πατάτες τηγανητές με μυζήθρα
23-4-2021
Οταν στο Νησί λέγαμε «πατάκες» (ενίοτε και «μπατάκες») εννοούσαμε ακριβώς αυτό: Φρέσκιες ανοιξιάτικες πατάτες, τηγανητές κομμένες σε ροδέλες ορισμένου πάχους και πασπαλισμένες με μυτζήθρα (όταν υπήρχε) ή ρίγανη. Η ξεχωριστή γεύση έγκειται όχι μόνον στην ποικιλία (που αλλάζει) και στον τόπο αλλά στο γεγονός ότι η φρέσκια ανοιξιάτικη πατάτα με μεγάλο ποσοστό υγρασίας απορροφά πολύ λιγότερο λάδι και «λιώνει» στο στόμα. Εμείς δεν είχαμε δικές μας αλλά δεν έλειπε ποτέ η φρέσκια εκείνα τα χρόνια. Ολο και κάποιος γείτονας ή φίλος θα έφερνε μια μικρή ποσότητα από τις πρώτες που θα έβγαζε. Και γινόταν πανηγύρι όταν έβγαιναν από το τηγάνι..
Ο θείος μου ο Θανάσης ο συγχωρεμενος, καλλιεργούσε πατάτα και όταν πρωτοεβγαζε έφερνε μερικές πολύ μεγάλες δεν τις χωραγε η χούφτα του !!!! Στο τηγάνι χωραγαν 2-3 φέτες !!!!! Όσο για γλύκα !!!!!
Αναμνήσεις.
Περίπου 15 άνδρες με τις αξίνες να βγάζουν πατάτες.
Πίσω γυναίκες να τις διαλέγουν ,να τις σακιαζουν και να πλέκουν τα σακιά με τη σακοβελόνα και χοντρές κλωστές.
Πριν φτάσει το μεσημέρι ,η μητέρα έπαιρνε τις κομμένες με τις αξίνες πατάτες ,τις καθάριζε,τις έκοβε μεγάλες στρογγυλές φέτες.Εστηνε την αυτοσχέδια πυροστιά και τηγάνιζε στο φρεσκογανωμένο μεγάλο τηγάνι με μπόλικο λάδι.
Τηγάνιζε ακόμη μεγάλα κομμάτια παστό και λουκάνικα.
Στη συνέχεια τηγάνιζε αυγά μάτια.
Ένα πήλινο πιάτο για κάθε άντρα και γυναίκα ,πατάτες, παστό , λουκάνικα και δύο αυγά.
Όλα πασπαλισμενα με δικιά μας μυζήθρα..
Απαγγιο δίπλα στα σακιά κα όλοι μαζί φαγητό..λίγο κρασί και φρέσκο ψωμί χωριάτικο..
Λίγη ξεκούραση ,για να πάει το φαϊ στη θέση του και πάλι αγώνα για την πατάτα να την πάρει ο έμπορας μαζί των ιδρώτα μας.
Τις εικόνες αυτές και τις μυρωδιές δεν μπόρεσε να μας τις πάρει
Προβολή Σχολίων