Οι δημοτικές εκλογές στον Δήμο Μεσσήνης από το 1903

Οι δημοτικές εκλογές σε έναν τόπο είναι σημαντικό στοιχείο της ιστορίας του. Η ενασχόληση με αυτές αποτυπώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις συνθήκες που επικρατούν κάθε φορά, τα θέματα που απασχολούν την εκλογική αναμέτρηση, τα πρόσωπα που παίρνουν μέρος σε αυτές, τις σχέσεις τους με προσωπικούς μηχανισμούς (αρχικά) και κόμματα (αργότερα), τις συνθήκες διεξαγωγής του. Με λίγα λόγια αποτυπώνει την πολιτική ιστορία του τόπου σε πολλές από τις διαστάσεις της.
Με αυτές τις σκέψεις άρχισα πριν από χρόνια να “σκαλίζω” τις εφημερίδες αναζητώντας στοιχεία για τις εκλογές από την εποχή που υπάρχουν καταγραφές ικανές να δώσουν μια “εικόνα” (μικρότερη ή μεγαλύτερη) για κάθε μια από αυτές που έγιναν στο γενέθλιο τόπο, το Νησί. Στην πορεία διαπίστωσα ότι υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τον 21ο αιώνα, μέσα από τα οποία αναδεικνύονται άγνωστες ιστορίες εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και συσσωρεύεται ένας πλούτος που μπορεί να αποτελέσει βάση αξιοποίησης για όσους μελλοντικά θα ήθελαν να ασχοληθούν με την ιστορία του τόπου μας. Στοιχεία φυσικά υπάρχουν και για τις εκλογές μετά τη δικτατορία, από το 1975 μέχρι σήμερα. Εκρινα όμως σκόπιμο να μην ασχοληθώ με αυτή την περίοδο, καθώς πολλοί από αυτούς που πρωταγωνίστησαν είναι ακόμη στη ζωή και θα έπρεπε να “μιλήσουν” πρώτα αυτοί, να καταγράψουν τις δικές τους απόψεις, να παρουσιάσουν τα δικά τους στοιχεία και τεκμήρια μιας περιόδου με έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά, τοπικές αντιθέσεις και πολλές φορές σκληρές αντιπαραθέσεις. Και γνωρίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν συγκεντρώσει υλικό που θα έπρεπε να αξιοποιηθεί. Μια ομάδα προφορικής ιστορίας από ανθρώπους που έχουν σχέση με το αντικείμενο και θα μπορούσαν να οργανώσουν τη συλλογή του υλικού με συνεντεύξεις και τεκμήρια. Να το κατατάξουν, να το αξιολογήσουν και να το παρουσιάσουν. Θα μπορούσε ίσως να αποτελέσει το έναυσμα για γενικότερες έρευνες σχετικά με την κοινωνική και πολιτική ιστορία του τόπου.
Οι δημοσιεύσεις στις οποίες προαναφέρθηκα έγιναν σε δύο φάσεις και αφορούν διαδοχικά το Δήμο Παμίσου, την Κοινότητα Μεσσήνης και το Δήμο Μεσσήνης. Επειδή μπορεί να υπάρχουν φίλοι που ενδιαφέρονται, έκρινα σκόπιμο να αναρτήσω όμες μαζί τις δημοσιεύσεις. Κάποια στιγμή ίσως όλα τα κείμενα ¨τοποθετηθούν”με την κατάλληλη επεξεργασία σε βιβλίο. Σε ηλεκτρονική μορφή πάντα για λόγους που πολλές φορές έχω εξηγήσει.
Ιδού λοιπόν η ιστορία των δημοτικών εκλογών στο Νησί σε 13 αναρτήσεις…
[Στη φωτογραφία ο σιδηροδρομικός σταθμός στο Νησί γύρω στα 1900, όταν αρχίζει και η αφήγηση της αυτοδιοικητικής ιστορίας – Από το αρχείο Καντή στα ΓΑΚ Μεσσηνίας]
1903
1907
1914 (τρεις συνέχειες)
1925
1929
1934
Μεταπολεμικά
1951
1954
1959
1964
14-1-2026
Επιχρωματισμένη φωτογραφία που απεικονίζει τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Μεσσήνης το 1907. Η εικόνα προσφέρει μια μοναδική ματιά στην κοινωνική και τεχνολογική ιστορία της περιοχής στις αρχές του 20ού αιώνα.
Το κτίριο που βλέπουμε είναι τυπικό δείγμα σιδηροδρομικής αρχιτεκτονικής της εποχής, με πέτρινη βάση στο ισόγειο και σοβατισμένο τον επάνω όροφο. Η πινακίδα γράφει καθαρά «ΜΕΣΣΗΝΗ» (στο πολυτονικό σύστημα).
Διακρίνεται μια ατμομηχανή με τα βαγόνια της. Οι σιδηρόδρομοι της Πελοποννήσου (ΣΠΑΠ) έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της Μεσσηνίας, διευκολύνοντας τη μεταφορά της σταφίδας και άλλων τοπικών προϊόντων.
Η παρουσία τόσων ανθρώπων στις γραμμές υποδηλώνει ότι η άφιξη ή η αναχώρηση του τρένου ήταν ένα σημαντικό κοινωνικό γεγονός για την πόλη. Παρατηρούμε την ενδυμασία της εποχής: πολλοί άνδρες φορούν σακάκια και καπέλα (ρεπούμπλικες ή τραγιάσκες), ενώ τα παιδιά είναι παρατεταγμένα για τη φωτογραφία.

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός της Μεσσήνης είχε μια μακρά πορεία λειτουργίας.Είχε ανοίξει το 1892 και ακολούθησε τη γενικότερη μοίρα του σιδηροδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου.
Η λειτουργία του σταμάτησε σε δύο κύριες φάσεις:
Η οριστική διακοπή της τακτικής λειτουργίας: Η γραμμή Καλαμάτα – Μεσσήνη σταμάτησε να λειτουργεί για το επιβατικό κοινό το 2011 (συγκεκριμένα τον Ιανουάριο), όταν ανεστάλη η λειτουργία όλου του σιδηροδρομικού δικτύου της Πελοποννήσου λόγω της οικονομικής κρίσης και της αναδιάρθρωσης του ΟΣΕ.
Μετά το 2011, ο σταθμός άνοιξε ξανά για πολύ σύντομα διαστήματα, κυρίως για τις ανάγκες των επισκεπτών κατά την περίοδο του μεγάλου πανηγυριού της Μεσσήνης (το «Νησιώτικο Πανηγύρι» τον Σεπτέμβριο). Ωστόσο, αυτά τα δρομολόγια ήταν έκτακτα και δεν κράτησαν για πολλά χρόνια.
Σήμερα, ο σταθμός παραμένει ανενεργός, αν και το κτίριο αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τοπόσημα της Μεσσήνης, θυμίζοντας την εποχή που το τρένο ήταν ο «πνεύμονας» της οικονομικής ζωής της πόλης.
Πολλά από αυτά τα κτίρια έχουν πλέον αλλάξει χρήση ή έχουν εγκαταλειφθεί, οπότε η φωτογραφία λειτουργεί ως ιστορικό τεκμήριο.
Πηγή: ΓΑΚ Ν. Μεσσηνίας #Old_Photos_Kalamata

Δείτε λιγότερα
Προβολή Σχολίων