Για κάποιο λόγο πριν από 47 χρόνια σε ένα κομμάτι χαρτί είχα γράψει τα ονόματα των μαθητών της Ε’ Πρακτικού στο Γυμνάσιο Μεσσήνης. Αγόρια 19 και κορίτσια 9, την τελευταία τάξη μειωθήκαμε καθώς κάποιοι πήγαν σε άλλο σχολείο ή τμήμα.
Τόσοι λίγοι που ήμασταν κάναμε αναγκαστικά μάθημα σε μικρή αίθουσα. Στο ισόγειο του κτηρίου, στην ανατολική πτέρυγα με την πόρτα φάτσα στον επιμήκη διάδρομο. Την προηγούμενη χρονιά ήταν εργαστήριο, ο τότε φυσικός μας Γιάννης Κίτσος έκανε δουλειά με τις μεγαλύτερες τάξεις σε αυτό και «χωνόμουν» να παρακολουθήσω τα πειράματα.
Δυό από τους συμμαθητές μας «έφυγαν» νωρίς από τη ζωή, ο Γιώργος Αργυρόπουλος πρώτα και ο Γιώργος Ξαρχάκος μετά.
Αγόρια και κορίτσια σκόρπισαν μετά το τέλος του σχολείου, με αυτούς που έμειναν εδώ τα λέμε καμιά φορά, με κάποιους/ες που βρίσκονται μακριά έχουμε μια επικοινωνία. Με άλλους/ες έχουμε ουσιαστικά χαθεί…