καταφεύγουν όλοι οι ζωοπώλαι από τους… “μανιάτες” μέχρι τους θρυλικούς “γύφτους”. Κατά πλειονότητα μεταξύ των ζωοπωλών δεν γίνεται αγοραπωλησία, αλλά ανταλλαγή (τράμπα).
Ο ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ
Εις τας παράγκας του “Μπεζεστενίου” στεγάζονται οι υποδηματοποιοί, οι έμποροι, οι πιλοποιοί, οι πωληταί ανδρικών ειδών και οι υαλοπώλαι. Η ενοικίασις των παραγκών γίνεται δια πλειστηριασμού όπου οι πλειοδότοι “βάνουν απάνω” συνεχώς φθάνοντες πολλάς φοράς τας 5.000 δραχμάς. Η “άνοδος” εκ της πρώτης προσφοράς γίνεται ή ηπίως, με πλειοδοσία 10 ή 50 δραχμών ή αλματωδώς με 500, με 1.000, με 1.500 δραχμάς.
Ο παρακολουθών των πλειστηριασμό νοιώθει την ανάγκην να γελάση πότε από το “βάρεμα” των πλειοδοτούντων και πότε από τις αγριοφωνάρες του… Παύλου (“Ηγούμενος”), ο οποίος πλησιάζει τον… ιδανικόν κήρυκα ή ντελάλη…
ΟΙ ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΑΙ
Ο πλειστηριασμός των “παραγκών” ήρχισεν προχθές πρώτον από τους υποδηματοποιούς. Επειτα από ένα…. “άγριο βάρεμα” ούτοι ενοικίασαν τας εξής παράγκας. Την υπ’ αριθμόν 15 ο κ. Γ. Παπαγιαννόπουλος, τας υπ’ αριθμόν 16 και 17 ο κ. Στ. Καταχανάκης (εξ Αθηνών), την υπ’ αριθμόν 18 ο κ. Ζαρακάς, την υπ’ αριθμόν 20 ο κ. Γεωργούσης, την υπ’ αριθμόν 21 ο κ. Συρράκος, την υπ’ αριθμόν 22 οι κ. κ. Αδελφοί Παπαδόπουλοι, την 23 οι κ. κ. Βασιλάκης και Περρέας, τας 24 και 25 ο κ. Κουραμπάς, την 27 ο κ. Καλογιάννης, τας 28 και 29 ο κ. Χαλούλος, την 30 ο κ. Π. Δρακόπουλος (Αθηνών), την 31 ο κ. Τσιρίμπης.
Εξ άλλου οι υποδηματοποιοί Μεσσήνης κ. κ. Τσώνης, Τσιτομενέας, Ζάρας και Ζαγκλακάς ενοικίασαν τα περίπτερα του “Μπεζεστενίου”
Την υπ’ αριθμόν 14 παράγκαν ενοικίασε ο πιλοποιός κ. Χρ. Παπαδόπουλος, τας 8.9,10,11,12,13 οι υαλοπώλαι κ. κ. Κιρκινέζος, Νικολόπουλος, Γιαγιάννος, Μπουρτζόπουλος, Χριστάκης και Δασακρόλης.
Τέλος τας υπολοίπους παράγκας ενοικίασαν οι έμποροι κ. κ. Σβωλόπουλος, Καπόγιαννης, Τζώρτζης, Κανακάκης (ετοίμων ενδυμάτων), Τρουπάκης, Κατσάνης, Αδελφοί Δούμα (εξ Αθηνών), πωληταί ανδρικών ειδών, ο κ. Ηλιόπουλος φανελλοποιός εκξ Αθηνών και ο κ. Αναγνωστόπουλος Δ. εξ Αθηνών πωλητής ανδρικών ειδών”
* λουριτζής = αυτός που έφτιαχνε λούρες (βέργες) για διάφορες χρήσεις
** καλατζής = αυτός που “ξεκαινούργιωνε” τα χάλκινα σκεύη (γανώματα), ο γανωματής. Η λέξη προέρχεται από το (τουρικικής προέλευσης) “καλάι” (κασσίτερος = κράμα μαλακής συγκόλησης) που χρησιμοποιούσαν στο γάνωμα.
*** σαραφιτζής – ο αργυραμοιβός, αυτός που αλλάζει νομίσματα έναντι αμοιβής. Εκείνες τις εποχές υπήρχε το συνάλλαγμα των μεταναστών
**** περίπτερα ήταν τα κτίσματα στο κέντρο του μπεζεστενιού που έβλεπαν σε όλες τις πλευρές
[Στη φωτογραφία από το λεύκωμα των ΓΑΚ, ο εξωτερικός χώρος με εμπορική χρήση στα μπεζεστένια πριν πολλές δεκαετίες]
Giorgos Liakouris
Στο πανηγύρι του 1993 στο πλειστηριασμό για μία «χηρεβάμενη» (έτσι έλεγαν την θέση η οποία είχε φύγει ο προηγούμενος παζαριότης) στα μπεζεστένια το νούμερο 12 έφτασε να τη χτυπήσω 400.000 τετρακόσιες χιλιάδες δραχμές… η οποία είχε ξεκινήσει από 50.000 πενήντα χιλιάδες δραχμές… ευτυχώς ήταν σε καλό πόστο και με το πολύ καλό εμπόρευμα που είχαμε παιδικά ενδύματα για αγόρια και κορίτσια σε διάφορα χρώματα και σχέδια βγάλαμε τα έξοδα από την πρώτη ημέρα…
Ηλίας Δρούτσας
Η ωραία περιγραφή, έφερε μνήμες στον αφρό από το Μελιγαλαίικο πανηγύρι διότι όλοι εμείς οι μικροί τότε, το είχαμε ενταγμένο στον ετήσιο προϋπολογισμό μας και μάλιστα δύο φορές, για την έναρξη και για την λήξη.
Θυμάμαι λοιπόν, ότι τον κάθε πλειστηριασμό τον επικύρωναν με την λήξη του ντελαλίζοντας τον. Τότε εμείς πιάναμε δουλειά πέφτοντας σαν μέλισσες πάνω στον έμπορο για να ανοίξουμε τρυπες με τα λοσταράκια μας και να στηθεί η παράγκα. Όλοι βιάζονταν, οι έμποροι να στήσουν, εμείς να πληρωθούμε (σε τιμές fixed). Για να μην χάνεται χρόνος και χρήμα, κάναμε και συνεργασίες που τις δύο πρώτες μέρες είχαν ενδιαφέρον.
Μετά το πανηγύρι, έπρεπε να καθαριστεί ο χώρος και εμείς τα παιδιά είμασταν πάντα πρόθυμα. Θυμάμαι λοιπόν που κοντά στην συμβολή των δρόμων του Σταθμού και του άλλου προς το γήπεδο, κοντά στο πηγάδι, είχα μαζέψει ανέλπιστα από κάτω 3-4 εικοσάρικα (εκείνα με το αλογάκι) μαζί με άλλα μικρότερα νομίσματα τα οποία έπεφταν αθόρυβα στο χώμα για μέρες από κάποιο πάγκο που ήδη βρισκόταν στην Κυπαρισσία.
Ξέφυγα από το «κυρίως θέμα» (και συγνώμη γιαυτό) αλλά άντε να βάλεις κοντέρ σε αναμνήσεις…
Προβολή Σχολίων