Σε προηγούμενη ανάρτηση έγραψα για μια συντονιστική επιτροπή η οποία είχε δημιουργηθεί στη Μεσσήνη για την προώθηση λύσεων σε ζητήματα της πόλης το 1961.

Το σχετικό ρεπορτάζ έχει δημοσιευτεί στα “Μεσσηνιακά Νέα” (18/3/1961)και αποτυπώνει την κατάσταση που επικρατούσε τότε στην πόλη από την άποψη των υποδομών, την αντίληψη του “ριγμένου” που έχει ριζώσει από παλιότερα, πλευρές της κοινωνικής – οικονομικής ζωή της πόλης και καταγράφει τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν σε αυτή την υπόθεση.

Το σχετικό ρεπορτάζ έχει ως εξής:

“Η πόλις μας, καίτοι είναι η δευτέρα εις πληθυσμόν του νομού μας, αν και έχει τόσα και τόσα εκκρεμή ζητήματα, εν τούτοις έχεθ εγκαταλειφθεί υπό του επισήμου κράτους, το οποίον, ως φαίνεται, θέλει να την αγνοή. Η αδιαφορία και η αστοργία του κράτους έναντι της Μεσσήνης εγγίζει τα όρια του εγκλήματος. Ο, τι έχει γίνει μέχρι τώρα εις την πόλιν μας, έγινε μόνον και μόνον χάρις εις την ιδιωτικήν πρωτοβουλίαν, την δημοτικήν αρχήν και τας οργασνώσεις της πόλεώς μας.

Η Μεσσήνη μπορεί να αγνοείται υπό του κράτους, αλά δεν θα αναμείνη μοιρολατρικά τον θάνατόν της. Θα αντιδράση. Θα αγωνισθή δι’ όλων των νομίμων μέσων. Θα παλαίση και θα νικήση εις πείσμα όλων εκείνων οι οποίοι εκουσίως ή ακουσίως την καταδίκασαν, θα βρει τον δρόμον της, και θα καταλάβη την θέσιν που δικαιωματικά της ανήκει,

Και είναι μεν αλήθεια ότι και μέχρι τώρα ηγωνίσθη η Μεσσήνη με υπομνήματα, διαμαρτυρίας κλπ. που υπεβλήθησαν εις την κυβέρνησιν από τον Δήμον, τας οργανώσεις κλπ., αλλ’ εξ ίσου αληθές είναι ότι όλαι αι διαμαρτυρίαι και αι απεγνωσμέναι εκκλήσεις των οργανώσεων έμειναν χωρίς αποτέλεσμα, χωρίς ενέργειαν, αν δεν απερρίφθησαν εις τας ελληνικάς καλένδας. Χαρακτηριστικόν της αδιαφορίας των αρμοδίων δια την Μεσσήνην είναι και τούτο: Ενώ και το μικρότερο χωριό του Νομού μας έλαβε και λαμβάνει ένα ποσόν ανάλογον με τον πληθυσμόν και τας ανάγκας του από τας εκ των προγραμμάτων μικρών ή μεγάλων έργων χορηγουμένας πιστώσεις ή δάνεια, η Μεσσήνη, δευτέρα επαναλαμβάνομεν εις πληθυσμόν πόλις του νομού, ή δεν έλαβε τίποτε ή λαμβάνει εις μερίδιον ποσόν ασήμαντον και μη δυνάμενον να βοηθήση εις επίλυσιν στοιχειωδών αναγκών της. Η Μεσσήνη δηλαδή είναι ο Λάζαρος του Ευαγγελίου, ο οποίος ηναγκάσθη να χορτάση την πείναν του από τα ψίχουλα του πλουσίου τραπεζίου των άλλων. Είναι όμως σωστή, δικαία η μεταχείρησις της Μεσσήνης; Οι κάτοιοι της πόλεως αλλά και κάθε αντικειμενικώς κρίνων τα πράγματα, νομίζουν ότι είναι άδικος. Είναι ανήκουστον ό, τι γίνεται εις βάρος της Μεσσήνης.

*

Δια την αντιμετώπισιν της απαραδέκτου αυτής καταστάσεως επραγματοποιήθη την παρελθούσαν Κυριακήν μια ευρυτάτη σύσκεψις όλων των οργανώσεων της Μεσσήνης και άλλων παραγόντων αυτής. Κατά την σύσκεψιν αυτήν εξητάσθησαν τα σοβαρώτερα προβλήματα και ακολούθως συνεστήθη ειδική συντονιστική επιτροπή η οποία θα μελετά, θα επεξεργάζεται και θα κατευθύνη πάσαν ενέργειαν δια την προβολήν και επίλυσιν των υπαρχόντων και των αναφυομένων ζητημάτων της Μεσσήνης. Η Συντονιστική αυτή Επιτροπή θα συγκαλή και ευρυτέρας συσκέψεις, αν η πορεία των ζητημάτων το επιβάλλη δι’ εντονωτέρους αγώνας. Η Συντονιστική Επιτροπή Μεσσήνης απετελέσθη εκ των συμπολιτών κ. κ. Κ. Φωτοπούλου Προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου, Κ. Διαμαντάκου Προέδρου της Ομοσπονδίας Επαγγελματοβιοτεχνών, Μ. Γεωργοπούλου συμβούλου του τμήματος Περιηγητικής Λέσχης, Στ. Γεωργούλια Προέδρου Ενώσεως Πολυτέκνων, Π. Γκουζούνη Προέδρου Συνεταιρισμού, Μ. Κουτέλα Προέδρου Αναπήτων και Θυμάτων, Αθαν. Κανελλοπούλου δικηγόρου και Σίμου Μποσίνη Προέδρου Εργατικού Κέντρου. Ολοι τους είναι εποίλεκτοι Μεσσήυνιοι, διακρίνονται όχι μόνον δια την αγάπην και το ενδιαφέρον τους δια την πόλιν, αλλά και δια την αγωνιστικήν των διάθεσιν. Η πόλις, πολλά αναμένειαπό την Συντονιστικήν αυτήν Επιτροπήν, η συγκρότησις της οποίας ηκούσθη με ικανοποίησιν εδώ.

*

Και τώρα ας ιδούμε ποία είναι τα φλέγοντα ζητήματα της πόλεως που εκκρεμούν από μακρού και χρήζουν αμέσου λύσεως:

1. Η ολοκλήρωσις του δικτύου αποχετεύσεως της πόλεως

2. Επισκευή και ασφαλτόστρωσις του πρωτόγονου – όχι υπαιτιότητι του Δήμου – κατάστασιν ευρισκομένου οδικού δικτύου της πόλεως

3. Κατασκευή της προγραμματισθείσης οδού “Λαζαρίνας” προς Αγ. Νικόλαον, η οποία αν και επρογραμματίσθη από πέρυσι, ευρίσκεται εις αθλίαν κατάστασιν

4. Αποπεράτωσις της οδού Μεσσήνης-Αθηνών η οποία από του Σεπτεμβρίου 1960 έχει πλήρως εγκαταλειφθεί, το δε υλικόν σκορπισμένον ένθεν και εκείθεν αυτής, παρεμποδίζει την κυκλοφορίαν και μεταβάλλει εις κόλασιν την βατότητα αυτής

5. Στέγασις του υποκαταστήματος της ΑΤΕ εντός ευπρεπούς και υγιεινού κτηρίου

6. Αξιοποίησις της πλαζ Μπούκας και ασφαλτόστρωσις της προς αυτήν άγουσας οδού

7. Διαχωρισμός του μικτού γυμνασίου της πόλεώς μας εις τμήματα αρρένων και θηλέων, λόγω του μεγάλου αριθμού των

8. Ιδρυσις τουριστικού περιπτέρου εντός του πράγματι και κατά γενικήν αναγνώρισιν θαυμασίου πάρκου της Μεσσήνης

9. Ανασυγκρότησις και οικονομικής ενίσχυσις της υπό διάλυσιν Φιλαρμονικής μας, η οποία ιδρύθη το 1908

10. Οικονομική ενίσχυσις υπό της Γραμματείας Αθλητισμού του δημοτικού γυμναστηρίου της πόλεώς μας

11. Ανακατασκευή και εκσυγχρόνησις του τηλεφωνικού δικτύου Μεσσήνης και παράτασις του ορίου λειτουργίας του τηλεςφωνικού κέντρου μέχρι της 10ης νυκτερινής προς εξυπηρέτησιν των κατοίκων

12. Ιδρυσις Λαϊκού Ιατρείου δια την παροχήν ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως εις τας εκατοντάδας των ενδεών και ανασφαλίστων κατοίκων της Μεσσήνης.

Ολα τα ανωτέρω επείγοντα και σοβαρά ζητήματα η Συντινιστική Επιτροπή τα έθεσε υπ’ όψιν του πρωθυπουργού κ. Καραμανλή δια τηλεγραφήξματός της και παρεκάλεσε όπως ενδιαφερθή προσωπικώς για την επίλυσίν των.

Οι κάτοικοι της Μεσσήνης θέλουν να πιστεύουν ότι ο κ. Πρόεδρος της Κυβερνήσεως θα ενδιαφερθή σοβαρώς και θα δώση οδηγίας εις τας αρμοδίας αρχάς δια την θεραπείαν των αναγκών της πόλεως.

*

Το ψήφισμα: Οργανώσεις πόλεως Μεσσήνης συνελθούσαι σήμερον διεπίστωσαν προς μεγάλην θλίψιν των ότι ενώ παντού γίνονται έργα προόδου και πολιτισμού εκ μέρους της Κυβερνήσεως, εις την πόλιν μας, καίτοι στερείται των πάντων, όχι μόνον ουδέν έργον εξετελέσθη εις αυτήν, αλλά και ουδείς κυβερνητικός βουλευτής, ουδέ ο κ. Νομάρχης επεδίωξε ποτέ να διαπιστώση τας ανάγκας της πόλεώς μας και να δώση ουσιαστικάς λύσεις”.

[Στη φωτογραφία το παρκάκι βορείως της Εθνικής όπου οι περισσότεροι είχαν μάθει… ποδήλατο τρέχοντας στην περίμετρό του εκείνη την εποχή, σε αναντιστοιχία με τη “μεγάλη εικόνα” της πόλης]