(****) . Ο πατέρας μου μετά την κατοχή ασχολήθηκε με το εμπόριο εγχώριας , τοπικής , ξυλείας ( κυπαρίσσια ) και την επεξεργασία του ξύλου. Έτσι στις αρχές του 1950 , εγκατέστησε την πρώτη ( στο Νησί ) βιοτεχνία επεξεργασίας ξύλου , με όλα τα μηχανήματα ( κορδέλα , τρυπάνι , πλάνη , ξεχοντριστήρα , ραμποτέ , σβούρα , γαλλικό τρυπάνι ) . Μέσα στο μαγαζί αυτό ( που τα καλοκαίρια έμαθα κι εγώ τη δουλειά του μαραγκού ) και ήταν κάτω από το σπίτι μας , γνώρισα τους περισσότερους μαραγκούς του νησιού ( πελάτες και συνεργάτες του πατέρα μου). Να τους θυμηθώ έναν – ένα , όπως μου ΄ρχονται στο μυαλό : Αποστόλης Φωτεινάκης , Αργύρης Καυκάς , Χρήστος Ασημάκης , Ξένος Παλιός , Περικλής Αργυροπανάγος , …… Παναγόπουλος ( Πατατέας ) , Γιάννης Αναστασόπουλος κλπ….. και τη νεώτερη γενιά Σταύρος Αρβανίτης , Πέτρος Κουζής , Γιώργος Θεοδωρακόπουλος ( Κουμπαρούτσος ) , Παναγιωτόπουλος Τάκης ( Λίβας ), Ντίνος Σταθόπουλος , …Βασιλοπανάγος κλπ … ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ ΚΑΙ ΜΑΡΑΓΚΟΙ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ……