Πινακωτή, πεσκίρι, 1960
Το πανί το λέγαμε πεσκίρι και τις θήκες που έμπαιναν τα ψωμιά πινακωτή …
τα θυμάστε παιδιά ….??
Εγώ ναι …θυμάμαι μικρούλα σαν ήμουν να πηγαίνω τα ψωμιά που ζύμωνε η γιαγιά Βούλα στο φούρνο με την πινακοτή .
Maria Fanou
στο φούρνο του Μυλωνά ε;
Παιδιά το πανί με το ξύλινο χερούλι που καθαρίζανε το χωριάτικο φούρνο από την θράκα το λέγανε στη Μεσσήνη Πανιάρα …
Dimitrios Lotsis
Ναί την έλεγαν πανιάρα…και σε κάποιες περιοχές και μαλαστούπα .
αλλά…φουρναρόφτυαρο παλιό (του ’30 )και μάλιστα μισό και σαρακοφαγωμενο,που απέμεινε από κείνη τη διαδικασία του ψησίματος του ψωμιού στον χτιστό φούρνο τής αυλής…
Ξύλινη σκαφιδα…τριθέσια πινακωτη με το πεσκιρι…φτυάρι φουρνισματος και κρισαρα κοσκινισματος αλευριού που χρησιμοποιήσουν οι νοικοκυρές της πόλης μας για να ετοιμάσουν το παραδοσιακό χειροποίητο ζυμωτό ψωμί.
Κατασκευασμένα απ τον συγχωρεμενο παππού μου Χρήστο Ασημάκη, μαραγκός στο επάγγελμα, το 1950.
Διατηρούσε ξυλουργειο στην σημερινή οδό Γαργαλίδου (στα παλιά φερετραδικα) στον πεζόδρομο της κάτω πλατείας της πόλης επί σειρά ετών μέχρι που απεβίωσε..
Προβολή Σχολίων