Β’ τάξη του Γ’ Δημ. Σχολείου Μεσσήνης 1927-1928
16-10-2021
Μια φωτογραφία από το έτος 1927- 28, που απεικονίζει 39 μαθητάκια- αγόρια της Β’ τάξης τού Γ’ Δημ. Σχολείου Μεσσήνης
με τρεις διδάσκοντες, πιθανώς όλοι προγενέστεροι συγγενείς μας !
Το σχολείο τότε στεγαζόταν στο μεγάλο τής εποχής κτήριο, ιδιοκτησίας Σοφιανού, όπου σήμερα στο ισόγειό του βρίσκεται το κατάστημα » Cosmote- Γερμανός».
Οι δάσκαλοι είναι :
Αριστερά: Σπύρος Κουλέτσης.
Στο κέντρο: Παπα – Γιάννης Μπούτος
Δεξιά: Παν. Ποδαρόπουλος.
Οι μαθητές :
Α’ σειρά, επάνω, όρθιοι, απ’ αριστερά: Λαουνάκος, Παλιός, Πατσαβός, Αντ. Ζαλμάς, Παν. Αθανασόπουλος, Γιαν. Τριανταφυλλόπουλος, Αθαν. Πανόπουλος, Πέτρος Κάββετας, Γιαν. Ρέππας, Καφαντάρης.
Β’ σειρά : Γιαν. Παπαγιαννόπουλος, Σπυρ. Κατσαρός, Τάκης Παυλόπουλος, Νικ. Λιακόπουλος,
Ευθ. Βασιλοπανάγος, Πάντ. Γιάνναρης, Κουρτίδης, Παν. Κλάπας.
Γ’ σειρά : Μαυρόκολας , Γ. Παναγόπουλος, Πολ. Συρνιώτης, Χρ. Ποδαρόπουλος, Πλακωτός,
Στ. Γιαννακόπουλος, Παπανικολόπουλος, Λύσ. Τσέλιος.
Δ’ σειρά : ( γονατιστοί)
Γεωρ. Αλευράς, Αθ. Χιώτης, Κων. Τσάλτας, Σταυρ. Σπυρίδης, Νικ. Κωνσταντακόπουλος,
Γεωρ. Ματζώρος, Παναγιωτόπουλος.
Ε’ σειρά: ( καθιστοί ) Παπαγεωργίου, Νικ. Σαραντόπουλος, Πράπαρης, Παν. Μπουρελιάς,
Χρηστ. Ζαχαρόγιαννης.
Σημ. Όποιος -α ξέρει περισσότερα… διορθώνει και συμπληρώνει !
Την ίδια φωτό την έχει αναρτήσει και ο Προκόπης Μαρκόπουλος, στον σύνδεσμο:
Κική μου καλησπερα.ο Παλιός που αναφέρεις στην πανω πρωτη σειρά πρεπει να είναι ο μικρός αδερφός της μανας μου. Γεώργιος Παλιός η Φουντουλιας. Ηλικιακά ταιριάζει και σαν σωματοτυπος λεπτός και κοντος ηταν . Εφυγε μετα τον πολεμο για την Αθήνα και εκεί έκανε οικογένεια. Έχει πεθανει κοντά 30 χρόνια.
Σταυρούλα Σαραντοπούλου Γεια σου, Βούλα!
Χαίρομαι που συνάντησες
συγγενή σου στη φωτογραφία!
Αυτά τα παιδάκια, γεννημένα το1920, αν ζούσαν(
ακόμη θα ήταν 102 χρόνων…. Ίσως βρουν και άλλοι συγγενείς τους ανάμεσα στους εικονιζόμενους!
ακόμη θα ήταν 102 χρόνων…. Ίσως βρουν και άλλοι συγγενείς τους ανάμεσα στους εικονιζόμενους!Κική ο δάσκαλος Κουλέτσης είναι Σπύρος ή Στάθης;
Ηλίας Μπιτσάνης «Σπύρο» τον έχω γράψει από αφήγηση παλιού μαθητή του ( πριν από χρόνια!!!!!! Έτσι τον ονομάζει και ο Δημ. Κανελλόπουλος στο βιβλίο του «Ακαδημία ……» σελ 27 !
Υπήρχε δάσκαλος Ευστάθιος στο Νησί του οποίου την κόρη είχε παντρευτεί ο σπουδαίος Πέτρος Κόκκαλης. Ετσι εξηγείται και η προεκλογική του εγγονού (ευρωβουλευτή σήμερα) του στο Νησί. Γράφει στο βιβλίο του για τον Κοκκαλη ο Καθηγητής Θανάσης Χρήστου: «Ο καθιερωμένος πλέον ακαδημαϊκός δάσκαλος γνώρισε το 1932 τυχαία τη Νίκη Κουλέτση (1.4.1913-12.3.1997), όταν αναζητούσε εναγωνίως γραμματέα για τη διεκπεραίωση του μνημειώδους έργου “Χειρουργική” και στις 23 Νοεμβρίου 1938 τη νυμφεύθηκε, αποκτώντας μαζί της δύο παιδιά, τον Σωκράτη (1939) και την Αυγή-Πολυξένη (1944-2015). Εκείνος 36 ετών και εκείνη 19, εκείνος διέμενε στη Φερρών 15 και εκείνη στην Αλίτσης 11, πολύ κοντά στο Πεδίον του Αρεως στο ιστορικό κέντρο της παλαιάς Αθήνας, και σε απόσταση αναπνοής ο ένας από τον άλλον. Γειτονόπουλα! Με τους γονείς τους στο ίδιο επαγγελματικό μετερίζι, φιλόλογος γυμνασιάρχης ο Σωκράτης Δημ. Κόκκαλης (1856-1944) στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δημοδιδάσκαλος ο Ευστάθιος Νικ. Κουλέτσης (1864-1942) στην πρωτοβάθμια” […] Ενδιάμεσος κρίκος στη γνωριμία τους η μεγαλύτερη αδελφή της Νίκης, η Ελένη, που εργαζόταν τότε στο Ακτινολογικό Τμήμα του Δημοτικού Νοσοκομείου “Ελπίς” και συγκολλητική βάση η καλή φήμη του φέρελπη γιατρού, που κυκλοφορούσε στο μικρόκοσμο της γειτονιάς και των δύο».
Τότε οι γυναίκες δεν πήγαιναν σχολείο?
Κατερινα Τζωρτζη Ελάχιστα κορίτσια … πολύ προοδευτικών γονιών και που βέβαια να ανταπεξεέρχονται στα έξοδα του σχολείου ( εγγραφές, βιβλία κλπ )
Ίσως και σ ‘ αυτή την τάξη κάποιο να φοιτούσε και για λόγους… αρχών…. να μη μπήκε στη φωτογραφία!
Τα ήθη αυτής περίπου της εποχής τα αναφέρει η δασκάλα Κατίνα Παπαδάκου- Ζαλμά ( μητέρα της τότε καθηγήτριάς μας Ευγενίας Ζαλμά ) που υπηρέτησε ως δασκάλα
και στο Νησί, στο βιβλίο της» Μια δασκάλα θυμάται…»(εκδ.1980)
Μετά από παρεμβαση της αδερφής Ελένης στην τελευταία σειρά στους καθιστους είναι ο μικρότερος αδερφός του πατερα μου. Νίκος Σαραντοπουλος έμενε στην Μεσσήνη όπου έκανε οικογένεια και το σπίτι του ήταν στον Νέο κόσμο. Τα παιδια του άλλα είναι στην Μεσσήνη έχουν κρεοπωλείο στην πλατεία άλλα στην Αυστραλία .
Σταυρούλα Σαραντοπούλου Βούλα, εννοείς τον πατέρα της φιλολόγου Όλγας, που έχει κρεοπωλείο δυτικά του κεντρικού πάρκου και τον αδελφό του, που έχει τα κοπάδια;
Τι μικρός που είναι ο κόσμος, «ο μέγας»!
Κική Πατρίκη τον παππου της Όλγας πατερας του πατερα της.
Κική Πατρίκη τον παππου της.
Σταυρούλα Σαραντοπούλου Ναι, βρε Βούλα! Αφού με τον πατέρα της… μιλάω !!! Ήθελα να βεβαιωθώ για το ποιο παρακλάδι της οικογένειας γίνεται λόγος!
Καλημέρα σε σένα και… σ’ όλο τον…
Βόλο, όπου έχω παλιές μαθήτριες (Αλιβεριώτισσες) εγκατεστημένες εκεί ( και εργαζόμενες)!
Όλοι ανεξαιρέτως έχουν πεθάνει. Τώρα θυμηθήκατε την διάθεση δημοσίευσης.
Η μη μνημονευση τους συνιστά φωτογραφία χωρίς κανένα απολύτως ιστορικό είτε συναισθηματικο μήνυμα. Αυτοί είναι «εντελώς» πεθαμένοι, κανείς δεν τους θυμάται και απολαμβάνουν τα κλειστά σεντούκια και τις ντιβανοκασελες. Απόλυτος θάνατος το να μην σε θυμάται κανείς….
Οι υπεργηροι που τους θυμούνται δεν βλέπουν καλά…
Γιάννης Πλατάρος Φίλε Γιάννη, καλημέρα!
Με τιμά, που σχολίασες! Ξέρω τη φιλοσοφική σου σκέψη ! Ναι, «απόντες» όλοι… Συνομήλικοι και
συμμαθητές στο Γυμνάσιο με την ποιήτριά μας Νίκη Κακκαβά- Γαρίδη.
Είπα να δώσω νόημα σε κείνο το » Αιωνία η Μνήμη !» και με τους άσημους αυτούς του τόπου μας ανθρώπους…Ανάμεσά τους κι ο μπάρμπας μου Ν. Κων/λος’ και ο κάποτε γείτονάς μου Γ. Ματζώρος και ο Πέτρος Κάββετας, που μας προμήθευε κάποτε μοντελάκια παπουτσιών…
Τους είχα… μνημονεύσει και πριν από…22 χρόνια, το 1999, στην εφ. «Ο ΠΑΜΙΣΟΣ» φυλ. 26…
Ας τους θυμόμαστε…όσο και ‘μεις ζούμε…
‘Eχω μια απορία , τα ονόματα των μαθητών πώς τα βρήκατε;
Σταθης Κατσουλης Πριν από πολλά χρόνια (25;) μου τα είχε γράψει
σε χαρτί- που φύλαξα- ο εικονιζόμενος εκεί θείος
Ν. Κων/Λος.’Ετσι, με τις ατέλειές τους!
Σταθης Κατσουλης Έχω κι εγώ μια τέτοια από σχολείο άλλου χωριού !
Από το «Βιβλίο Σπουδών»(αν σώζεται !) μπορούμε να βρούμε πληροφορίες…
Μπράβο
Κική μου σε ευχαριστώ 
είδα τον πατέρα μου!
είδα τον πατέρα μου!Maria Nikit-Triantafilopoulou Με συγκινεί το γεγονός …!
Ο δάσκαλος Κουλετσης ήταν ο πατέρας της δασκάλας Μαρίας συζύγου του δάσκαλου Τρύφωνα Πανουσόπουλου, που ήταν διευθυντής του Γ’ Δημοτικού Σχολείου Μεσσήνης. Τον θυμάμαι γέροντα συνταξιούχο, το σπίτι του υπάρχει ακόμα λίγο μετά τους Τρεις Ιεράρχες. Μία κόρη του παπα-Μπουτου, νομίζω και αυτή δασκάλα, από αφηγήσεις γνωρίζω ότι πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από απαίσιο Γερμανό κατά την κατοχή διότι επιχείρησε να ανοίξει το παράθυρο της σε ώρα απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Οι παλαιότεροι μου θα γνωρίζουν καλλίτερα.
Βασίλειος Χριστόπουλος Καλημέρα, φίλε Βασίλη !
Ενδιαφέροντα τα όσα μας γράφεις!
Τον θυμάμαι κι εγώ τον δάσκαλο Σπ. Κουλέτση ! Γέροντας με μαγκούρα,
ήρθε μια μέρα, το σχ. ετ. 1956-7, στο Γ’ Δημ. Σχολείο και αντικατάστησε την κόρη του Μαρία,που έλειπε. Μας δίδαξε ( Α’ τάξη ) το σύμπλεγμα -τσ – ( τσίου, με τα πουλάκια !!! )
Ο παπά -Μπούτος ( δάσκαλος και του πατέρα μου ! ) είχε τρεις κόρες δασκάλες.. Νομίζω πως το ‘χω ακούσει (ή διαβάσει ) το θλιβερό γεγονός!…
Κική Πατρίκη Η μία κόρη του παπαΜπουτου νομίζω ητανε γυμνάστρια και την λέγανε Πόπη
Κατερινα Τζωρτζη Το πιθανότερο είναι αυτό που λες! Στο βιβλίο που διάβαζα έγραφε «δασκάλες» με την γενική έννοια μάλλον ότι ήταν οι κόρες του παπα- δάσκαλου «εκπαιδευτικοί»!
– Χαρούμενη μέρα !
Αυτά που γράφω Κική τα γνωρίζω από την μητέρα μου. Οι κόρες του παπα-Μπουτου , όπως και η κυρα-Μαρια η Πανουσόπουλαινα ήταν φίλες της.
Βασίλειος Χριστόπουλος Α, συγκινητικό!
Πολύ την «πήγαινα» την κυρα- Μαρία! Την είχα δασκάλα στις τρεις πρώτες τάξεις του Γ’ Δημ. Δεν την φοβόμουν! Εκείνη με χαρακτήριζε «τεμπέλα», αλλά εγώ δεν καταλάβαινα πλήρως το νόημα τής λέξης και… απορούσα !!!
Γι’ αυτό θέλει πολλή προσοχή η σχέση με τα παιδιά…. και γι’ αυτό τα πολλά μας λάθη…
Καλό απόγευμα !
Προβολή Σχολίων