Νησιώτικο πανηγύρι και βιού μάστερ
26-9-2021
Νησιώτικο πανηγύρι και θυμήθηκα το βιού μάστερ. Μπορεί στα νεότερα παιδιά οι γονείς να αγόραζαν για πλάκα τη συσκευή και τις χάρτινες ταινίες, στις δεκαετίες όμως του 50 και του 60 αυτό δεν ήταν ούτε… όνειρο για τη μαρίδα. Εξαίρεση κάποιοι εκ των εχόντων είτε χρήμα, είτε μπάρμπα στην Αμερική που έστελνε παιχνίδια. Και στο πανηγύρι εμφανιζόταν ο ανάπηρος που έβγαζε μεροκάματο με τη συσκευή και τις ιστορίες που κουβάλαγε. Από τη Χιονάτη και τους 7 νάνους μέχρι… τα Πάθη του Χριστού. Μια πεντάρα παλαιότερα και κάτι παραπάνω όσο ανέβαινε ο πληθωρισμός, για να παρελάσουν στα μάτια μας εικόνες σε τρεις διαστάσεις. Κάθε χαρτοταινία είχε 7 τέτοιες εικόνες και ο ανάπηρος συνήθιζε να τις κάνει… ομιλούσες. Αλλωστε κανένας δεν ακούμπαγε τη συσκευή που ήταν στερεωμένη στο τρίποδο, μόνο έβλεπε μέσα από τα «κιάλια». Κάτι τέτοιο θύμιζε ο προπομπός της… τηλεόρασης και ο διασκεδαστής των μικρών πάταγε το κουμπί για να αλλάξει η εικόνα αφηγούμενος το τι θα δούμε στη συνέχεια.
Για όσους δεν γνωρίζουν, το βιού μάστερ ήταν στερεοσκόπιο και κάθε φωτογραφία είχε δύο λήψεις από δεξιά και αριστερά έτσι ώστε όταν τις κοιτάζαμε από το φακό εμφανιζόταν μια και μάλιστα με πλάτος, ύψος και βάθος. Εμφανίστηκε το 1938 και υπάρχει ολόκληρη συλλογή τύπων στην εξέλιξή του μέχρι το 1996. Αυτό της εικόνας είναι της δεκαετίας του 1950 που χρησιμοποιούσαν στα πανηγύρια και πολύ αργότερα. Και μαζεύαμε πεντάρες για να χαζέψουμε το μαγικό κόσμο που άλλαζε με ταχύτητα ανάλογη της… πελατείας.
Είχε και μία λίστα από όπου υποτίθεται ότι διαλέγεις ποια θα δεις. Όταν ζήτησα να δω τους Καταρράκτες του Νιαγαρα δεν μου έδωσε σημασία. Και έτσι περιορίστηκε στις 10 εντολές
Το έχω ακόμα και το κρατάω για κανένα παιδάκι που μπορεί να έρθει σπίτι. Το είχα πάρει από το Μινιόν.
Παρόμοιο και ελληνικής κατασκευής ήταν και το σπιτάκι που βρίσκαμε στα πανηγύρια. Βέβαια δεν έπαιρνε δίσκους ώστε να επιλέξει την ιστορία ο καθένας. Αλλά είχε ήδη μέσα μια συγκεκριμένη ιστορία. Συνήθως κάποιο παραμύθι. Νομίζω η εταιρεία ήταν Απέργης.
Θυμάμαι κάποιον στο πανηγύρι που είχε κάτι σαν καρότσι παγωτών το οποίο είχε στα πλάγια από δυο τρία κιάλια.
Η περιγραφή του ήταν απίστευτη.
«Τα αραπάκια κολυμπούν στο Νείλο ποταμό» » δεν τα βλέπω μπάρμπα». «Είναι μαύρα και δεν φαίνονται»
» Η Μαρία η μανταλένα χορεύει τσιφτετέλη» » τράβα την μύξα σου μικρέ θολώνεις το γιαλί» . Αυτά έχω συγκρατήσει γιατί μου είχαν κάνει εντύπωση και μάλιστα προτιμούσα να ακούω τις ατάκες παρά να βλέπω…
Charalampos Vasiladiotis Μπαμπη ηταν το πανοραμα! Σε παλαιοτερη αναρτηση μου στην ομαδα θα δεις φωτογραφια με τον ιδιο και το «καροτσι» του, καθως και τα απιθανα που ελεγε.
Το «Πανοραμα», 1955 (φωτογραφια απο το βιβλιο «εικονες της Ελλαδος 1944-1958″. Ερχοταν και στα πανηγυρια στο Νησι! Ο εικονιζόμενος στις αρχές της 10ετίας του εξήντα στο Νησί επεξηγούσε δια ζώσης τις »παραστάσεις», το ίδιο θέμα σε διαφορετικές παραλλαγές. Μερικά από τα παρουσιαζόμενα, ακριβώς όπως τα έλεγε, χωρίς υπερβολή:
Ο Ταρζάν πηδάει τα άγρια βουνά! Μαρία η Μανταλένα, η κόρη του Μαχαραγιά, χορεύει…τσαφτατέλι! Ολυμπιακός αγών Παναθηναικός! Αραπάκια κολυμπούν στο Νείλο ποταμό! Γκαμπόηδες στο Μέξικο με τα …μπαστόλια! Διαβόλια στην κόλαση με νορές (ουρές)! Γιούρι Γκαγκάριν ο πρώτος αστρονάφτης! ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΘΕΑΤΗ: Μπάρμπα δεν βλέπουμε τίποτα! ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σκάσε κομμουνιστή!!!
Ωραία τα λες Ηλία! Το βιού μάστερ μας έμπαζε σε ένα κόσμο μαγικό! Ερχότανε και στο Αβραμιού ένας πλανόδιος και μου φαίνεται ότι πληρώναμε μια δραχμή την κάθε φορά που θέλαμε να δούμε. Δέν ήταν και λίγα για τότε. Είχαμε και στο Δημοτικό σχολείο βιού μάστερ με θέματα κυρίως από μουσεία. Ο δάσκαλος μας ο Ηλίας Σταθόπουλος ήταν πρωτοποριακός. Ακόμα θυμάμαι τις εικόνες από το μουσείο του Λούβρου.
Προβολή Σχολίων