Αξιομακάριστε Πατέρα Θεοδόσιε, θυμάμαι ότι εσύ κάθε χρόνο υποδεχόσουν την Εικόνα της Παναγίας μας στην Αγία Παρασκευή, όσο είχες δυνάμεις, αφού ήσουν εκπρόσωπος της Ιερής Μονής Βουλκάνου στο Μετόχι της στην πόλη μας. ‘Οταν πιά οι δυνάμεις σου εξασθένησαν, την περίμενες δίπλα στο εικονοστάσι της, να την πάρεις στα χέρια σου, να την ασπαστείς με συγκίνηση και ευλάβεια και να την κλειδώσεις στην τζαμένια προθήκη της, απ’ όπου θα περνούσαν χιλιάδες κόσμου να την προσκυνήσουν, να ακουμπήσουν στα χέρια της τα βάσανά τους και να ζητήσουν τη βοήθειά της και την ευλογία της. Πρωί και απόγευμα ήσουν πάντα εκεί στον όρθρο και στις παρακλήσεις. Μα ήρθε η ημέρα, που άφησες τη γη και πέταξες στα ουράνια, κοντά στο Θεό, δυστυχώς μακριά από τη Μονή και το Μετόχι, χωρίς να σε συνοδέψει ο λαός της Μεσσήνης, που τόσο σ’ αγαπούσε και σε σεβόταν στην τελευταία σου κατοικία. ‘Ομως δεν σε ξεχνάει ποτέ, γιατί είχες προσφέρει τόσο μεγάλο πνευματικό έργο στην πόλη, νουθετώντας τις Κυριακές με τα κηρύγματά σου, στις συνάξεις στην Χριστιανική ‘Ενωση και στο κατηχητικό στους Τρείς Ιεράρχες, μετά την εκκλησία, όπου καθόμουν κι εγώ και στο τέλος μας έβαζες να τραγουδήσουμε ένα σωρό παιδικά χριστιανικά τραγούδια, όπως τα: «Συ που κόσμους κυβερνάς» και «Τα χριστιανόπουλα. Επίσης ανακούφιζες τις ψυχές με την εξομολόγηση, γιατί έδινες τις καλύτερες συμβουλές γιά την περίπτωση του καθενός.

Απόψε, πατέρα Θεοδόσιε, η ιερή εικόνα της Παναγίας μας έφυγε από την πόλη μας, χωρίς τη συνοδεία πιστών δυστυχώς. ‘Ομως την ξεπροβόδισε πλήθος λαού στο προαύλιο του Μετοχίου και στους γύρω δρόμους, δεόμενος γιά την ευλογία της και την προστασία της. Κι εσύ γλυκέ Πατέρα Θεοδόσιε, που είσαι σίγουρα κοντά στην Παναγία μας, σε παρακαλώ να προσεύχεσαι όπως και όταν ήσουν κοντά μας γιά την υγεία και την προστασία πρώτα όλου του κόσμου και δεύτερα του λαού της πόλης μας.