Εργοστάσιο «Ορειχαλκίας και κωδώνων εν Μεσσήνη» του Ιωάννη Πρωτόπαππα το 1930
1-3-2021
Διαφήμιση του εργοστασίου «Ορειχαλκίας και κωδώνων εν Μεσσήνη» του Ιωάννη Πρωτόπαππα το 1930 («Θάρρος» 22/5). Οπως ανακοινώνεται » το ανωτέρω εργοστάσιον πλουτισθέν εσχάτως δια νέων μηχανημάτων κλπ. αναλαμβάνει την κατασκευήν παντός βάρους κωδώνων με εργασίαν καλλιτεχνικήν, ηγγυημένην και εφάμιλλον των Ευρωπαϊκών. Επίσης αναλαμβάνει την κατασκευήν μανουαλίων εκκλησιών καθώς και άπαντα τα είδη ορειχαλκίας». Εκανε όμως και ανακύκλωση: «Αγροράζονται επίσης και διάφοροι πεπαλαιωμένοι και τεθραυσμένοι κώδωνες»…
Το μαγαζί δίπλα στο παλιό Δημαρχείο νυν Μουσείο Τάκη Κατσουλιδη
Το θυμάμαι πολύ καλά ,πλάι από το Δημαρχείο κ απέναντι από το συμβολαιογραφείο Σκιαδα ,ποτέ δεν τον λέγαμε με το επώνυμο του ,όταν θέλαμε να εστιάσουμε κάτι λέγαμε «στου καμπανά»
Τα παιδια είναι ο Γιάννης, η Πέπη και η Μεταξια. Η Μεταξια ήταν συμμαθήτρια μου. Ένα μεταξενιο κορίτσι όμορφο χαμηλών τόνων. Τώρα πρεπει να μένει κοντά στην Μεσσήνη παντρεμενη με παιδια μεγάλα. Όταν πηγαινα στο σπίτι και το μαγαζί ήταν κλειστό έπρεπε να παρω τηλεφωνο απο την γωνία στο περπτερο για να μου ανοίξουν την πορτα. Κάποια μέρα μετά την επίσκεψη παω σπιτι και βλέπω τον πατερα μου φορτωμένο. Αρχίζει τις ερωτήσεις με διάθεση άγρια. Που τηλεφώνησα στο περιπτερο. Ποιος είναι, πως τον λένε, τι δουλειά εχω με αυτόν;.. Αντε να του εξηγήσεις και να πιστέψει ο πατερας μου . Τελικά απέφυγα τα χειρότερα με την παρεμβαση της μάνας μου. Οι αναμνήσεις μου από το μαγαζί του καμπανα όπως λέγαμε τότε.
Η Πεπη νομίζω είναι παντρεμένη με τον δημοσιογράφο Αγγελακακη
Έχω φίλους και γνωστούς που όταν ήταν πιτσιρίκια την δεκαετία του 1960 πήγαιναν πρόκεςπου μάζευαν από τους μεγάλους υπονόμους της πόλης στον (καμπανα) και σφραγίδες από τα βαγόνια του τρένου και με τα χρήματα που τους έδινε έπαιρναν καραμέλες. Τι χρόνια! !!!!!!!
Βανέσα Γαλανάκη
δεν θυμάμαι αν το έχω κάνει και εγώ αλλά τα παιδια της γειτονιάς τον έκαναν κυρίως μετά από βροχή. Καθόταν το χώμα στους δρόμους και φαινόντουσαν οι προκες.
Θυμάμαι τον κυρ θόδωρο (καμπανά) που καθότανε απ έξω απο το μαγαζί εκει δίπλα στο παλαιό δημαρχείο που του πήγαινα, πιτσιρικάς εγώ, χάλκινα σύρματα που πέταγαν από την ηλεκτρική εταιρεία και μου έλεγε έλα πάρε ένα δεκάρικο ή ένα εικοσάρικο τι να ζυγίσω τώρα..
Προβολή Σχολίων